شاخص احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان در ماه آوریل به ۴۷.۶ رسید. این رقم پایین‌تر از سطح مورد انتظار ۵۲ بود.

این عدد نشان می‌دهد احساس و اطمینان مصرف‌کنندگان نسبت به پیش‌بینی‌ها ضعیف‌تر شده است. این شاخص روی مقیاسی سنجیده می‌شود که هرچه عدد بالاتر باشد، یعنی اعتماد و نگاه مثبت مصرف‌کنندگان قوی‌تر است.

پیامدها برای چیدمان کوتاه‌مدت سرمایه‌گذاری در سهام

با ثبت عدد غیرمنتظره و پایین ۴۷.۶ برای شاخص احساسات مصرف‌کننده میشیگان در آوریل، یک نشانه روشن از تضعیف اقتصاد در هفته‌های پیش رو دیده می‌شود. اختلاف قابل‌توجه با پیش‌بینی ۵۲ یعنی مصرف‌کنندگان در حال از دست دادن اعتماد هستند و این موضوع معمولاً به کاهش یا احتیاط در هزینه‌کرد (خرید کالا و خدمات) منجر می‌شود. بر این اساس، افزایش موضع «کاهشی» (شرط‌بندی روی افت بازار) در بازار گسترده منطقی‌تر به نظر می‌رسد؛ از جمله از طریق خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که در صورت افت قیمت سود می‌دهد) روی صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF؛ صندوقی که مانند سهم معامله می‌شود) مانند SPY و QQQ برای هفته‌های آینده.

این ضعف فقط به یک داده محدود نیست؛ «درخواست هفتگی بیمه بیکاری» (آمار تعداد افرادی که تازه برای دریافت مقرری بیکاری ثبت‌نام می‌کنند) نیز در هفته‌های اخیر بالاتر رفته و برای نخستین بار امسال از ۲۳۰ هزار عبور کرده است. همچنین آمار «خرده‌فروشی» ماه مارس کاهش ۰.۵ درصدی را نشان داد. «شاخص ترس بازار» یعنی VIX (شاخص نوسان؛ معیاری از میزان انتظار بازار از نوسان آینده) نیز با این خبرها بیش از ۱۵٪ جهش کرده و نزدیک ۱۹ معامله می‌شود. انتظار می‌رود نوسان بیشتر شود؛ بنابراین خرید «اختیار خرید» VIX (Call Option؛ قراردادی که در صورت رشد قیمت سود می‌دهد) با سررسید ماه می می‌تواند نقش پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش اثر ریسک افت شدید) در برابر ریزش احتمالی بازار داشته باشد.

از منظر تاریخی، دوره‌هایی که این شاخص در محدوده‌های ۵۰ و ۶۰ قرار داشته، معمولاً با کند شدن خریدهای بزرگ (مثل خودرو و لوازم گران) و عقب‌نشینی بازار مسکن همراه بوده است. بنابراین عدد فعلی که حتی پایین‌تر است، می‌تواند نشانه انقباض اقتصادی بزرگ‌تری باشد که هنوز به‌طور کامل در قیمت‌ها منعکس نشده است. این موضوع چشم‌انداز فصل دوم را دشوارتر می‌کند.

بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) ناچار است افت شدید اعتماد مصرف‌کننده را جدی بگیرد و در نتیجه، احتمال افزایش بیشتر نرخ بهره بسیار پایین می‌آید. اکنون احتمال «کاهش نرخ بهره» تا پیش از پایان فصل سوم بالاتر ارزیابی می‌شود؛ تغییری مهم نسبت به یک ماه قبل. در این فضا، چیدمان به نفع «کاهش بازدهی» (Yield؛ نرخ سود اوراق) می‌تواند با خرید قراردادهای آتی (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در تاریخ آینده) روی اوراق خزانه‌داری ۲ساله و ۱۰ساله انجام شود.

در بازار سهام، چنین شرایطی معمولاً به «چرخش دفاعی» (Defensive Rotation؛ رفتن از صنایع حساس به چرخه اقتصاد به سمت صنایع کم‌ریسک‌تر) منجر می‌شود. در این نگاه، فروش استقراضی (Short؛ کسب سود از افت قیمت) سهام «مصرفی اختیاری» (کالاها و خدمات غیرضروری مثل سفر و کالاهای لوکس) از طریق اختیار فروش روی ETF مربوط به این گروه یعنی XLY قابل طرح است. هم‌زمان، افزایش وزن «مصرفی ضروری» و «خدمات عمومی» (Utilities؛ شرکت‌های آب، برق، گاز و مشابه) مانند XLP و XLU معمولاً در دوره‌های رکودی عملکرد بهتری دارد.

چیدمان در ارز و کالا

این چشم‌انداز برای ارزها و کالاها نیز پیام دارد؛ زیرا فدرال رزرو متمایل به سیاست‌های نرم‌تر (Dovish؛ تمایل به کاهش نرخ بهره و حمایت از رشد) و کند شدن اقتصاد آمریکا معمولاً به تضعیف دلار منجر می‌شود. در نتیجه، گرفتن موقعیت کاهشی روی «شاخص دلار آمریکا» (DXY؛ شاخص ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) مطرح می‌شود و همچنین انتظار کاهش تقاضا برای کالاهای صنعتی وجود دارد. بنابراین، می‌توان موقعیت‌های کاهشی در قراردادهای آتی نفت خام و مس را در نظر گرفت، چون هر دو به افت رشد جهانی بسیار حساس هستند.