شاخص دلار آمریکا (DXY) پس از آنکه داده‌های تورم آمریکا در ماه مه به تداوم فشارهای قیمتی اشاره کرد، بالای سطح 100.00 با لحن محکم‌تری باقی ماند. CPI سرفصل نسبت به سال قبل از 3.8% به 4.2% افزایش یافت و در مقیاس ماهانه نیز 0.5% رشد کرد. در بازار ارز، EUR/USD پیش از تصمیم ECB تا حوالی 1.1540 عقب نشست، در حالی‌که GBP/USD با غلبه قدرت گسترده دلار تا نزدیکی 1.3370 کاهش یافت. USD/JPY با افزایش بازدهی خزانه‌داری آمریکا و گسترش شکاف بازدهی آمریکا–ژاپن، از 160.50 عبور کرد و AUD/USD پس از آنکه NAB اعلام کرد حرکت بعدی RBA احتمالاً کاهش نرخ است، تا حوالی 0.7000 تضعیف شد.

در بازار کالا، نفت خام WTI با گزارش‌هایی از دشواری مذاکرات واشنگتن–تهران، 3% رشد کرد و به 90.80 دلار به ازای هر بشکه رسید و ریسک‌های عرضه را در کانون توجه نگه داشت؛ در مقابل، طلا در حوالی 4,070 دلار معامله شد، زیرا بازدهی‌های بالاتر و دلار قوی‌تر فشار وارد کردند. در تقویم داده‌ها، انتظارات تورمی استرالیا، مجموعه‌ای از داده‌های فعالیت و تجارت بریتانیا، CPI آلمان و تصمیم نرخ بهره ECB قرار دارد؛ سپس PPI آمریکا، PPI هسته و درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری آمریکا منتشر می‌شود. جمعه نیز تولید صنعتی ژاپن به‌همراه شاخص اعتماد مصرف‌کننده میشیگان و انتظارات تورمی آمریکا ارائه خواهد شد. WTI همچنان یک معیار کلیدی است و قیمت‌ها تحت تأثیر پویایی عرضه-تقاضا، تصمیمات اوپک، دلار و داده‌های موجودی از API و EIA قرار دارد؛ نتایج این دو گزارش حدود 75% مواقع با اختلافی در حدود 1% مشابه است.

قدرت دلار و پویایی‌های بانک‌های مرکزی

با توجه به عدد بالای تورم آمریکا در سطح 4.2%، معتقدیم فدرال‌رزرو برای مدتی طولانی‌تر از حد انتظار موضع انقباضی/هاوکیش خود را حفظ خواهد کرد. این موضوع راهبرد ما را مبنی بر ترجیح دلار آمریکا در برابر سایر ارزهای اصلی در هفته‌های پیش‌رو تقویت می‌کند. ما در موقعیتی قرار گرفته‌ایم که DXY سقف‌های سال تا امروز را آزمایش کرده و حتی احتمالاً از آن عبور کند؛ زیرا داده‌های اخیر اداره آمار کار آمریکا نشان می‌دهد فشارهای قیمتی زیربنایی همچنان سرسختانه پابرجاست.

تصمیم سیاستی امروز بانک مرکزی اروپا (ECB) رویدادی کلیدی است، اما انتظار داریم زیر سایه روایت فدرال‌رزرو قرار گیرد. ارقام اخیر PMI تولیدی منطقه یورو نشانه‌هایی از انقباض را نشان داده‌اند و فضای کمی برای هم‌صدایی ECB با لحن فد باقی می‌گذارند. از این رو، به اختیار فروش (Put) روی EUR/USD نگاه می‌کنیم و هدف را حرکت به سمت سطح 1.1450 قرار می‌دهیم.

جهش USD/JPY به بالای 160.50 نتیجه مستقیم گسترش اختلاف نرخ بهره است؛ به‌طوری که بازدهی اوراق 10ساله خزانه‌داری آمریکا اکنون بالای 4.75% قرار دارد. هرچند ریسک مداخله بانک مرکزی ژاپن بالاست—همان‌گونه که در اواخر 2024 مشاهده شد—اما معتقدیم شتاب زیربنایی همچنان می‌تواند این جفت‌ارز را بالاتر ببرد. ما اختیار خرید (Call) را نگه داشته‌ایم، اما برای مدیریت ریسک یک تغییر ناگهانی سیاستی، از حد ضررهای فشرده استفاده می‌کنیم.

بازارهای کالایی و فرصت‌های ارزی

در بازار کالا، رالی نفت به بالای 90 دلار در هر بشکه ناشی از نگرانی‌های سمت عرضه در خاورمیانه است. این تنش ژئوپلیتیک در حال حاضر اثر کاهنده دلار قوی را تحت‌الشعاع قرار داده است. گزارش اخیر EIA این تنگنا را با کاهش غیرمنتظره موجودی به میزان بیش از 3 میلیون بشکه تأیید کرد؛ بنابراین، برای قراردادهای آتی WTI همچنان پتانسیل رشد بیشتری می‌بینیم.

در مقابل، طلا تحت فشارهای قابل توجهی از سوی دلار قوی و افزایش بازدهی اوراق قرار دارد. طلا به‌عنوان دارایی بدون بازده، زمانی که سرمایه‌گذاران می‌توانند از اوراق دولتی بازده مناسبی دریافت کنند، جذابیت کمتری پیدا می‌کند. انتظار داریم فشار بر قیمت طلا ادامه یابد و حتی ممکن است آن را به سمت سطح حمایتی روانی 4,000 دلار بازگرداند.

دلار استرالیا به‌طور خاص آسیب‌پذیر است؛ زیرا بازار اکنون احتمال کاهش نرخ بهره توسط بانک مرکزی استرالیا (RBA) در ادامه سال را قیمت‌گذاری می‌کند. این واگرایی سیاستی، همراه با داده‌های اقتصادی ضعیف‌تر از چین (بزرگ‌ترین شریک تجاری استرالیا)، از تداوم روند نزولی حمایت می‌کند. ما هرگونه رشد در AUD/USD را فرصتی برای آغاز موقعیت‌های فروش جدید می‌دانیم.