AUD/NZD پس از رسیدن به بالاترین سطح از آوریل ۲۰۱۳ عقب نشست و رشد یک‌ساله آن با توجه به معاملات نامطمئن ماه مه در معرض خطر قرار گرفت. این عقب‌گرد پس از بازتنظیم انتظارات از نرخ بهره رخ داد؛ بازارها چند نوبت افزایش نرخ از سوی بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) را قیمت‌گذاری می‌کنند، در حالی که انتظار دارند بانک مرکزی استرالیا (RBA) فعلاً مکث کند. نتیجه این تغییر، جابه‌جایی فاصله نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت (اختلاف بازده کوتاه‌مدت دو کشور) و تغییر رفتار معامله‌گران از نظر «موقعیت‌گیری» (حجم خرید/فروش‌های باز در بازار) است.

سطوح تکنیکال هم زیر ذره‌بین است. این جفت‌ارز میانگین متحرک ساده ۵۰روزه (SMA؛ میانگین قیمت ۵۰ روز اخیر برای تشخیص روند) را در 1.2130 آزمود و بسته‌شدن قیمت زیر این سطح می‌تواند برداشت سود را تقویت کند و پس از این رالی طولانی، راه را برای یک اصلاح شدیدتر باز کند. در افق بلندتر، انتظار می‌رود نرخ در ادامه سال حوالی 1.20 آرام بگیرد؛ همچنین گفته می‌شود بهبود اقتصاد نیوزیلند هنوز در مراحل ابتدایی است، با «ظرفیت خالی… برای مدتی» (فضای بلااستفاده در اقتصاد که باعث می‌شود رشد بدون فشار تورمی ممکن باشد) و بیکاری بالا، و سخت‌گیرانه‌تر شدن سیاست پولی (افزایش نرخ‌ها و محدودتر شدن شرایط مالی) هم به بادهای مخالف رشد اضافه می‌کند.

ریسک‌های روند صعودی یک‌ساله و فرصت‌های معامله

با توجه به عقب‌نشینی تند AUD/NZD، روند صعودی یک‌ساله را در معرض ریسک جدی می‌بینیم. شکست اخیر به زیر میانگین متحرک ساده ۵۰روزه در 1.2130 نشان می‌دهد در هفته‌های آینده احتمال برداشت سود بیشتر است. از نظر ما مسیر کم‌مقاومت برای این جفت‌ارز فعلاً رو به پایین است.

برای معامله‌گران بازار مشتقه (ابزارهایی مثل «اختیار معامله» که ارزششان از قیمت دارایی اصلی می‌آید)، این یعنی زمان بررسی موقعیت‌های نزولی است. خرید «اختیار فروش» (Put option؛ حق فروش جفت‌ارز در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص) روی AUD/NZD با سررسید ژوئیه یا اوت می‌تواند راه مستقیم برای بهره‌گیری از اصلاح نزولی باشد. گزینه دیگر «اسپرد اختیار فروش نزولی» (Bear put spread؛ خرید یک اختیار فروش و هم‌زمان فروش اختیار فروش دیگر با قیمت اعمال پایین‌تر برای کاهش هزینه اولیه) است تا هزینه ورود کمتر شود و همچنان از افت قیمت سود گرفته شود.

واگرایی سیاستی، نوسان و موقعیت‌گیری راهبردی

این دیدگاه با تفاوت مسیر دو بانک مرکزی تقویت می‌شود؛ داده‌های اخیر هم از آن حمایت می‌کند. شاخص قیمت مصرف‌کننده فصلی نیوزیلند (CPI؛ معیار تورم سبد کالا و خدمات) در تازه‌ترین گزارش با رقم غافلگیرکننده ۱.۱٪ منتشر شد و نرخ سالانه را به ۴.۵٪ رساند؛ بالاتر از هدف RBNZ و تقویت‌کننده انتظار افزایش نرخ. در مقابل، آخرین رقم تورم استرالیا برای فصل ۰.۸٪ و ملایم‌تر بود و به RBA اجازه می‌دهد موضع محتاطانه «در حالت توقف» (عدم تغییر نرخ‌ها) را حفظ کند.

احتمال «اصلاح شدید» همچنین یعنی باید انتظار افزایش نوسان را داشت. بالا رفتن «نوسان ضمنی» (Implied volatility؛ نوسانی که قیمت اختیار معامله برای آینده پیش‌بینی می‌کند) که همین ماه از ۶.۵٪ به ۷.۸٪ جهش کرده، اختیارها را گران‌تر می‌کند اما نشان می‌دهد بازار انتظار حرکت‌های بزرگ‌تری دارد. در چنین فضایی، راهبردهایی مثل «استرنگل خرید» (Long strangle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت برای سود گرفتن از حرکت بزرگ، بدون اطمینان از جهت) برای کسانی جذاب می‌شود که حرکت بزرگ را محتمل می‌دانند اما جهت کوتاه‌مدت را نامشخص می‌بینند.

از نظر تاریخی، دوره‌های مشابه واگرایی سیاستی به حرکت‌های پایدار منجر شده است؛ مثلاً در سال ۲۰۱۴ که سخت‌گیری RBNZ باعث شد AUD/NZD طی شش ماه بیش از ۸٪ افت کند. با اینکه اقتصاد نیوزیلند نشانه‌هایی از ضعف دارد و بیکاری ۴.۴٪ است، تمرکز اصلی بانک مرکزی آشکارا روی تورم است. انتظار داریم فعلاً فاصله سیاستی بین RBA و RBNZ محرک غالب باشد.