دادههای تازه چین نشان میدهد تجارت خارجی در آوریل پرقدرت بوده، اما تقاضای داخلی در بخشهای مصرف، سرمایهگذاری، تولید و اعتبار (وامدهی بانکی) ضعیف مانده است. افزایش قیمت انرژی و اختلال در زنجیره تأمین (مشکلات حملونقل و تأمین قطعات و مواد اولیه بین کشورها) نیز فشار بیشتری بر شرایط رشد وارد کرده است.
صادرات از رشد ۲.۵٪ سالانه در مارس به ۱۴.۱٪ در آوریل رسید؛ محرک اصلی، شرکای غیرآمریکایی بودند. واردات هم به ۲۵.۳٪ رشد سالانه افزایش یافت، چون کارخانهها برای اجرای سفارشهای صادراتی، کالاهای واسطهای (مواد و قطعاتی که برای تولید محصول نهایی لازم است) بیشتری خریدند.
قدرت تجارت، ضعف داخل
تولید صنعتی کمرمق توصیف شد و «سرمایهگذاری در داراییهای ثابت» (Fixed Asset Investment/FAI؛ هزینهکرد برای داراییهای بلندمدت مثل ساختمان، ماشینآلات و زیرساخت) ضعیفتر شد؛ با محوریت بخش مسکن و املاک. رشد تجمعی FAI از ۱.۷٪ از ابتدای سال تا پایان فصل اول، در آوریل به افت ۱.۶٪ رسید.
سرمایهگذاری بخش خصوصی ۵.۲٪ سالانه کاهش یافت که نشانه کسادی فعالیت کسبوکارهاست. روند تورم دوگانه بود: قیمتهای تولیدکننده (تورم در درِ کارخانه) افزایش گرفت، اما قیمتهای مصرفکننده عقب ماند.
دیبیاس انتظار ندارد طی ۱۸ ماه آینده «نرخ مرجع وامدهی یکساله» (Loan Prime Rate/LPR؛ نرخ راهنمای وامدهی بانکها) کاهش یابد. حمایت سیاستی احتمالاً بیشتر بر ابزارهای مالی دولت (هزینهکرد بودجه، پروژههای عمرانی، یارانهها) تکیه میکند، چون قیمت بالاتر انرژی فضای کاهش نرخها در کوتاهمدت را محدود میکند.
این مطلب با یک ابزار هوش مصنوعی تهیه و توسط یک دبیر بازبینی شده و تحت نام تیم FXStreet Insights منتشر شده است.
