نقره (XAG/USD) روز جمعه برای دومین روز پیاپی کاهش یافت؛ زیرا دلار آمریکا همچنان قوی ماند و انتظارها برای پایان سریع درگیری در خاورمیانه کمتر شد. قیمت پس از لمس کف ۱۰روزه ۷۳.۹۵ دلار، در ۷۴.۶۵ دلار معامله شد و در مسیر افت هفتگی نزدیک به ۷٪ قرار گرفت.

فلزات گران‌بها تحت‌فشار ماندند؛ زیرا بن‌بست در روند صلح آمریکا و ایران، تقاضا برای دلار آمریکا را تقویت کرد. آتش‌بس همچنان به تعویق افتاده و توقیف کشتی‌های باری توسط آمریکا و ایران نیز بر تنش‌ها افزود.

تنش‌های خاورمیانه و ریسک‌های نفت

این رویدادها احتمال بازگشایی سریع تنگه هرمز را کاهش داد و قیمت نفت خام را بالا نگه داشت و ریسک رکود را بیشتر کرد. در «معاملات تکنیکال» (تحلیل قیمت بر اساس نمودار و الگوها)، XAG/USD به زیر «کانال صعودی» (محدوده‌ای که قیمت بین دو خط موازی رو به بالا حرکت می‌کند) از اواخر مارس شکست و افت خود را از حوالی ۷۸.۵۰ دلار ادامه داد.

شاخص RSI (شاخص قدرت نسبی؛ برای سنجش شدت خریدوفروش و تشخیص «اشباع فروش» یعنی فروش بیش از حد) به محدوده اشباع فروش نزدیک بود، در حالی‌که MACD (اندیکاتور همگرایی/واگرایی میانگین متحرک؛ برای سنجش جهت و قدرت روند) منفی باقی ماند. حمایت در «بازگشت فیبوناچی ۳۸.۲٪» (سطح‌های احتمالی توقف/بازگشت قیمت بر پایه نسبت‌های فیبوناچی) در ۷۴.۶۰ دلار دیده می‌شد؛ سطوح بعدی بین ۷۲.۶۱ دلار تا کمی بالاتر از ۷۲.۰۰ دلار قرار داشتند و مقاومت‌ها (سطح‌هایی که معمولاً جلوی رشد قیمت را می‌گیرند) نزدیک ۷۵.۶۰ و ۷۸.۶۰ دلار بودند.

نقره به‌عنوان «ذخیره ارزش» (دارایی برای حفظ قدرت خرید) استفاده می‌شود و از طریق خرید فیزیکی یا ETF معامله می‌شود. ETF (صندوق قابل معامله در بورس؛ ابزاری شبیه سهم که سبدی از دارایی‌ها را دنبال می‌کند) است. قیمت نقره می‌تواند تحت‌تأثیر دلار آمریکا، نرخ بهره، سیاست و تنش‌های ژئوپلیتیک، تورم، عرضه معادن، بازیافت، تقاضای صنعتی مثل الکترونیک و خورشیدی، و همچنین حرکت‌های طلا و «نسبت طلا به نقره» (Gold/Silver Ratio؛ تعداد اونس نقره معادل یک اونس طلا) تغییر کند.

اختیار معامله و ایده‌های موقعیت‌گیری

از دید تکنیکال، با شکسته‌شدن کانال صعودی از اواخر مارس و ناتوانی قیمت در حفظ حمایت ۷۸.۵۰ دلار، فروشندگان دست بالا را دارند. هدف‌های منطقی بعدی، کف ۱۲ آوریل در ۷۲.۶۱ دلار و محدوده حمایتی کمی بالاتر از ۷۲.۰۰ دلار است. با توجه به این شتاب، می‌توان «اختیار فروش (Put Option)» (قراردادی که حق فروش در قیمت مشخص را می‌دهد) با «قیمت اعمال» (Strike Price؛ قیمت تعیین‌شده در قرارداد اختیار) نزدیک ۷۳.۰۰ دلار را برای بهره‌بردن از افت بیشتر طی هفته‌های آینده در نظر گرفت.

این نگاه نزولی با داده‌های اخیر هم تقویت شد؛ داده‌ها از کندشدن ۳٪ در تقاضای صنعتی نقره در فصل اول ۲۰۲۶ خبر می‌دهند که عمدتاً به رشد ضعیف‌تر تولید الکترونیک مرتبط است. آخرین گزارش Commitment of Traders (گزارش تعهد معامله‌گران؛ آمار هفتگی نهاد ناظر آمریکا از موقعیت‌های معاملاتی گروه‌های بزرگ) نیز نشان داد «پول مدیریت‌شده» (Managed Money؛ صندوق‌ها و مدیران سرمایه بزرگ) برای سومین هفته پیاپی «موقعیت خالص خرید» (Net-Long؛ میزان خریدها منهای فروش‌ها) خود در نقره را کاهش داده است. این یعنی سفته‌بازان بزرگ فعلاً به رشد قیمت اطمینان کمتری دارند.

همچنین نسبت طلا به نقره را زیر نظر داریم که به ۸۸:۱ رسیده؛ سطحی که از اواخر ۲۰۲۵ دیده نشده بود. نسبت بالا می‌تواند در بلندمدت نشان دهد نقره نسبت به طلا ارزان‌تر است، اما روند کوتاه‌مدت همچنان نزولی است. این الگو یادآور دوره «تجمیع/استراحت قیمت» (Consolidation؛ نوسان در محدوده قبل از حرکت بعدی) در اواخر ۲۰۲۴ است؛ زمانی که نقره بخشی از رشد خود را پس داد و سپس کف تازه‌ای پیدا کرد.

با توجه به این‌که داده‌های تورمی آمریکا در هفته گذشته نرخ سالانه ۳.۱٪ را پایدار نشان داد، انتظار برای کاهش نزدیک‌مدت نرخ بهره توسط فدرال رزرو کمتر شده است. نقره «دارایی بدون بازده» است (سود نقدی یا بهره دوره‌ای نمی‌دهد)، بنابراین در فضای «نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر» احتمالاً سخت‌تر خریدار جذب می‌کند. در چنین شرایطی، فروش «اختیار خرید خارج از پول» (Out-of-the-money Call؛ اختیار خریدی که قیمتش بالاتر از قیمت بازار است و فعلاً ارزش اعمال ندارد) بالای مقاومت کلیدی ۷۸.۶۰ دلار می‌تواند راهبرد قابل‌بررسی باشد تا «پریمیوم» (Premium؛ پولی که بابت فروش/خرید اختیار دریافت/پرداخت می‌شود) دریافت شود، مادامی که قیمت پایین بماند.