جفت‌ارز EUR/USD برای دومین روز متوالی در معاملات روز سه‌شنبه کم‌نوسان بود و حوالی 1.1645 نوسان کرد. این جفت‌ارز پس از برگشت از 1.1624 نتوانست رشد بالای 1.1650 را حفظ کند. تمایل به ریسک (Risk appetite: میزان آمادگی سرمایه‌گذاران برای خرید دارایی‌های پرریسک) محدود ماند، چون بازارها منتظر روشن‌تر شدن مسیر درگیری آمریکا و ایران بودند. پس از گزارش‌هایی درباره حملات تازه آمریکا به اهداف نظامی در جنوب ایران، فضای بازار تضعیف شد. هم‌زمان تهران و واشنگتن درباره طرحی برای پایان جنگ و بازگشایی تنگه هرمز گفت‌وگوها را ادامه دادند. این شرایط اجازه نداد روند ترمیم دلار آمریکا ادامه‌دار شود و قیمت نفت را هم زیر 100 دلار نگه داشت.

در اروپا، «فیلیپ لین» اقتصاددان ارشد بانک مرکزی اروپا (ECB) گفت با قیمت‌گذاری بازار برای نرخ‌های بهره بالاتر مشکلی ندارد و به اثرات غیرمستقیم فراتر از قیمت انرژی اشاره کرد. این اظهارات انتظار برای افزایش نرخ بهره در ژوئن یا ژوئیه را تقویت کرد. همچنین قرار است بعدتر در سه‌شنبه، «کنفرانس بورد» آمریکا گزارش «اعتماد مصرف‌کننده» ماه مه را منتشر کند و فدرال رزرو دالاس هم «نظرسنجی کسب‌وکار تولیدی» را ارائه دهد، هرچند تمرکز اصلی بازار احتمالاً بر «شاخص قیمت PCE» روز پنج‌شنبه خواهد بود؛ شاخصی که مسیر نرخ بهره فدرال رزرو را بهتر نشان می‌دهد (PCE: مخارج مصرف شخصی؛ یکی از شاخص‌های اصلی تورم مدنظر فدرال رزرو).

تنش‌های ژئوپلیتیک و نوسان ضمنیِ آپشن

از نگاه ما، EUR/USD میان نیروهای متضاد گرفتار شده و شرط‌بندی روی یک جهت مشخص در کوتاه‌مدت پرریسک است. سقف حرکت صعودی نزدیک 1.1650 به‌دلیل تنش‌های ژئوپلیتیک محدود می‌شود؛ تنش‌هایی که معمولاً به نفع دلار آمریکا به‌عنوان دارایی امن (Safe haven: دارایی‌ای که در بحران‌ها تقاضایش بالا می‌رود) عمل می‌کند. در نتیجه، عوامل معمول اثرگذار بر ارزها زیر سایه «ریسک رویداد» قرار گرفته‌اند (Event risk: ریسک ناشی از یک خبر/رویداد خاص که می‌تواند قیمت را ناگهانی جابه‌جا کند).

درگیری ایران عدم‌قطعیت زیادی ایجاد کرده و این موضوع در قیمت‌گذاری «آپشن»‌ها (Option: قرارداد حق خرید/فروش در قیمت مشخص) مهم است. مشاهده می‌شود «نوسان ضمنی یک‌ماهه» EUR/USD (Implied volatility: میزان نوسانی که از قیمت آپشن‌ها برداشت می‌شود و انتظار بازار از شدت حرکت قیمت را نشان می‌دهد) از کف 6.5% در اوایل ماه به 8.2% افزایش یافته است؛ یعنی معامله‌گران خود را برای حرکت تند آماده می‌کنند. بنابراین خرید «نوسان» از طریق راهبردهایی مثل «استرادل» می‌تواند جذاب باشد (Straddle: خرید هم‌زمان آپشن خرید و آپشن فروش با یک قیمت اعمال، برای سود بردن از حرکت بزرگ در هر جهت). این موضوع به‌ویژه وقتی مهم است که با بدتر شدن وضعیت تنگه هرمز، قیمت نفت تهدید به عبور از 100 دلار در هر بشکه می‌کند.

واگرایی سیاستی و راهبردهای معاملاتی مبتنی بر رویداد

در مقابل، لحن تندتر بانک مرکزی اروپا در سیاست پولی (Hawkish: تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) برای یورو نقش حمایت دارد. بازار نرخ بهره کوتاه‌مدت اکنون احتمال 85 درصدی برای افزایش 25 واحد پایه‌ای در نشست ژوئیه را قیمت‌گذاری کرده است (Basis point/واحد پایه: یک‌صدم درصد؛ 25 واحد پایه = 0.25%). این می‌تواند از افت قابل‌توجه یورو جلوگیری کند. این واگرایی سیاستی نسبت به فدرال رزروی که شاید محتاط‌تر عمل کند (Cautious: کمتر عجول برای افزایش نرخ) از نظر بنیادین به نفع یورو است.

داده‌های PCE آمریکا در روز پنج‌شنبه رویداد اصلی هفته است و می‌تواند محرک مهمی باشد. اگر تورم بالاتر از انتظار منتشر شود، دوباره احتمال سیاست تهاجمی‌تر فدرال رزرو تقویت می‌شود و دلار بالا می‌رود و دامنه فعلی شکسته می‌شود. با توجه به «دوحالته بودن» نتیجه (Binary: خروجی عمدتاً در دو سناریوی متفاوت می‌افتد)، استفاده از آپشن‌های کوتاه‌مدت برای معامله نوسان پس از انتشار داده مطرح است.