گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال دستیابی به یک توافق صلح میان آمریکا و ایران بخشی از فشار وارد بر دلار آمریکا را کاهش داده، با این حال شاخص DXY همچنان مقاوم مانده است. احساسات بازار در هفته‌های اخیر از کاهش قیمت انرژی و نیز انتظارها برای یک سازوکار جدید ۶۰روزه که می‌تواند به بازگشایی تنگه هرمز و ازسرگیری صادرات نفت ایران منجر شود، اثر پذیرفته است. با این وجود، تصویر کلی هنوز منعکس‌کننده از دست رفتن عرضه انرژی و شوک تورمی ناشی از آن است؛ موضوعی که در صورت نرمال نشدن سریع ارسال محموله‌های نفتی، از ارز آمریکا حمایت می‌کند.

انتظارات سیاست‌گذاری نیز پشتوانه دلار است. نرخ‌های کوتاه‌مدت آمریکا کاهش یافته‌اند، اما بازارها همچنان ۲۰ واحد پایه افزایش نرخ از سوی فدرال رزرو در سال جاری را قیمت‌گذاری می‌کنند و احتمالاً جمع کردن این دیدگاه پیش از نشست چهارشنبه آینده کمیته بازار باز فدرال (FOMC) دشوار خواهد بود؛ نشستی که با بیانیه و پیش‌بینی‌های به‌روزشده همراه است. در چنین ترکیبی، انتظار می‌رود DXY نزدیک محدوده ۹۹.۵۰ از حمایت برخوردار شود؛ حتی با وجود لحن نسبتاً انقباضی بانک مرکزی اروپا (ECB) و بهبود چشم‌انداز آتش‌بس در خلیج فارس.

دلار آمریکا و راهبرد بازار اختیار معامله

شاخص دلار آمریکا را در موقعیت حفظ استحکام، علی‌رغم هیاهوی مذاکرات صلح، ارزیابی می‌کنیم. با مشاهده حمایت قابل‌اتکا نزدیک سطح ۹۹.۵۰، فروش اختیار فروش (Put) خارج از پول (Out-of-the-money) بر روی قراردادهای آتی دلار یا ETFها می‌تواند روشی محتاطانه برای دریافت پرمیوم باشد. این راهبرد در صورتی سودآور است که دلار طی هفته‌های پیش‌رو بالاتر از این کف باقی بماند؛ سناریویی که انتظار داریم.

قیمت انرژی، تورم و چشم‌انداز فدرال رزرو

ضعف اخیر بازار نفت شکننده به نظر می‌رسد و معتقدیم ریسک واقعی، جهش قیمت در آستانه ورود به جولای است؛ اگر عرضه ایران عملاً محقق نشود. قیمت اخیر نفت خام WTI در حوالی ۸۸ دلار برای هر بشکه، ریسک باقی ماندن تنگه هرمز به عنوان گلوگاه را به طور کامل منعکس نمی‌کند. از نگاه ما، خرید اختیار خرید (Call) میان‌مدت بر نفت خام، پوشش ریسک مناسبی در برابر شوک ناگهانی تورمی است.

با توجه به اینکه جدیدترین داده تورم هسته (Core CPI) همچنان داغ و در سطح ۳.۸٪ قرار دارد، کار فدرال رزرو تمام نشده است. بازار، مطابق ابزار FedWatch گروه CME، احتمال بالایی برای یک نوبت افزایش دیگر نرخ بهره در سال جاری قیمت‌گذاری می‌کند؛ موضوعی که انتظار نداریم در نشست هفته آینده تغییر کند. این امر نشان می‌دهد قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاه‌مدت همچنان تحت فشار خواهند ماند و اتخاذ موقعیت‌های نزولی روی آنها می‌تواند یک موقعیت‌گیری نسبتاً پایدار باشد.

این فضا یادآور دوره‌هایی در گذشته است که ریسک‌های ژئوپلیتیکی انرژی با بانک مرکزی متمرکز بر مهار تورم تلاقی می‌کرد. از منظر تاریخی، چنین ترکیبی معمولاً محرک قدرتمندی برای دلار ایجاد می‌کند؛ زیرا دلار به پناهگاه امن در برابر هم بی‌ثباتی جهانی و هم تورم تبدیل می‌شود. بنابراین، هرگونه افت دلار را به عنوان فرصت‌های بالقوه خرید تلقی می‌کنیم؛ به‌ویژه در آستانه نشست پیش‌روی FOMC.