اشتیاق به ریسک بهتر شد، چون نگرانی‌ها درباره ایران کاهش یافت؛ در نتیجه قیمت نفت خام نرم‌تر شد و معاملات آتی سهام آمریکا رشد خود را ادامه داد و در سطح‌های رکوردی ماند. بازده اوراق قرضه بلندمدت هم به کاهش از «جهش بیش‌ازحد اخیر» (یعنی بالا رفتن سریع و بیشتر از حد معمولِ بازده) ادامه داد و دلار آمریکا در برابر بیشتر ارزهای اصلی پایین‌تر بود. در بازار ارز، «شاخص دلار آمریکا» (US Dollar Index یا DXY؛ شاخصی که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم مثل یورو و ین می‌سنجد) نزدیک به یک سال در بازه 96.00 تا 100.00 نوسان کرده است.

به‌گفته BBH، DXY می‌تواند از سقف این بازه 96.00–100.00 عبور کند؛ پشتوانه این نگاه «اختلاف نرخ بهره» (یعنی فاصله نرخ‌های بهره و بازده بین آمریکا و دیگر کشورها) و «انتظار افزایش نرخ بهره» در آمریکا است؛ انتظاری که با رشد نسبتاً قوی و «تورم چسبنده» (یعنی تورمی که به‌راحتی پایین نمی‌آید) هم‌خوانی دارد. در مقابل، انتظار افزایش نرخ بهره در بانک مرکزی اروپا (ECB) و بانک مرکزی انگلیس (BoE) برای یورو و پوند کمتر حمایتی توصیف شد؛ چون ترکیب «رکود تورمی» (تورم بالا همراه با رشد ضعیف) بر اقتصادها سنگینی می‌کند. جدا از این، به آسیب‌پذیری‌های «نقدشوندگی و اهرم» در «واسطه‌گری مالی غیربانکی» اشاره شد؛ یعنی بخش‌هایی خارج از بانک‌ها (مثل برخی صندوق‌ها و نهادهای مالی) که اگر دارایی‌ها سریع فروش‌رفتنی نباشند یا با بدهی زیاد کار کنند، می‌توانند تنش بازار را تشدید کنند. همچنین «گزارش ثبات مالی» ECB در ماه مه گفت تداوم تنش‌های ژئوپلیتیک و نگرانی‌های رو به افزایش درباره پایداری مالی دولت‌ها (توان دولت برای مدیریت بدهی و کسری بودجه در بلندمدت) ریسک‌های ثبات مالی را بالا می‌برد.

چشم‌انداز شاخص دلار و راهبردهای معامله

با توجه به اینکه شاخص دلار (DXY) در حال آزمودن سقف محدوده قدیمی خود نزدیک 99.85 است، احتمال شکست به سمت بالا را زیاد می‌بینیم. گزارش جدید اشتغال آمریکا برای آوریل 2026 قوی بود و 215 هزار شغل اضافه شد؛ موضوعی که روایت رشد مقاوم آمریکا را تقویت می‌کند. بنابراین، در حال بررسی «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید دارایی را با قیمت مشخص تا زمان معین می‌دهد) روی DXY یا گرفتن موقعیت «خرید قرارداد آتی» (Long Futures؛ قرارداد خرید در آینده با قیمت از پیش تعیین‌شده) هستیم تا حرکت به سمت 101.50 در هفته‌های آینده هدف‌گذاری شود.

ضعف یورو و پوند؛ محرک‌های اصلی اقتصاد کلان

یورو در مقایسه ضعیف‌تر به نظر می‌رسد و با ترکیب دشوار تورم بالا و فعالیت اقتصادی کند روبه‌روست. تورم منطقه یورو در آوریل 2026 روی 4.1% ثابت ماند، در حالی‌که داده‌های اخیر تولید صنعتی آلمان کاهش را نشان داد؛ نشانه‌ای از مشکل در اقتصاد. این فاصله با چشم‌انداز آمریکا باعث می‌شود «فروش EUR/USD» (شرط‌بندی روی افت برابری یورو به دلار) برای ما جذاب باشد؛ مثلاً از طریق «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش دارایی را با قیمت مشخص تا زمان معین می‌دهد).

درباره پوند انگلیس هم نگاه مشابهی داریم، چون اقتصاد بریتانیا نشانه‌های فشار را نشان می‌دهد. تورم بریتانیا در آوریل 2026 بالا و 4.5% بود، اما رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) در سه‌ماهه اول 2026 تقریباً متوقف و فقط 0.1% بود. این یعنی هر افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی انگلیس بیشتر برای مهار تورم و به زیان رشد انجام می‌شود؛ بنابراین ما به «موقعیت‌های نزولیِ مشتقه» (Derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و آتی که ارزششان از قیمت دارایی پایه می‌آید) روی GBP/USD تمایل داریم.

هسته راهبرد ما «شکاف بزرگ نرخ بهره» بین آمریکا و اروپا است که حالا در اوراق دولتی دو‌ساله به 150 واحد پایه رسیده است (واحد پایه یا basis point؛ هر 100 واحد پایه برابر 1 درصد است، پس 150 واحد پایه یعنی 1.5 درصد). در گذشته، چنین فاصله بزرگی—مشابه سال 2022—معمولاً قبل از دوره‌های قدرت‌گیری دلار دیده شده است. با توجه به ریسک‌های پنهان در سیستم مالی، نگه‌داشتن مقداری «پوشش ریسک نوسان» کم‌هزینه هم می‌تواند مفید باشد؛ مثل «اختیار خرید VIX» (VIX؛ شاخص نوسان بازار سهام آمریکا که به آن شاخص ترس هم می‌گویند)، تا در برابر تنش ناگهانی بازار نقش بیمه داشته باشد.