بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا در سررسیدهای بلندمدت روز پنج‌شنبه افزایش یافت؛ به‌طوری‌که بازده اوراق ۳۰ساله در بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۴ قرار گرفت، در حالی‌که بازده اوراق دوساله تغییر چندانی نداشت. شاخص میانگین صنعتی داوجونز هم‌سو با حرکتِ انتهای بلند منحنی بازده افت کرد و به حوالی ۵۱,۱۰۰ واحد—پایین‌ترین سطح از ژوئن—رسید و در مسیر سومین کاهش متوالی قرار گرفت. اظهارنظرهای فدرال رزرو حول نرخ سیاستی متمرکز بود، اما تغییرات قیمت‌گذاری بیشترین شدت را در سررسیدی نشان داد که مقامات به‌طور مستقیم کنترل نمی‌کنند؛ در نتیجه بازده دوساله نزدیک به سقف سال ۲۰۲۳ باقی ماند و عمدتاً بدون تغییر بود.
رئیس فدرال رزرو نیویورک، جان ویلیامز، گفت راهنمایی صریح آینده‌نگر پایان یافته است و در عین حال انتظارات بازار برای یک افزایش دیگر تا پایان سال را «منطقی» خواند. رئیس فدرال رزرو فیلادلفیا، پالسون، گفت ممکن است پس از افزایش ۱۶ سپتامبر به ۳.۷۵ تا ۴.۰۰ درصد، انقباض بیشتری لازم باشد و فشار تورمی را با درگیری خاورمیانه و توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی مرتبط دانست، در شرایطی که اثرات تعرفه‌ها رو به کاهش گذاشته است. قراردادهای آتی نشان می‌دادند افزایش نرخ در اکتبر بیش از عدم افزایش محتمل است و ۱۶ نفر از ۱۸ سیاست‌گذار دست‌کم یک اقدام دیگر را برای امسال در نمودارهای خود لحاظ کرده‌اند. در سایر بازارها، برنت نزدیک ۱۰۵ دلار در هر بشکه معامله شد؛ بازده اوراق ۱۰ساله ژاپن به بالاترین سطح از ۱۹۹۶ رسید؛ و آلمان استقراض رکوردی سال ۲۰۲۶ به میزان ۵۲۵.۵ میلیارد یورو را پیش‌بینی کرد. بانک آمریکا هزینه‌های بهره فدرال آمریکا را در فصل دوم معادل ۳.۳ درصد تولید ناخالص داخلی برآورد کرد؛ در مقایسه با ۱.۷ درصد زمانی که بازده ۱۰ساله در سال ۲۰۰۷ نزدیک ۵ درصد بود، در حالی‌که نرخ وام مسکن ۳۰ساله حوالی ۷ درصد نوسان داشت؛ حدود یک واحد درصد بالاتر از سطوح پیش از جنگ. نشانگرهای تکنیکالِ ذکرشده شامل مقاومت‌های ۵۱,۵۰۰ و ۵۲,۰۰۰، حمایت‌های نزدیک ۵۱,۱۰۰ و ۵۱,۰۰۰، میانگین متحرک نمایی ۲۰۰روزه حوالی ۵۰,۲۵۰ و Stoch RSI روزانه نزدیک ۱۹ بود.
استراتژی مشتقه برای بازدهی‌های بالا و فشار بر سهام
توصیه می‌کنیم معامله‌گران مشتقات تا زمانی که شاخص میانگین صنعتی داوجونز زیر سطح مقاومتی ۵۲,۰۰۰ باقی می‌ماند، رویکرد فروش (Short) داشته باشند. با توجه به اینکه شاخص اخیراً کف ۵۱,۱۰۰ را لمس کرده، هدف نزولی فوری ما ۵۱,۰۰۰ است و پس از آن میانگین متحرک نمایی ۲۰۰روزه نزدیک ۵۰,۲۵۰ قرار دارد. با این حال، باید برای یک جهش تکنیکال کوتاه‌مدت ابتدا به سمت ۵۱,۵۰۰ آماده باشیم؛ زیرا Stochastic RSI روزانه به زیر ۲۰ افت کرده و وارد محدوده اشباع فروش شده است.
این فشار نزولی ناشی از صعود بازده اوراق ۳۰ساله خزانه‌داری به بالاترین سطوح از سال ۲۰۰۴ است؛ حرکتی که از استقراض سنگین دولت و تورم چسبنده تغذیه می‌شود. از منظر تاریخی، زمانی که بازدهی‌های بلندمدت به این شکل جهش می‌کنند، ارزش‌گذاری سهام با فشردگی شدید مواجه می‌شود؛ مشابه اصلاح‌های بازار در جریان موج فروش اوراق در اواخر ۲۰۲۳ که در آن بازده ۱۰ساله به ۵ درصد رسید. با توجه به اینکه آژانس مالی آلمان انتظار استقراض فدرال رکوردی ۵۲۵.۵ میلیارد یورو را دارد و هزینه‌های بهره آمریکا به رکورد ۳.۳ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است، انتظار داریم بازدهی‌های بلندمدت همچنان بالا باقی بمانند.
فرصت‌های اختیار معامله و پوشش ریسک بخشی
برای بهره‌برداری از شکاف رو به گسترش میان بازده دوساله و ۳۰ساله، پیشنهاد می‌کنیم اختیار خرید (Call) روی JPMorgan Chase خریداری شود؛ بانکی که می‌تواند از بهبود حاشیه سود خالص بهره (NIM) منتفع شود. در مقابل، اختیار فروش (Put) روی سهام حساس به بازار مسکن مانند Home Depot و Sherwin-Williams را هدف‌گذاری کنیم. این غول‌های خرده‌فروشی به‌شدت آسیب‌پذیرند، زیرا نرخ وام مسکن ۳۰ساله حوالی ۷ درصد است؛ به‌مراتب بالاتر از میانگین ۴ درصد دهه گذشته، که بازار مسکن را به‌طور محسوس سرد می‌کند.
همچنین باید پرتفوی‌های خود را در برابر تداوم تورم انرژی پوشش دهیم؛ چرا که نفت برنت نزدیک ۱۰۵ دلار در هر بشکه معامله می‌شود و همچنان به فشارهای قیمتی گسترده‌تر دامن می‌زند. این جهش مداوم انرژی، همراه با تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه، احتمال یک افزایش دیگر نرخ بهره در هفته‌های پیش رو را بسیار بالا می‌برد. معامله‌گران باید از اختیار فروش کوتاه‌سررسید روی شاخص‌های اصلی استفاده کنند تا در برابر جهش‌های ناگهانی نزولی، هم‌زمان با آماده‌شدن بازار برای انقباض بیشتر، محافظت شوند.
