شاخص قیمت واردات ایالات متحده در ماه مارس نسبت به مدت مشابه سال قبل ۲.۱٪ افزایش یافت. این رقم از ۱.۳٪ در گزارش قبلی بالاتر است.

افزایش شاخص قیمت واردات در مقیاس «سال‌به‌سال» (مقایسه با ماه مشابه سال قبل) تا ۲.۱٪، یک علامت مهم از فشارهای تورمی است. این داده نشان می‌دهد فشار قیمت‌ها ادامه‌دار است و کار «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) را برای «کاهش نرخ بهره» سخت‌تر می‌کند. بنابراین باید راهبردها را برای شرایطی تنظیم کنیم که نرخ بهره «بالاتر و برای مدت طولانی‌تر» باقی بماند (یعنی کاهش نرخ بهره به تعویق می‌افتد یا کمتر می‌شود).

با توجه به این داده تورمی، بازار با سرعت در حال بازتنظیم انتظارات از «سیاست پولی» (تصمیم‌های بانک مرکزی درباره نرخ بهره و پول) است. ابزار CME FedWatch (ابزار بازار مشتقه شیکاگو برای برآورد احتمال تصمیم‌های نرخ بهره) اکنون فقط ۲۵٪ احتمال کاهش نرخ بهره تا ماه جولای را نشان می‌دهد؛ در حالی که یک ماه قبل این عدد بالای ۷۰٪ بود. این یعنی باید به سراغ موقعیت‌هایی برویم که از تداوم نرخ‌های بالای بهره سود می‌برند؛ مثل «فروش» قراردادهای آتیِ نرخ بهره (فیوچرز/قرارداد آتی: قرارداد خریدوفروش در آینده با قیمت مشخص) یا خرید «اختیار فروش» (Put: حق فروش دارایی با قیمت مشخص در آینده) روی صندوق‌های قابل معامله بورسیِ اوراق خزانه (ETF: صندوقی که مثل سهم معامله می‌شود). بازدهی اوراق خزانه ۲ساله آمریکا هم از ۴.۹۵٪ عبور کرده که این تغییر نگاه بازار را نشان می‌دهد.

بالا رفتن هزینه نهاده‌ها و نرخ بهره برای سهام مانع ایجاد می‌کند، به‌ویژه برای بخش «رشد» (شرکت‌هایی که ارزش‌گذاری‌شان به سودهای آینده وابسته است) و «کالای مصرفی غیرضروری» (Consumer Discretionary: خریدهای غیرضروری مثل کالاهای لوکس). باید انتظار افزایش «نوسان» (Volatility: شدت رفت‌وبرگشت قیمت‌ها) را از سطح فعلی داشته باشیم؛ شاخص VIX (شاخص نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) حدود ۱۵ است. تجربه شوک تورمی ۲۰۲۲ نشان داد بالا رفتن VIX اغلب قبل از «اصلاح» بازار (کاهش قابل‌توجه قیمت‌ها پس از رشد) رخ می‌دهد؛ بنابراین معامله برای سود بردن از افزایش نوسان از طریق «اختیار خرید» روی VIX (Call: حق خرید با قیمت مشخص) یا خرید «اختیار فروشِ پوششی» روی شاخص‌هایی مثل S&P 500 می‌تواند اقدام احتیاطی باشد.

موضع «انقباضی‌تر» فدرال رزرو (Hawkish: تمایل به نرخ بهره بالاتر برای کنترل تورم) معمولاً دلار آمریکا را در برابر ارزهای اصلی تقویت می‌کند. شاخص دلار (DXY: ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) اکنون بالای ۱۰۶ معامله می‌شود؛ بالاترین سطح در پنج ماه، چون بانک‌های مرکزی دیگر مثل ECB (بانک مرکزی اروپا) آمادگی بیشتری برای کاهش نرخ بهره نشان می‌دهند. می‌توان از این تفاوت مسیر سیاستی استفاده کرد؛ مثلاً با استفاده از «اختیار معامله» روی تقویت دلار در برابر یورو یا ین ژاپن.

در نهایت باید روی اثر این افزایش هزینه‌ها بر «حاشیه سود» شرکت‌ها (Margins: فاصله درآمد فروش با هزینه‌ها) تمرکز کنیم. شرکت‌هایی که به واردات وابسته‌اند و توان انتقال هزینه‌ها به مصرف‌کننده را ندارند، مثل خرده‌فروشی‌های بزرگ، آسیب‌پذیرترند. می‌توان خرید «اختیار فروش» روی ETFهای بخشی مثل XRT (صندوق بخشی خرده‌فروشی) یا اجرای «معامله جفتی» (Pair Trade: هم‌زمان فروش یک دارایی و خرید دارایی دیگر برای کاهش ریسک بازار) را بررسی کرد؛ به این صورت که شرکت‌های آسیب‌پذیر فروخته شوند و هم‌زمان روی شرکت‌هایی با «قدرت قیمت‌گذاری» بالاتر (توان افزایش قیمت بدون افت جدی تقاضا)، مانند برخی شرکت‌های نرم‌افزار سازمانی یا بخش سلامت، موقعیت خرید گرفته شود.