قراردادهای آتی نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در بورس نیویورک (NYMEX) در معاملات روز چهارشنبه اروپا ۳.۲٪ افزایش یافت و به حدود ۷۴.۳۰ دلار رسید و بالاترین سطح دو هفته اخیر را ثبت کرد. این حرکت پس از آن رخ داد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تأیید کرد یادداشت تفاهم با ایران که هدف آن پایان دادن به جنگ خاورمیانه بود، منقضی شده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه جهانی انرژی را دوباره زنده کرد.

در معاملات شبانه، فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) اعلام کرد پس از آنکه تهران روز سه‌شنبه به کشتی‌های تجاری عبوری از تنگه هرمز حمله کرد، زیرساخت‌های نظامی ایران را هدف قرار داده است. این آبراه نزدیک به یک‌پنجم عرضه جهانی انرژی را عبور می‌دهد و پیش‌تر نیز توسط ایران بسته شده است؛ قیمت نفت در ۹ روز نخست ماه مارس، زمانی که درگیری خاورمیانه آغاز شد و تنگه هرمز پس از حملات مشترک آمریکا و اسرائیل بسته شد، نزدیک به ۷۰٪ افزایش یافت. قیمت‌های بالاتر نفت خام معمولاً به ارز اقتصادهایی که برای تأمین تقاضای انرژی به واردات نفت وابسته‌اند، فشار وارد می‌کند.

اختلال در تنگه هرمز و اثر آن بر بازار انرژی

با جهش بیش از ۳٪ نفت خام وست تگزاس اینترمدیت و رسیدن آن به نزدیکی ۷۴.۳۰ دلار، ما تشدید دوباره تنش میان آمریکا و ایران را یک محرک اصلی برای افزایش قیمت‌ها می‌دانیم. حملات نظامی اخیر در نزدیکی تنگه هرمز، عرضه جهانی انرژی را در معرض ریسک فوری قرار داده است. این رخداد مهمی است که مستلزم واکنش فوری در استراتژی معاملاتی ماست.

اهمیت راهبردی این وضعیت را نمی‌توان کم‌اهمیت جلوه داد؛ زیرا حدود یک‌پنجم عرضه روزانه نفت جهان از تنگه هرمز عبور می‌کند. بر اساس داده‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، جریان روزانه نفت از این گلوگاه در ماه‌های اخیر به‌طور میانگین بیش از ۲۰ میلیون بشکه در روز بوده است. هرگونه اختلال پایدار در این مسیر، اثری بسیار بزرگ‌تر از آنچه تحرکات فعلی قیمت نشان می‌دهد خواهد داشت.

برای درک مقیاس بالقوه این حرکت قیمتی کافی است به واکنش بازار در اوایل سال ۲۰۲۲ نگاه کنیم. زمانی که درگیری ژئوپلیتیک در اروپای شرقی شعله‌ور شد، نفت برنت در کمتر از دو هفته از حدود ۹۰ دلار به بیش از ۱۲۵ دلار در هر بشکه جهش کرد. تقابل مستقیم فعلی در خاورمیانه می‌تواند جهشی به همان اندازه انفجاری—یا حتی سریع‌تر—در قیمت نفت ایجاد کند.

استراتژی‌های معاملاتی و پیامدهای گسترده‌تر برای بازار

با توجه به احتمال بالای تشدید قیمت‌ها و نوسانات، معتقدیم معامله‌گران باید برای ادامه روند صعودی موقعیت‌گیری کنند. مستقیم‌ترین رویکرد، خرید اختیار خرید (Call) روی قراردادهای آتی WTI یا برنت است؛ روشی که در معرض افزایش قیمت قرار می‌دهد و هم‌زمان سقف ریسک را مشخص می‌کند. ما اختیارهای کوتاه‌مدت با سررسید ۳۰ تا ۶۰ روز آینده را به‌ویژه جذاب می‌دانیم.

فراتر از خود نفت خام، باید اختیار خرید روی سهام و ETFهای بخش انرژی را نیز در نظر گرفت. شرکت‌های فعال در اکتشاف و تولید نفت با تداوم قیمت‌های بالاتر نفت خام، بهبود چشمگیری در چشم‌انداز سودآوری خواهند داشت. این موضوع مسیر دیگری برای بهره‌برداری از روند غالبی است که اکنون شاهد آن هستیم.

در نهایت، تبعات این وضعیت به بازار ارز نیز سرایت می‌کند و در آنجا فرصت‌هایی ایجاد خواهد کرد. انتظار داریم ارز کشورهای عمده واردکننده نفت—مانند ین ژاپن و یورو—در برابر دلار آمریکا تضعیف شود. بنابراین، باید به ایجاد موقعیت‌هایی فکر کنیم که از رشد USD/JPY و افت EUR/USD منتفع می‌شوند.