دلار آمریکا در معاملات صبح جمعه اروپا کمی تقویت شد و شاخص دلار آمریکا (DXY) نزدیک 99.25 قرار گرفت. گزارش‌ها می‌گفتند خبرگزاری کار ایران اعلام کرده با میانجی‌گری پاکستان، پیش‌نویس نهایی آمریکا–ایران آماده شده و ممکن است طی چند ساعت آینده توافق اعلام شود. در این گزارش به بندهایی مانند آتش‌بس فوری در همه جبهه‌ها، تضمین آزادی کشتیرانی در خلیج فارس و تنگه هرمز، و گفت‌وگو درباره موضوعات باقی‌مانده طی یک هفته اشاره شده بود. مقام‌های ایرانی گفته‌اند غنی‌سازی اورانیوم و نحوه کنترل تنگه هرمز همچنان نقاط اختلاف است، در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، این موارد را «غیرقابل مذاکره» توصیف کرده است. معامله‌گران انتظار دارند فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد و دست‌کم یک بار در سال جاری آن را افزایش دهد.

از نظر ابزارهای تحلیل نموداری، DXY بالای میانگین متحرک نمایی 20 دوره‌ای (EMA؛ میانگین قیمت با وزن بیشتر برای داده‌های جدیدتر) در 98.79 باقی ماند، اما شاخص قدرت نسبی (RSI؛ نشانگر سرعت و قدرت حرکت قیمت) برای عبور از 60.00 با مشکل روبه‌رو بود. حمایت نزدیک 98.79 دیده می‌شود؛ شکست به زیر آن می‌تواند مسیر 98.00 را باز کند. مقاومت در 99.52 است و اگر این سطح شکسته شود، امکان حرکت به سمت 100.00 وجود دارد. دلار آمریکا بیش از 88% از گردش معاملات بازار ارز جهان (خریدوفروش ارزها/فارکس) را تشکیل می‌دهد؛ یعنی حدود 6.6 تریلیون دلار در روز (2022). فدرال رزرو تورم را روی 2% هدف‌گذاری می‌کند و همچنین می‌تواند از «خرید دارایی‌ها برای تزریق پول» (تسهیل کمی/QE) یا «جمع کردن پول با فروش دارایی‌ها و کاهش ترازنامه» (سخت‌گیری کمی/QT) استفاده کند.

تنش‌های ژئوپلیتیک و قدرت دلار

یک سال پیش شاخص دلار آمریکا حوالی 99.25 نوسان می‌کرد و تمرکز بازار روی احتمال توافق آمریکا و ایران بود که در نهایت کامل شکل نگرفت. این خوش‌بینی کوتاه‌مدت بود، چون اختلاف‌ها بر سر موضوعات اصلی ادامه یافت و تنش‌های ژئوپلیتیک در سطح بالا باقی ماند. این ریسکِ پس‌زمینه در 12 ماه گذشته به دلار به‌عنوان «دارایی امن» (دارایی‌ای که در زمان نگرانی بازار معمولاً تقاضایش بالا می‌رود) تا حدی حمایت داده است.

با نگاه به انتظارات بازار از فدرال رزرو در ماه مه 2025، بازار دست‌کم یک افزایش دیگر نرخ بهره برای همان سال را قیمت‌گذاری کرده بود و این پیش‌بینی درست از آب درآمد. فدرال رزرو برای کنترل تورمی که کندتر از انتظار به هدف 2% برمی‌گشت، روند افزایش نرخ بهره را تا پایان 2025 ادامه داد. بر اساس تازه‌ترین داده‌های این ماه، شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ سنجه تورم مصرف‌کننده) هنوز بالاست و به 3.1% نسبت به مدت مشابه سال قبل رسیده که تصمیم بعدی فدرال رزرو را پیچیده‌تر می‌کند.

چشم‌انداز سیاست فدرال رزرو و راهبردهای معامله‌گری

این وضعیت شاخص دلار را به‌طور محسوسی بالاتر برده و اکنون آن را حوالی 104.50 نشان می‌دهد. اختلاف نرخ بهره بین آمریکا و اقتصادهای بزرگ دیگر مانند اروپا و ژاپن همچنان زیاد است و باعث جذب جریان سرمایه به سمت دلار می‌شود. قدرتی که از زیر سطح 99.00 شروع شده بود، طی یک سال گذشته ادامه پیدا کرده است.

با توجه به اینکه فدرال رزرو اکنون از «وقفه وابسته به داده‌ها» صحبت می‌کند (یعنی تصمیم‌ها را بر اساس گزارش‌های آینده مانند تورم و اشتغال تنظیم می‌کند)، ابهام موضوع اصلی است و می‌تواند فرصت‌هایی در بازار ابزارهای مشتقه ایجاد کند. ابزار مشتقه یعنی قراردادی که ارزش آن از قیمت دارایی اصلی می‌آید. می‌توان خرید «اختیار معامله» (Option؛ حق خرید/فروش با قیمت مشخص تا زمان معین) را برای استفاده از احتمال افزایش نوسان در جفت‌ارزهای اصلی مثل EUR/USD در نظر گرفت. به نظر می‌رسد بازار احتمال حرکت تند قیمت را در صورت غافلگیرکننده بودن داده‌های اشتغال یا تورم، کمتر از واقعیت قیمت‌گذاری کرده است.

برای کسانی که دید جهت‌دار دارند، استفاده از «قراردادهای آتی» (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) می‌تواند مناسب باشد. اگر باور داشته باشیم تورم چسبنده (تورمی که به‌سختی پایین می‌آید) فدرال رزرو را مجبور می‌کند موضع سخت‌گیرانه‌تری (Hawkish؛ تمایل به نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم) را مدت بیشتری حفظ کند، نگه داشتن موقعیت خرید در آتیِ شاخص دلار آمریکا منطقی است. این موقعیت زمانی سود می‌برد که انتظار بازار از نرخ بهره آمریکا برای مدت طولانی‌تری بالا بماند.