کاظم جلالی، سفیر ایران در مسکو، به نقل از رویترز گفت تنگه هرمز باز خواهد ماند اما تحت شرایط جدیدی که ایران و عمان تعیین می‌کنند فعالیت خواهد کرد. او گفت این دو کشور خدمات مرتبط با عبور و مرور را ارائه می‌دهند و بابت این خدمات کارمزد دریافت خواهند کرد و این اقدام را تغییر در چارچوب بهره‌برداری دانست، نه بستن تنگه.

بازارهای نفتی سریع واکنش نشان دادند. در زمان نگارش این گزارش، نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI) در روز جاری ۴.۶۰٪ رشد کرد و به ۹۲.۶۵ دلار رسید. WTI یک شاخص سبک و کم‌گوگرد با منشأ آمریکا است که از طریق هاب کوشینگ توزیع می‌شود و قیمت آن تحت تأثیر پویایی عرضه و تقاضا، اختلالات ژئوپلیتیکی و سیاست اوپک قرار دارد؛ همچنین دلار آمریکا نیز بر قیمت‌گذاری اثر می‌گذارد زیرا نفت خام با دلار معامله می‌شود. داده‌های هفتگی موجودی‌ها از سوی API و EIA می‌تواند قیمت‌ها را جابه‌جا کند؛ کاهش ذخایر معمولاً از نفت حمایت می‌کند و افزایش موجودی‌ها می‌تواند فشار کاهشی ایجاد کند. نتایج این دو گزارش معمولاً ۷۵٪ مواقع در محدوده ۱٪ از یکدیگر قرار دارد.

اثر بر بازار و فرصت‌های معاملاتی

اعلام ایران درباره شرایط جدید برای تنگه هرمز، عدم‌قطعیت قابل‌توجهی را وارد بازار نفت می‌کند. با عبور روزانه حدود ۲۱ میلیون بشکه از این گلوگاه—معادل حدود ۲۰٪ مصرف روزانه جهان—هرگونه کارمزد جدید یا محدودیت، تهدیدی مستقیم برای زنجیره‌های تأمین جهانی محسوب می‌شود. ما معتقدیم این موضوع به دوره‌ای پایدار از نوسان بالاتر منجر خواهد شد و برای معامله‌گران آپشن فرصت ایجاد می‌کند.

جهش فوری WTI به بالای ۹۲ دلار در هر بشکه واکنشی مستقیم به این خبر است و از نگاه ما در هفته‌های آینده امکان رشد بیشتر وجود دارد. بنابراین با خرید اختیار خرید (Call) کوتاه‌مدت در حال موقعیت‌گیری هستیم تا از افزایش قیمت‌ها و رشد نوسان ضمنی منتفع شویم. این راهبرد، ریسک تعریف‌شده‌ای دارد و در عین حال امکان بهره‌برداری از حرکت‌های تند صعودی را با توسعه شرایط فراهم می‌کند.

ریسک‌های عرضه و نوسان قیمتی در پیش

این تنش ژئوپلیتیکی در زمانی حساس به بازار ضربه می‌زند؛ درست در آستانه ورود به فصل اوج تقاضای تابستانی. داده‌های هفته گذشته EIA از کاهش غیرمنتظره موجودی‌ها به میزان ۳.۲ میلیون بشکه حکایت داشت؛ نشانه‌ای از تنگ‌تر شدن بازار فیزیکی حتی پیش از این خبر. این عوامل بنیادی کف قدرتمندی برای قیمت‌ها ایجاد می‌کند و احتمالاً اثر هرگونه اختلال عرضه را تشدید خواهد کرد.

همچنین باید به یاد داشت اوپک‌پلاس در نیمه نخست ۲۰۲۶ انضباط کاهش تولید خود را حفظ کرده است. با ظرفیت مازاد محدود برای جبران اختلالات احتمالی در تنگه، حاشیه امن بازار اندک است. نبودِ چنین ضربه‌گیری به این معناست که هرگونه تشدید تنش می‌تواند قیمت‌ها را به‌سرعت به سمت سطح ۱۰۰ دلار هدایت کند.

این سناریو را پیش‌تر هم دیده‌ایم؛ رویدادهای ژئوپلیتیکی در خاورمیانه می‌توانند به‌سرعت «پرمیوم ریسک» را به قیمت نفت اضافه کنند. برای نمونه، حملات سال ۲۰۱۹ به تأسیسات نفتی عربستان باعث جهش نزدیک به ۱۵٪ قیمت در یک روز شد. معامله‌گران باید در روزهای پیش‌رو آماده حرکات گَپی مشابه بر مبنای تیترهای خبری منطقه باشند.