USD/JPY برای دومین جلسه پیاپی رشد کرد و بالای 159.00 معامله شد و آخرین نرخ 159.02 بود، در حالیکه همچنان پایینتر از سقف هفته گذشته در 159.35 قرار داشت. این حرکت پس از حملات تازه آمریکا به ایران رخ داد؛ از جمله حمله به مواضع موشکی و قایقها در جنوب. نتیجه، شکلگیری فضای «ریسکگریزی» (یعنی تمایل سرمایهگذاران به داراییهای امن مثل دلار) بهصورت ملایم بود. با این حال، رشد دلار محدود ماند چون بازارها همچنان احتمال «توافق صلح» را در قیمتها لحاظ میکنند.
در ژاپن، ریوزو هیمینو، معاون رئیس بانک مرکزی ژاپن (BoJ)، گفت سیاستگذاران باید تحولات ایران و پیامدهای اقتصادی درگیری خاورمیانه را در تصمیمگیری درباره زمانبندی و سرعت افزایشهای بعدی نرخ بهره در نظر بگیرند. بانک مرکزی ژاپن در نشست آوریل سیاست پولی را بدون تغییر نگه داشت، هرچند سه عضو کمیته خواهان افزایش نرخ بودند؛ موضوعی که انتظارها برای یک اقدام انقباضی (سختتر شدن سیاست پولی از طریق بالا بردن نرخ بهره) در نشست ژوئن را تقویت کرد. از نظر تکنیکال (تحلیل نموداری قیمت)، USD/JPY حدود دو سوم افتی را که پس از «مداخله» ادعایی در 30 آوریل رخ داد، جبران کرده است؛ RSI (شاخص قدرت نسبی؛ سنجه شتاب قیمت) کمی بالاتر از 50 میرود، در حالیکه MACD (شاخص همگرایی/واگرایی میانگین متحرک؛ ابزار سنجش جهت و شتاب روند) هنوز اندکی منفی اما نزدیک صفر است. مقاومت در 159.35 دیده میشود، سپس 160.00 و 160.73؛ حمایت در 158.65-158.75، سپس 158.00 و 157.30 قرار دارد.
ریسکهای ژئوپولیتیک و نوسان بازار
جفتارز USD/JPY با بالا گرفتن تنشهای ژئوپولیتیک ناشی از اقدامات آمریکا در ایران به سمت 159.00 حرکت کرده است. این وضعیت معمولاً فضای «ریسکگریزی» ایجاد میکند و سرمایهگذاران به سمت دلار آمریکا میروند. واکنش سریع بازار نشان میدهد معاملهگران باید محتاط باشند، چون شرایط متغیر است و به روند مذاکرات صلح وابسته خواهد بود.
این ابهام باعث افزایش محسوس «نوسان بازار» (بالا و پایین شدن سریعتر قیمتها) شده که معاملهگران «ابزارهای مشتقه» (قراردادهایی که ارزششان از دارایی پایه مثل ارز گرفته میشود) میتوانند از آن استفاده کنند. «نوسان ضمنی» (Implied volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت میشود) در اختیار معاملههای یکماهه USD/JPY احتمالاً جهش کرده و نشان میدهد بازار انتظار دامنه نوسان بزرگتر در هفتههای آینده را دارد. در چنین شرایطی، راهبردهایی مثل خرید «استرادل» یا «استرنگل» (دو روش در اختیار معامله برای بهرهگیری از حرکت بزرگ قیمت، بدون نیاز به حدس جهت؛ با خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمتهای اعمال مشخص) میتواند برای کسانی که انتظار حرکت بزرگ دارند جذاب باشد.
درگیری خاورمیانه همچنین قیمت جهانی انرژی را بالا برده و نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) اخیراً بیش از 5% رشد کرده و نزدیک 88 دلار به ازای هر بشکه بسته شده است. چون ژاپن واردکننده بزرگ انرژی است، این موضوع مستقیم بر تورم و چشمانداز اقتصاد ژاپن اثر میگذارد. اشاره بانک مرکزی ژاپن به این ریسک نشان میدهد ممکن است افزایش برنامهریزیشده نرخ بهره را به تعویق بیندازد و در نتیجه ین ضعیف بماند.
واگرایی سیاست پولی و راهبردهای اختیار معامله
شکاف سیاست پولی بین آمریکا و ژاپن همچنان محرک اصلی این جفتارز است. با دادههای اخیر CPI آمریکا (شاخص قیمت مصرفکننده؛ سنجه تورم خانوار) که نشان میدهد تورم حدود 2.8% باقی مانده، فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) دلیل کمی برای کاهش سریع نرخ بهره دارد. در مقابل، تورم هسته ژاپن (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) در 2.2% هنوز آنقدر قوی نیست که بانک مرکزی ژاپن را مجبور به افزایش نرخ کند، بهویژه با ریسکهای بیرونی تازه.
باید سطح مقاومت مهم نزدیک 160.00 را در نظر داشت؛ سطحی که در گذشته «مداخله» مقامهای ژاپنی را فعال کرده است (مداخله یعنی ورود دولت/بانک مرکزی به بازار ارز برای تغییر نرخ). این اتفاق در آوریل و مه 2024 دیده شد، زمانی که وزارت دارایی وارد عمل شد و باعث تقویت سریع ین شد. برای معاملهگران خرید (لانگ) در این جفتارز، این سطح یک «سقف ریسک» جدی است (محدودهای که احتمال برگشت شدید را بالا میبرد).
در هفتههای پیشرو، استفاده از «اختیار معامله» (Options؛ قراردادی که حق خرید/فروش را با «قیمت اعمال» مشخص میدهد) میتواند کمککننده باشد. خرید «اختیار خرید» (Call؛ حق خرید در قیمت اعمال) با قیمت اعمال بالاتر از 159.35 میتواند یک شرط اهرمی (بازده بالقوه بیشتر با سرمایه کمتر، همراه با ریسک بالاتر) روی شکست مقاومت باشد؛ در حالیکه خرید «اختیار فروش» (Put؛ حق فروش در قیمت اعمال) میتواند نقش پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش زیان احتمالی) در برابر توافق صلح یا مداخله غیرمنتظره توکیو را داشته باشد. این روش امکان همراهی با حرکت صعودی را میدهد و همزمان ریسک افت را محدود میکند.
