USD/JPY روز دوشنبه پایین‌تر معامله شد، چون دلار آمریکا بخشی از رشد قبلی را پس داد؛ رشدی که با امید به توافقی مرتبط با تنش آمریکا و ایران شکل گرفته بود. با این حال فشار فروش محدود ماند، زیرا افزایش قیمت نفت باعث شد ین ژاپن تحت فشار بماند و این جفت‌ارز در محدوده یک‌ماهه حرکت کند.

USD/JPY نزدیک 158.75 بود و از سقف روزانه 159.20 پایین آمد. شاخص دلار آمریکا (US Dollar Index) که قدرت دلار را در برابر سبدی از ارزهای اصلی نشان می‌دهد، حوالی 98.00 قرار داشت؛ پس از آنکه در آغاز معاملات با «گپ» (باز شدن قیمت با فاصله نسبت به بسته‌شدن قبلی) بالاتر باز شد و تا 98.49 اوج گرفت.

ایران بار دیگر تنگه هرمز را بست و دلیل آن را نقض آتش‌بس در ارتباط با محاصره دریایی آمریکا اعلام کرد. نیروی دریایی آمریکا یک کشتی باری ایرانی را در دریای عمان متوقف و بازرسی کرد و ایران ضمن تهدید به اقدام تلافی‌جویانه گفت تا زمانی که محاصره برداشته نشود در مذاکرات بیشتری شرکت نخواهد کرد.

نفت خام WTI (نفت معیار آمریکا) حدود 87.35 دلار بود و پس از ریزش شدید هفته گذشته، در روز بیش از 4% رشد کرد. ژاپن واردکننده خالص انرژی است، بنابراین افزایش قیمت نفت می‌تواند هزینه‌های داخلی را بالا ببرد.

انتظار می‌رود دور دوم گفت‌وگوهای صلح، که گفته می‌شود پاکستان هدایت آن را بر عهده دارد، روز سه‌شنبه برگزار شود؛ پیش از آنکه آتش‌بس دو هفته‌ای روز چهارشنبه پایان یابد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت «به‌شدت بعید» است آتش‌بس را تمدید کند و افزود تنگه تا زمان امضای توافق بازگشایی نخواهد شد.

افزایش قیمت نفت نگرانی‌های تورمی را بیشتر می‌کند و می‌تواند رشد اقتصادی را تضعیف کند؛ موضوعی که انتظارات درباره فدرال رزرو و بانک مرکزی ژاپن را شکل می‌دهد. رویترز گزارش داد بانک مرکزی ژاپن ممکن است افزایش نرخ بهره را در نشست بعدی به تعویق بیندازد.

داده‌های این هفته شامل خرده‌فروشی آمریکا، PMIهای اولیه S&P Global (شاخص مدیران خرید؛ سنجه‌ای برای وضعیت فعالیت اقتصادی) و CPI ملی ژاپن (شاخص قیمت مصرف‌کننده؛ سنجه تورم) است.

با گیر کردن USD/JPY در بازه فشرده اطراف 158.75، هفته‌های پیش رو به نتیجه «دوحالتی» مذاکرات آمریکا و ایران وابسته است؛ یعنی یا توافق می‌شود یا تنش تشدید می‌گردد. بازار پیش از پایان آتش‌بس در روز چهارشنبه مردد مانده و این شرایط یک نمونه کلاسیک برای استفاده از «اختیار معامله»‌هاست تا روی «نوسان» آینده معامله شود. اختیار معامله (Option) قراردادی است که حق خرید یا فروش را در قیمت مشخص می‌دهد، بدون اینکه انجام آن الزامی باشد. نوسان هم یعنی شدت بالا و پایین شدن قیمت.

خرید موقعیت نوسان مثل «استرادل» (Straddle) در حال حاضر منطقی است، چون اگر جفت‌ارز با شدت به بالا یا پایین بشکند سود می‌دهد. استرادل یعنی خرید هم‌زمان یک اختیار «خرید» (Call؛ حق خرید) و یک اختیار «فروش» (Put؛ حق فروش) با همان قیمت اعمال (Strike؛ قیمت توافقی قرارداد). این کار از نامطمئن بودن نتیجه مذاکرات بهره می‌گیرد. «پریمیوم» (Premium؛ بهای حق‌بیمه/هزینه خرید اختیار) حداکثر ریسک این معامله است و با توجه به اینکه خبرها می‌تواند هر لحظه حرکت تند ایجاد کند، رویکرد محتاطانه‌تری محسوب می‌شود.

برای کسانی که فکر می‌کنند توافق صلح حاصل می‌شود، خرید Put روی USD/JPY راه مستقیم برای موقعیت گرفتن به نفع افت این جفت‌ارز است. کاهش تنش احتمالاً قیمت نفت را پایین می‌آورد و طبق تجربه شوک‌های انرژی، این موضوع به نفع ین است. یادآوری می‌شود کسری تجاری ژاپن در 2024 به دلیل هزینه بالای واردات انرژی در یک ماه به بیش از 1.7 تریلیون ین رسید؛ بنابراین برگشت این فشار می‌تواند ین را به شکل محسوسی تقویت کند.

در مقابل، اگر انتظار تشدید درگیری را داشته باشیم، خرید Call بهترین راه برای آماده شدن جهت حرکت صعودی است. شکست مذاکرات می‌تواند نفت را جهشی کند و موج «پناهگاه امن» به سمت دلار آمریکا ایجاد کند و جفت‌ارز را بالاتر ببرد. در این حالت سطح 160 آزموده می‌شود؛ سطحی که ممکن است وزارت دارایی ژاپن برای حمایت از ین «مداخله ارزی» کند (خرید/فروش مستقیم ارز در بازار)، مشابه 9.8 تریلیون ین هزینه‌ای که در بهار 2024 برای دفاع از ین گزارش شد.

این شعله‌ور شدن ژئوپلیتیک کار بانک‌های مرکزی را پیچیده می‌کند و اتکا صرف به انتظار نرخ بهره را دشوارتر می‌سازد. فدرال رزرو ممکن است اگر تورم ناشی از نفت ادامه یابد، کاهش نرخ‌ها را عقب بیندازد؛ وضعیتی شبیه تورم سرسخت 2024 که زمان‌بندی کاهش نرخ‌ها را عقب راند. در همین حال، بانک مرکزی ژاپن ظاهراً دست‌بسته است و در برابر چنین شوک بیرونی بزرگی نمی‌تواند سیاست پولی را عادی‌سازی کند.