دلار آمریکا روز جمعه در برابر ین ژاپن کمی تضعیف شد و در آستانه پایان هفته تقریباً بدون تغییر قرار داشت. USD/JPY پس از بازگشت از کف بیش از دو ماهه در روز چهارشنبه ــ که گفته می‌شود به‌دنبال «مداخله» (خرید و فروش مستقیم ارز توسط دولت/بانک مرکزی برای اثرگذاری کوتاه‌مدت بر نرخ) ژاپن رخ داد ــ زیر 157.00 مکث کرد.

دیپلمات ارشد ارزی ژاپن، آتسوشی میمورا، گفت برای تعداد دفعات مداخله ژاپن جهت حمایت از ین محدودیتی وجود ندارد. او همچنین گفت به‌صورت روزانه با مقام‌های آمریکایی در تماس است و تمرکز او بر محدود کردن حرکات «سفته‌بازانه» (نوسان‌گیری کوتاه‌مدت برای سود، نه بر پایه تجارت واقعی) است.

نشانه‌های مداخله ژاپن و واکنش بازار

USD/JPY در 30 آوریل پس از عبور از 160.00 بیش از 400 «پیپ» (کوچک‌ترین واحد رایج تغییر قیمت در بازار ارز؛ در ین معمولاً معادل 0.01) سقوط کرد. رویترز گزارش داد ژاپن ممکن است بیش از 5 تریلیون ین (32 میلیارد دلار) برای آن اقدام هزینه کرده باشد و حرکات بازار نشان می‌دهد عملیات کوچک‌تری هم در این هفته انجام شده است.

نرخ‌های بهره پایین بانک مرکزی ژاپن و قیمت‌های بالاتر نفت به‌عنوان عوامل فشار بر ین مطرح شدند؛ در کنار نگرانی‌ها درباره وضعیت مالی دولت ژاپن. دلار نیز از «تقاضای دارایی امن» (گرایش سرمایه‌گذاران به دلار و اوراق کم‌ریسک در زمان تنش) با بالا گرفتن تنش‌های خاورمیانه حمایت گرفت.

توجه بازار همچنین به انتشار گزارش اشتغال آمریکا (Nonfarm Payrolls؛ آمار ماهانه اشتغال بخش‌های غیرکشاورزی) در ساعت 12:30 به وقت گرینویچ معطوف شد. پیش‌بینی‌ها به اضافه شدن 62 هزار شغل در آوریل در برابر 178 هزار در مارس اشاره داشت، در حالی که گزارش قوی‌تر ADP (برآورد اشتغال بخش خصوصی آمریکا) احتمال غافلگیری مثبت را زنده نگه داشت.

ملاحظات راهبردی در فضای نوسان بالا

مسئله اصلی همچنان اختلاف بزرگ نرخ‌های بهره است که پایدارتر شده است. فدرال رزرو آمریکا نرخ سیاستی خود را روی 3.0% نگه داشته تا تورم را کنترل کند؛ تورمی که در آوریل 3.1% اعلام شد. در مقابل، بانک مرکزی ژاپن نرخ را فقط تا 0.25% بالا برده است. این فاصله باعث می‌شود «کری‌ترید» (استقراض با ارز کم‌بهره مثل ین و خرید دارایی/ارز پربهره مثل دلار برای کسب سود اختلاف نرخ) جذاب باشد، اما ریسک بالایی دارد.

خاطره سقوط‌های ناگهانی 400 پیپی سال گذشته باعث شده «نوسان ضمنی» (انتظاری که بازار از شدت نوسان آینده دارد و در قیمت‌گذاری اختیار معامله دیده می‌شود) در «آپشن»‌های USD/JPY بالا بماند. این موضوع در قیمت‌های فعلی هم دیده می‌شود؛ به‌طوری‌که نوسان یک‌ماهه حدود 12% معامله می‌شود که نسبت به دیگر جفت‌ارزهای اصلی رقم بالاتری است. این یعنی بازار دائماً ریسک یک حرکت غافلگیرکننده دیگر از توکیو را در قیمت‌ها لحاظ می‌کند و موقعیت‌های خرید مستقیم را پرریسک‌تر نشان می‌دهد.

در چنین فضایی، راهبرد محتاطانه استفاده از «ابزارهای مشتقه» (قراردادهایی مثل اختیار و آتی که ارزش‌شان از قیمت دارایی پایه می‌آید) برای مدیریت ریسک مداخله است. به نظر می‌رسد خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص تا تاریخ معین) با سررسید بلندتر روی USD/JPY برای هفته‌های پیش‌رو رویکردی منطقی باشد. این کار امکان بهره‌گیری از ضعف بنیادی ین را می‌دهد و در عین حال زیان را به «پریمیوم» (هزینه خرید اختیار) محدود می‌کند؛ اگر مقام‌ها موفق شوند دوباره یک برگشت تند ایجاد کنند.

برای کسانی که از قبل موقعیت خرید دارند، «هج» کردن (پوشش ریسک با معامله معکوس یا ابزار محافظتی) این «ریسک دُم» (احتمال رخدادهای کم‌احتمال اما پرزیان) مهم است. می‌توان خرید «اختیار فروش خارج از پول» (Out-of-the-money Put؛ اختیاری که قیمت اعمالش پایین‌تر از قیمت فعلی است و مثل بیمه در سقوط‌های شدید عمل می‌کند) را به‌عنوان بیمه در برابر افت ناگهانی در نظر گرفت. هزینه این اختیارها به‌دلیل نوسان بالا بیشتر است، اما از سرمایه در برابر همان نوع شوکی محافظت می‌کند که بازار بارها در 2025 تجربه کرد.