USD/CAD روز پنج‌شنبه به سمت 1.3975 صعود کرد و با افزایش 0.23 درصدی در روز همراه شد؛ زیرا با تداوم تنش‌ها در خاورمیانه، تقاضای دوباره برای دارایی‌های امن به تقویت دلار آمریکا انجامید. اشتهای ریسک در بازار پایین ماند، چون تردیدها درباره پایداری آتش‌بس آمریکا–ایران ادامه داشت؛ هرچند گزارش‌ها از تداوم مسیر گفت‌وگوهای دیپلماتیک حکایت می‌کرد. در این فضا، شاخص دلار آمریکا (DXY) تا حوالی 100.05 بازگشت، در حالی که ارزهای حساس به رشد اقتصادی مانند دلار کانادا برای جذب تقاضا با مشکل مواجه شدند.

دلار آمریکا همچنین از انتظارات برای موضع محدودکننده‌تر فدرال رزرو حمایت گرفت؛ پس از آنکه تورم CPI آمریکا در ماه مه به 4.2 درصد نسبت به سال قبل رسید—سریع‌ترین آهنگ در بیش از سه سال و بیش از دو برابر هدف 2 درصدی فدرال رزرو—ترکیبی که به افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا کمک کرد. در کانادا، بانک مرکزی کانادا در نشست ژوئن نرخ سیاستی را در 2.25 درصد ثابت نگه داشت و در نتیجه با تمرکز فدرال رزرو بر تورم و سنجش هم‌زمان ریسک‌های رشد در کنار فشارهای ناشی از قیمت انرژی توسط BoC، شکاف سیاستی رو به گسترش باقی ماند. اکنون توجه بازار به داده‌های پیش‌روی PPI آمریکا و نیز تحولات مرتبط با ایران معطوف شده است.

واگرایی سیاست پولی بانک‌های مرکزی و قدرت دلار

با توجه به واگرایی فعلی در سیاست بانک‌های مرکزی و افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک، مسیر تقویت دلار آمریکا در برابر دلار کانادا روشن به نظر می‌رسد. راهبرد اصلی در هفته‌های آتی باید چینش موقعیت برای ادامه حرکت صعودی جفت‌ارز USD/CAD باشد. این محیط از فدرال رزروِ متمایل به انقباض و بانک مرکزی کانادای محتاط‌تر تغذیه می‌شود و یک باد موافق بنیادی برای ارز آمریکا ایجاد می‌کند.

داده‌های تورمی آمریکا عامل کلیدیِ پشتیبان این دیدگاه است. با رسیدن CPI آمریکا به 4.2 درصد، فشار بر فدرال رزرو برای اقدام بسیار بالاست؛ به‌ویژه با یادآوری دوره تورم بالای 2022 که CPI تا 9.1 درصد اوج گرفت و افزایش‌های تهاجمی نرخ بهره را رقم زد. بنابراین می‌توان خرید اختیار خرید (Call) USD/CAD با سررسید اواخر ژوئیه یا اوت را مدنظر قرار داد تا از شتاب صعودی مورد انتظار، هم‌زمان با قیمت‌گذاری بازار برای فدرال رزرو تهاجمی‌تر، بهره‌برداری شود.

در سوی دیگر این جفت‌ارز، بانک مرکزی کانادا به‌واسطه ملاحظات اقتصاد داخلی محدود است. نسبت بدهی خانوار کانادا به درآمد قابل تصرف—که اداره آمار کانادا اخیراً گزارش کرده همچنان بالای 180 درصد است—کار را برای BoC بسیار دشوار می‌کند تا بدون ریسک کندشدن شدید اقتصاد، چرخه انقباضی فدرال رزرو را همراهی کند. این ضعف بنیادی، فروش استقراضی دلار کانادا را به گزینه‌ای جذاب تبدیل می‌کند.

ابهام ژئوپلیتیک و موقعیت‌گیری راهبردی

ترس بازار، که در شاخص نوسان‌پذیری (VIX) و معامله آن در حوالی 22 منعکس است، سرمایه را به سمت دارایی‌های امن هدایت می‌کند. در دوره‌های عدم‌قطعیت—مانند تنش‌های فعلی در خاورمیانه—دلار آمریکا از منظر تاریخی عملکرد بهتری نسبت به ارزهای وابسته به کالا مانند CAD داشته است. این تقاضای پناهگاه امن، یک لایه حمایتی دیگر برای موقعیت خرید (Long) USD/CAD فراهم می‌کند.

حتی با وجود حفظ قیمت‌های نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در سطوح قوی نزدیک 95 دلار به ازای هر بشکه، همبستگی مثبت سنتی آن با دلار کانادا در حال تضعیف است. محرک‌های قدرتمندِ سیاست فدرال رزرو و افزایش ریسک‌گریزی جهانی، فعلاً اثر قیمت انرژی را تحت‌الشعاع قرار داده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد حتی تداوم قدرت نفت هم ممکن است برای حمایت از «لونی» در کوتاه‌مدت کافی نباشد.

بنابراین، معاملات را به‌گونه‌ای ساختار می‌دهیم که از عبور USD/CAD از سطح روانی 1.4000 منتفع شود. راهی کم‌هزینه برای بیان این دیدگاه، استفاده از «اسپرد اختیار خرید صعودی» (Bull Call Spread) است؛ مانند خرید اختیار خرید ژوئیه با قیمت اعمال 1.3950 و هم‌زمان فروش اختیار خرید ژوئیه با قیمت اعمال 1.4100. این راهبرد مشتقه، ریسک را مشخص می‌کند و در عین حال امکان کسب سود از حرکت صعودی مورد انتظار در چند هفته آینده را فراهم می‌آورد.