پوند/دلار (GBP/USD) پس از چهار روز رشد، کاهش یافت و در معاملات آسیایی روز جمعه نزدیک 1.3430 معامله شد. دلار آمریکا در فضای افزایش دوباره «ریسک‌گریزی» (کاهش تمایل به دارایی‌های پرریسک و رفتن به سمت دارایی‌های امن) و به‌دلیل ابهام درباره آتش‌بس آمریکا و ایران، قوی‌تر ماند.

معامله‌گران در انتظار انتشار گزارش «شاخص قیمت مصرف‌کننده» آمریکا (CPI: معیار اصلی تورم مصرف‌کننده) هستند که بعدتر در جلسه آمریکای شمالی منتشر می‌شود. فضای کلی بازار همچنان محتاطانه بود.

ریسک‌های ژئوپلیتیک و جو بازار

اسرائیل حملات به حزب‌الله را ادامه داد و بنیامین نتانیاهو گفت اسرائیل به‌زودی گفت‌وگوهای مستقیم با لبنان را آغاز می‌کند. دونالد ترامپ گفت نیروهای آمریکا تا زمان اجرای کامل توافق، در اطراف ایران مستقر می‌مانند.

جی‌دی ونس، استیو ویتکاف و جرد کوشنر قرار است آخر این هفته در پاکستان درباره احتمال یک توافق بلندمدت با ایران دیدار کنند. اسماعیل بقایی از ایران گفت گفت‌وگو برای پایان جنگ به این بستگی دارد که آمریکا به تعهدات آتش‌بس پایبند بماند.

بقایی گفت این تعهدات شامل آتش‌بس در لبنان هم می‌شود؛ موضوعی که آمریکا و اسرائیل گفتند جزو توافق نبوده است. اندرو بیلی هشدار داد جنگ ایران می‌تواند بحرانی شبیه ۲۰۰۸ ایجاد کند؛ بحرانی که به فشار در بازار کم‌شفاف «اعتبار خصوصی» (Private Credit: وام‌دهی خارج از بانک‌ها و بازارهای عمومی، با اطلاعات کمتر) به ارزش ۳ تریلیون دلار (۲.۲ تریلیون پوند) مرتبط است.

پوشش ریسک نوسان و نحوه موقعیت‌گیری

با توجه به تداوم ابهام‌ها، معامله‌گران می‌توانند به فکر خرید «پوشش ریسک» (Hedge: کاهش ریسک زیان با ابزارهای جبرانی) در برابر نوسان‌های ناگهانی باشند. «اختیار خرید» (Call Option: حق خرید یک دارایی با قیمت مشخص تا موعد معین) روی شاخص نوسان VIX یا قراردادهای «آتی» (Futures: تعهد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) VIX، راهی مستقیم برای بهره‌بردن از افزایش «نوسان مورد انتظار» بازار در هفته‌های آینده است. این روش می‌تواند برای سبدهایی که سهام زیادی دارند و به شوک‌های ژئوپلیتیک حساس‌اند، نقش پوشش ریسک داشته باشد.

نقش دلار آمریکا به‌عنوان پناهگاه امن همچنان مهم است. «شاخص دلار» (DXY: ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) از ابتدای امسال نزدیک ۳٪ افزایش یافته و در صورت ادامه تنش‌های خاورمیانه، ممکن است این روند ادامه پیدا کند. استفاده از «ابزارهای مشتقه» (Derivatives: قراردادهایی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) برای نگه‌داشتن موقعیت خرید دلار—از طریق قراردادهای آتی یا اختیار خرید در برابر سبدی از ارزها—می‌تواند رویکردی محتاطانه باشد.

در مقابل، پوند بریتانیا آسیب‌پذیر به نظر می‌رسد؛ موضوعی که بیلی هم پیش‌تر به آن اشاره کرده بود. با باقی ماندن تورم بریتانیا بالاتر از هدف بانک مرکزی انگلستان و ثبت ۳.۱٪ در فصل گذشته و همچنین توقف رشد تولید ناخالص داخلی (GDP: اندازه کل تولید اقتصاد)، جفت‌ارز GBP/USD تحت فشار است. خرید «اختیار فروش» (Put Option: حق فروش یک دارایی با قیمت مشخص تا موعد معین) روی GBP/USD می‌تواند راهی کم‌هزینه برای قرار گرفتن در سناریوی کاهش بیشتر پوند باشد.

تهدید شوک‌های انرژی باعث شده «انتظارات تورمی» (پیش‌بینی بازار از تورم آینده) برای مدت طولانی‌تری بالا بماند. این می‌تواند به این معنا باشد که فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) در کاهش نرخ بهره کندتر از چیزی عمل کند که بازار اکنون «قیمت‌گذاری» کرده است (یعنی در قیمت‌ها لحاظ کرده است). بنابراین، معامله‌گران می‌توانند «مشتقات نرخ بهره» را بررسی کنند؛ مانند موقعیت‌گیری در «قراردادهای آتی SOFR» (نرخ تأمین مالی شبانه وثیقه‌دار: معیار اصلی نرخ بهره کوتاه‌مدت در آمریکا) برای شرط‌بندی روی بالا ماندن نرخ‌ها تا فصل سوم ۲۰۲۶.

هشدار بیلی درباره بازار اعتبار خصوصی با بزرگ‌تر شدن این بازار تا حدود ۳.۵ تریلیون دلار، جدی‌تر شده است. «اسپردهای اعتباری» (Credit Spreads: فاصله بازدهی بدهی پرریسک نسبت به اوراق کم‌ریسک که نشانه نگرانی بازار است) در اوراق بدهی شرکتی «پربازده/بنجل» (High-Yield: بدهی با ریسک نکول بالاتر و سود بیشتر) در دو ماه گذشته ۵۰ «نقطه پایه» افزایش یافته است (Basis Point: هر ۰.۰۱٪). این موضوع نشان‌دهنده افزایش فشار است. خرید پوشش ریسک از طریق «سوآپ نکول اعتباری» (CDS: قرارداد بیمه‌مانند برای محافظت در برابر نکول بدهی) روی شاخص‌هایی مانند Markit CDX North American High Yield Index، راهی مستقیم برای پوشش ریسک وقوع یک «رویداد اعتباری» (Credit Event: نکول/بازسازی بدهی و موارد مشابه) است.