گزارش «گلوبال دیلی» رابوبانک اعلام کرد بانک مرکزی انگلیس (BoE) نرخ‌ها را بدون تغییر نگه داشت؛ اقدامی که مقام‌ها از آن به‌عنوان «توقف فعال» (active hold) یاد کردند—موضعی که در عمل نسبت به انتظارات پیش از جنگ برای کاهش نرخ‌ها، به سیاستی انقباضی‌تر می‌انجامد. رأی‌گیری ۷ به ۲ در کمیته سیاست پولی (MPC) به‌عنوان نشانه‌ای از عدم تمایل به افزایش نرخ‌ها تفسیر شد، در حالی که توجه همچنان بر ریسک شوک تورمی ناشی از انرژی متمرکز است. رابوبانک همچنین اشاره کرد منحنی قراردادهای آتی برنت پایین‌تر از خوش‌خیم‌ترین سناریوی آوریل بانک معامله می‌شود، حتی با وجود آنکه قیمت انرژی همچنان در مرکز رصد بازار قرار دارد.

این یادداشت گفت داده‌های تورمی ماه مه نشان می‌دهد کاهش تورم به‌صورت گسترده از سر گرفته شده است؛ موضوعی که می‌تواند انتظارات تورمی مصرف‌کنندگان را تعدیل کند. همچنین به اظهارنظر اندرو بیلی، رئیس بانک مرکزی، اشاره شد مبنی بر اینکه اکثر اعضای MPC آماده‌اند تورمِ بالاتر از هدف را به‌طور موقت تحمل کنند. بر این اساس، رابوبانک پیش‌بینی خود درباره افزایش نرخ را کنار گذاشت و اکنون انتظار دارد بانک مرکزی انگلیس تا پایان سال در حالت توقف باقی بماند و استدلال می‌کند شرایط بریتانیا برای شکل‌گیری اثرات دور دوم مهیا نیست. این یادداشت افزود ثابت ماندن نرخ‌ها در بریتانیا و آمریکا در تضاد با افزایش نرخ هفته گذشته بانک مرکزی اروپا (ECB) و اقدام بانک مرکزی ژاپن در روز سه‌شنبه است؛ همچنین از «تفاهم‌نامه» به‌عنوان عاملی یاد شد که ریسک‌های کوتاه‌مدت برای اقتصاد جهانی و بازارها را کاهش می‌دهد.

موضع سیاستی و پیامدهای بازار

ما تصمیم بانک مرکزی انگلیس برای ثابت نگه داشتن نرخ‌ها را «توقف فعال» می‌دانیم که عملاً در قیاس با انتظارات قبلی برای کاهش نرخ‌ها، به معنای انقباضی‌تر شدن سیاست است. پیش از تنش‌های ژئوپلیتیکی اخیر، بازارها کاهش نرخ را قیمت‌گذاری می‌کردند؛ بنابراین حفظ نرخ فعلی یک تحول متمایل به انقباض (هاوکیش) محسوب می‌شود. قراردادهای آتی «میانگین شاخص شبانه استرلینگ» (SONIA) نیز متناسب با این تغییر تعدیل شده و بخش عمده کاهش‌های مورد انتظار نرخ بهره برای باقیمانده سال ۲۰۲۶ را از قیمت‌ها خارج کرده است.

استدلال علیه افزایش‌های بیشتر نرخ بهره با آخرین داده‌های داخلی تقویت می‌شود. عدد CPI ماه مه ۲.۳٪ ثبت شد و روند کاهش تورم به‌صورت گسترده ادامه یافت، در حالی که داده‌های اخیر اداره ملی آمار بریتانیا (ONS) نشان می‌دهد رشد دستمزدها به ۳.۸٪ سرد شده است. این شواهد حاکی از پایین بودن ریسک چرخه دستمزد-قیمت است و به بانک مرکزی انگلیس توجیه لازم برای صبر کردن را می‌دهد.

نوسان، اثر بر ارز و ریسک‌های کلیدی

با توجه به انتظار ما مبنی بر اینکه بانک تا پایان سال در حالت توقف باقی می‌ماند، معتقدیم نوسان نرخ بهره کوتاه‌مدت باید فشرده‌تر شود. این وضعیت فرصت‌هایی برای فروش اختیارهای استرلینگ کوتاه‌سررسید یا سوآپشن‌ها ایجاد می‌کند، زیرا آستانه بالای تغییر سیاستی، بخش جلویی منحنی را لنگر می‌اندازد. شکاف رأی ۷-۲ نشان‌دهنده کمیته‌ای است که در کوتاه‌مدت برای حرکت در هر دو جهت مردد است.

این موضع سیاستی نسبتاً هاوکیش باید به‌طور بنیادین از پوند استرلینگ حمایت کند. با توجه به اینکه اکنون انتظار می‌رود نرخ‌های بریتانیا برای مدت بیشتری نسبت به برآوردهای قبلی بالا بماند، ما پتانسیل عملکرد بهتر GBP را در برابر ارزهایی می‌بینیم که بانک‌های مرکزی متمایل‌تر به انبساط (داویش) دارند. این واگرایی سیاستی در حال حاضر یکی از محرک‌های کلیدی بازار ارز است.

ریسک اصلی برای این چشم‌انداز باثبات همچنان قیمت انرژی است. در حالی که نفت برنت در حال حاضر حدود ۸۵ دلار به‌ازای هر بشکه معامله می‌شود و در سطحی قابل مدیریت قرار دارد، یک شوک معنادار می‌تواند دوباره نگرانی‌های تورمی را شعله‌ور کند و سیاست‌گذاران را وادار به بازنگری در موضع «توقف» کند. بنابراین، بازارهای انرژی را به‌عنوان یک شاخص کلیدی برای هرگونه تغییر احتمالی در سیاست بانک مرکزی انگلیس از نزدیک رصد خواهیم کرد.