دویچه‌بانک از یک برگشت تند در نفت خام برنت پس از تیترهای مرتبط با درگیری‌ها خبر داد، چون نگرانی درباره خطرهای عرضهِ مرتبط با ایران کمتر شد. برنت در یک روز ۱۱.۲۸٪ افت کرد و به ۸۷.۸۰ دلار برای هر بشکه رسید؛ این بزرگ‌ترین افت روزانه از مارس ۲۰۲۲ بود و صبح روز بعد هم کمی پایین‌تر آمد. قرارداد آتی ۱۲ماهه برنت (قراردادی برای خرید/فروش در آینده) ۱.۹۳٪ افت کرد و به ۷۲.۰۵ دلار برای هر بشکه رسید. برنت حدود ۲۷٪ پایین‌تر از سقف‌های درون‌روزیِ دوشنبه (بالاترین قیمت در همان روز) بود، اما هنوز حدود ۲۰٪ بالاتر از سطح‌هایی بود که قبل از حمله‌های آمریکا و اسرائیل به ایران دیده می‌شد.

محرک‌های برگشت

نوسان‌های قیمت بعد از چند خبر رخ داد، از جمله اظهارنظرهای سیاسی در آمریکا و بیانیه‌ای از آرامکوی سعودی. آرامکوی سعودی گفت ظرف چند روز جریان نفت خام را از طریق خط لوله‌اش به دریای سرخ به ۷ میلیون بشکه در روز می‌رساند؛ یعنی می‌تواند ۷۰٪ از ارسال معمول نفتش را از سر بگیرد. گزارش‌های اواخر جلسه درباره احتمال مین‌گذاریِ تنگه هرمز (کار گذاشتن مین دریایی برای خطرناک یا بسته کردن مسیر کشتیرانی) برای مدت کوتاهی قیمت‌ها را بالا برد. سپس قیمت‌ها دوباره افت کرد، بعد از این‌که وال‌استریت ژورنال گزارش داد آژانس بین‌المللی انرژی (IEA؛ نهاد هماهنگ‌کننده سیاست انرژی کشورهای مصرف‌کننده) پیشنهاد بزرگ‌ترین آزادسازی ذخایر نفتی در تاریخ را برای مقابله با افزایش قیمت‌ها مطرح کرده است. با مرور آن برگشت تند، یادمان می‌آید خبرهای سیاسی-امنیتی چقدر سریع می‌توانند بازار نفت را تکان دهند. آن رویداد که افت ۱۱٪ در یک روز را رقم زد، برای شرایط فعلی یک درس مهم است. با توجه به این‌که برنت اکنون حدود ۹۲ دلار برای هر بشکه معامله می‌شود و نگرانی‌های تازه درباره حمل‌ونقل دریایی در خاورمیانه وجود دارد، احتمال نوسان‌های مشابه همچنان بالاست. با توجه به تجربه سقوط ناگهانی قیمت، معامله‌گران بهتر است به راهبردهایی فکر کنند که از خودِ نوسان سود می‌گیرند. نوسان ضمنی (Implied Volatility؛ برآورد بازار از شدت نوسان آینده که از قیمت اختیار معامله به‌دست می‌آید) در اختیارهای برنت افزایش یافته و شاخص OVX (شاخص نوسان مورد انتظار برای نفت) در دو هفته اخیر از ۳۰ به ۳۵ رسیده است. این یعنی استفاده از «استردل» یا «استرنگل» (دو روش با اختیار معامله که برای سود گرفتن از حرکت شدید قیمت به هر سمت به‌کار می‌روند) می‌تواند از شرط‌بندی ساده روی بالا/پایین شدن قیمت مؤثرتر باشد. پایه‌های عرضه و تقاضا (وضعیت واقعی تولید و مصرف) همچنان فشرده است، که با ریسک‌های خبری تفاوت دارد. نشست اخیر اوپک‌پلاس (ائتلاف اوپک و متحدانش) کاهش تولید را تا سه‌ماهه دوم حفظ کرد و گزارش چشم‌انداز اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA؛ نهاد دولتی آمار و پیش‌بینی انرژی) برای ۲۰۲۶، پیش‌بینی رشد نفت شِیل آمریکا (نفت استخراج‌شده از سنگ‌های رسی/لایه‌های فشرده با روش‌های حفاری و شکاف‌دهی) را کمی پایین آورد. این یعنی اگر یک گشایش ناگهانی سیاسی باعث افت قیمت شود، کف قیمتیِ ناشی از عوامل واقعی بازار از یک سال پیش بالاتر است.

جایگیری معاملات و مدیریت ریسک

در آن دوره دیدیم اعلامیه‌های آرامکوی سعودی یا آژانس بین‌المللی انرژی می‌تواند در چند ساعت روند صعودی را برگرداند. بنابراین نگه‌داشتن موقعیت‌های خرید (Long؛ سود در صورت بالا رفتن قیمت) بدون پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش زیان احتمالی با ابزارهای جبرانی) در هفته‌های پیش‌رو بسیار پرریسک است. معامله‌گران می‌توانند از «اسپردِ اختیار خرید» (Call Spread؛ خرید و فروش هم‌زمان اختیار خرید در قیمت‌های متفاوت برای محدود کردن سود/ریسک و کاهش هزینه ورود) استفاده کنند، یا «اختیار فروش» (Put؛ ابزاری که با سقوط قیمت سود می‌دهد) بخرند تا در برابر افت ناگهانی پوشش مستقیم داشته باشند. منحنی قیمت قراردادهای آتی (Futures Curve؛ شکل قیمت‌ها در سررسیدهای مختلف) هم پیام دارد؛ قیمت ۱۲ماهه حدود ۸۱ دلار برای هر بشکه است که نشان‌دهنده تنگی عرضه است، اما وحشت بازار را نشان نمی‌دهد. «بکواردیشن» (Backwardation؛ وقتی قیمت نقدی/نزدیک بالاتر از قیمت‌های دورتر است و معمولاً نشانه کمبود عرضه در کوتاه‌مدت است) از نگه‌داشتن موقعیت خرید حمایت می‌کند، اما درس‌ها می‌گوید باید آماده بود خبرهای ناگهانی بر عوامل واقعی بازار غلبه کنند. هرگونه خبر درباره آزادسازیِ ذخایر راهبردی نفت (Strategic Petroleum Reserve؛ ذخیره دولتی برای مواقع بحران) را زیر نظر بگیرید، چون در فروش شدیدِ آن دوره عامل مهمی بود.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید