داده‌های iFlow شرکت BNY نشان می‌دهد ریسک‌گریزی (ترجیحِ کمتر برای دارایی‌های پرریسک) بیشتر شده و «حال‌وهوای iFlow» (شاخصی برای سنجش احساسات بازار) بیشتر وارد محدوده منفی شده و به ۰٫۰۸۸- رسیده است. خرید اوراق بدهی افزایش یافت، اما تقاضا برای سهام تقریباً ثابت ماند. جریان‌ها در بازار اوراق بدهی عمدتاً روی بدهیِ کشورهای G10 (۱۰ اقتصاد بزرگ توسعه‌یافته) و بدهیِ منطقه یورو متمرکز بود، در حالی‌که در بدهیِ دولتیِ بازارهای نوظهور فروش دیده شد. این یعنی موضع‌گیری دفاعی‌تر در «درآمد ثابت» (بازار اوراقی که پرداخت‌های مشخص دارند، مثل اوراق قرضه). جریان‌های ارزی (ورود و خروج سرمایه در ارزها) خروج از روپیه هند (INR) و یورو (EUR) را نشان داد، همزمان با تقاضا برای یوان چین (CNY) و رَند آفریقای جنوبی (ZAR). خروج سرمایه در لیر ترکیه (TRY) و دلار سنگاپور (SGD) هم برجسته بود، و در مقابل برای زلوتی لهستان (PLN) و پزوی کلمبیا (COP) نیز تقاضا ثبت شد. بسیاری از اقتصادهای مازاد (کشورهایی که صادراتشان از واردات بیشتر است) با فروش ارز روبه‌رو شدند که به نگرانی از فشار هزینه واردات انرژی و اقدامات مالی کوتاه‌مدت دولت‌ها برای کم‌کردن هزینه انرژی مرتبط بود. در آسیا-اقیانوسیه، وون کره (KRW) و ین ژاپن (JPY) تنها ارزهایی بودند که «بیش از حد نگهداری‌شده» توصیف شدند (یعنی سرمایه‌گذاران مقدار زیادی از آن را دارند) و گزارش شد خریدها کم بوده است. با توجه به افزایش ریسک‌گریزی، راهبردهای مشتقه (ابزارهای مالی وابسته به قیمتِ دارایی پایه مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی) باید اولویت را به حفاظت از سرمایه بدهند و روی نقاط مشخصِ ضعف و قوت تمرکز کنند. شاخص حال‌وهوای iFlow با سرعت بیشتری افت کرده؛ تغییری در احساسات که از اواخر ۲۰۲۵ در حال شکل‌گیری بود. این موضع‌گیری دفاعی پاسخ مستقیم به ترس‌های تازه درباره هزینه انرژی است، به‌ویژه پس از آنکه قراردادهای آتی نفت برنت (قراردادی برای خرید/فروش نفت در آینده) ماه گذشته دوباره بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه رفت. می‌توان راهبردهایی را در نظر گرفت که از «فرار به سمت دارایی امن» (حرکت سرمایه به دارایی‌های کم‌ریسک‌تر) در بدهی دولتی سود می‌برند. یعنی خرید (لانگ) قراردادهای آتی اوراق بدهیِ G10 و منطقه یورو، مثل بوند آلمان (اوراق دولتی آلمان)، و همزمان پوشش ریسک (کاهش زیان احتمالی) با خرید اختیار فروش (Put) روی ETFهای اوراق بدهیِ بازارهای نوظهور. اظهارنظرهای اخیر نشست فوریه ۲۰۲۶ فدرال‌رزرو (بانک مرکزی آمریکا) که توقف افزایش نرخ بهره را علامت داد اما بر رصد تورم تأکید کرد، جذابیت نگهداری بدهی دولتیِ امن‌تر را تقویت می‌کند. با ثابت‌شدن تقاضای سهام، احتمالاً نوسان (بالا و پایین شدن قیمت) بیشتر می‌شود و راهبردهای مبتنی بر اختیار معامله جذاب‌تر خواهند شد. می‌توان به فروش «اسپرد اختیار خرید» (ترکیبِ فروش و خرید اختیار خرید در قیمت‌های متفاوت برای محدودکردن ریسک) روی شاخص‌های بزرگ مثل S&P 500 فکر کرد، چون در بازارهای رنج (رفت‌وبرگشت در یک محدوده) یا کمی نزولی سود می‌دهد. شاخص VIX (معیار ترس/نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) طی چهار هفته گذشته از ۱۴ به ۱۹ بالا رفته که نشان‌دهنده افزایش عدم‌قطعیت است و باعث می‌شود «پرمیوم اختیار» (هزینه خرید اختیار) برای فروش گران‌تر شود. خروج روشن از یورو و روپیه هند نشان می‌دهد معامله روی افت (موضع نزولی) می‌تواند منطقی باشد. فروش قرارداد آتی EUR/USD یا خرید اختیار فروش روی این ارز قابل توجیه است، به‌خصوص چون PMI تولیدی منطقه یورو (شاخص مدیران خرید؛ عدد زیر ۵۰ یعنی رکود/انقباض) در آخرین گزارش ۴۸٫۵ و در محدوده انقباضی بود. برای INR هم فشارِ مداومِ واردات انرژی همچنان روی ارز سنگینی می‌کند؛ روندی که با افزایش ۱۵٪ کسری تجاری هند در آخرین فصل گزارش‌شده تأیید شد. در مقابل، تقاضای قوی برای یوان چین و رَند آفریقای جنوبی به معاملات «قدرت نسبی» اشاره دارد (خرید ارز قوی‌تر در برابر ارز ضعیف‌تر). می‌توان موقعیت‌هایی ساخت که در آن CNY در برابر EUR ضعیف‌تر خریداری شود، یا ZAR در برابر دیگر ارزهای بازار نوظهور که خروج سرمایه دارند خریداری شود. رشد غیرمنتظره ۴٪ صادرات چین نسبت به سال قبل که برای اوایل ۲۰۲۶ گزارش شد، دلیل بنیادی (دلیل مبتنی بر وضعیت واقعی اقتصاد) مناسبی برای طرفداری از یوان در حال حاضر می‌دهد.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید