USD/JPY حتی پس از آن‌که بانک مرکزی ژاپن ماه گذشته نرخ سیاستی خود را به ۱٪ افزایش داد، به اوج‌های چندده‌ساله تازه‌ای بالاتر از ۱۶۲.۰۰ صعود کرده است. این حرکت یک شکاف بزرگ را پابرجا گذاشته است: هنوز حدود ۲۷۵ واحد پایه فاصله میان نرخ سیاستی فدرال رزرو و نرخ بانک مرکزی ژاپن وجود دارد و فد نیز موضعی هاوکیش را حفظ کرده است. مقام‌های ژاپنی هشدارها را تشدید کرده‌اند، در حالی‌که نام وزارت دارایی با «خط نانوشته‌ای» حوالی ۱۶۰.۰۰ گره خورده است؛ سطحی که پیش‌تر با اقدام رسمی مرتبط بوده، هرچند به‌طور صریح تأیید نشده است.

با نزدیک شدن این جفت‌ارز به ۱۶۳.۰۰ و سپس ۱۶۴.۰۰، ریسک مداخله افزایش می‌یابد؛ با این حال، تجربه دوره‌های گذشته نشان می‌دهد خرید ین ممکن است تنها افتی کوتاه‌مدت ایجاد کند. توجه‌ها به گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (NFP) در روز پنج‌شنبه ساعت ۱۲:۳۰ به وقت گرینویچ معطوف می‌شود که به‌دلیل تعطیلات روز استقلال جلوتر آورده شده است؛ اجماع بازار ۱۱۰ هزار در برابر ۱۷۲ هزار قبلی است و نرخ بیکاری ۴.۳٪ برآورد می‌شود. حمایت روی ۱۶۰.۰۰ متمرکز است؛ جایی که میانگین متحرک نمایی ۵۰روزه (EMA) نیز قرار دارد و پس از آن ۱۵۸.۵۰ مطرح است. شاخص‌های مومنتوم نشان می‌دهند Stoch RSI در محدوده اشباع خرید قرار دارد، در حالی‌که سوگیری کلی همچنان صعودی است مگر آن‌که کندل روزانه پایین‌تر از ۱۶۰.۰۰ بسته شود.

اختلاف نرخ‌ها و پویایی مداخله

شکاف عظیم نرخ بهره میان آمریکا و ژاپن همچنان موتور محرک این بازار است. حتی با افزایش اخیر بانک مرکزی ژاپن، نرخ سیاستی فدرال رزرو هنوز حدود ۲.۷۵٪ بالاتر است و این موضوع، «کری‌ترید» (استقراض ین و خرید دلار) را به‌شدت سودآور می‌کند. تا زمانی که این محاسبه بنیادی به‌طور معناداری تغییر نکند، پایان روشنی برای این روند نمی‌بینیم.

گزارش امروز NFP کانون توجه فوری است، به‌ویژه پس از آن‌که داده‌های اشتغال بخش خصوصی در این هفته ضعیف منتشر شد و بر عدم‌قطعیت افزود. انتظارات اجماعی پایین و برابر با ۱۱۰ هزار شغل است و عددی کمتر از این می‌تواند دلار را تضعیف کرده و برای ین اندکی آرامش موقت فراهم کند. با این حال، گزارشی قوی مزیت بازدهی دلار را تقویت می‌کند و احتمالاً USD/JPY را به سمت اوج‌های جدید سوق می‌دهد و مقام‌های ژاپنی را به واکنش به چالش می‌کشد.

تهدید مداخله از سوی وزارت دارایی را باید منبع نوسان دانست، نه علامت تغییر روند. ژاپن در آوریل و مه ۲۰۲۴ با صرف رکوردی معادل ۹.۸ تریلیون ین (حدود ۶۲ میلیارد دلار) مداخله کرد که تنها توانست برای مدت کوتاهی این جفت‌ارز را از ۱۶۰ به ۱۵۵ پایین بیاورد، پیش از آن‌که روند صعودی از سر گرفته شود. هر مداخله‌ای در مقطع کنونی نیز احتمالاً افتی تند ایجاد می‌کند که ما آن را فرصت بهتری برای ورود مجدد به موقعیت‌های خرید ارزیابی می‌کنیم.

راهبردهای آپشن و سطوح کلیدی

برای هفته‌های پیش رو، معتقدیم استفاده از آپشن‌ها برای ساخت «اسپرد کال صعودی» (bull call spread) راهبردی محتاطانه است. این کار امکان بهره‌برداری از ادامه حرکت تدریجی رو به بالا به سمت ۱۶۳.۰۰ و ۱۶۴.۰۰ را فراهم می‌کند، در حالی‌که ریسک را نیز تعریف/محدود می‌سازد. این موضوع در بازاری حیاتی است که در آن هر لحظه ممکن است افتی ناگهانی و چند-ینـی ناشی از مداخله رخ دهد.

برای پوشش ریسک موقعیت‌های خرید موجود، باید خرید «آپشن پوت کوتاه‌سررسید» را مدنظر قرار دهیم، به‌خصوص وقتی جفت‌ارز به اوج‌های جدید فشار می‌آورد. این پوت‌ها را مانند بیمه‌ای در برابر سقوط ناگهانی ناشی از اقدام رسمی در نظر بگیرید؛ به ما اجازه می‌دهند بدون خروج از روند اصلی صعودی، ریسک نزولی را هج کنیم. هزینه این آپشن‌ها مخارجی ضروری برای ماندن در این معامله سودآور اما پرریسک است.

با توجه به عدم‌قطعیت حول گزارش NFP امروز، «استرادل خرید» (long straddle) می‌تواند برای معامله‌گرانی مؤثر باشد که انتظار حرکت بزرگ دارند اما از جهت آن مطمئن نیستند. این راهبرد شامل خرید هم‌زمان یک کال و یک پوت با یک قیمت اعمال یکسان است و از جهش نوسان (Volatility) سود می‌برد؛ فارغ از این‌که عدد اشتغال «غافلگیری مثبت بزرگ» باشد یا «غافلگیری منفی چشمگیر». این یک معامله خالص بر محور رویداد است که می‌تواند به شوک بازار منجر شود.

راهبرد ما این است که سطح ۱۶۰.۰۰ را به‌عنوان پیوت کلیدی در نظر بگیریم. تا زمانی که بالای آن باقی بمانیم، دیدگاه ما صعودی است؛ اما شکست قاطع زیر این سطح—که احتمالاً با فشار مداخله رخ می‌دهد—نشان می‌دهد باید سوگیری صعودی خود را بازنگری کنیم. تا آن زمان، هر افتی به سمت این ناحیه فرصتی برای افزودن به موقعیت‌های بلندمدت است؛ موقعیت‌هایی که از قدرتمندترین نیرو در بازار ارز تغذیه می‌شوند: اختلاف نرخ بهره.