برنت پس از آن‌که سخنگوی حوثی‌ها اعلام کرد دو نفتکش در دریای سرخ هدف قرار گرفته‌اند، به اواخر محدوده ۹۰ دلار صعود کرد؛ موضوعی که ریسک اختلال را به یکی از کریدورهای اصلی کشتیرانی گسترش می‌دهد، در حالی‌که جریان‌ها پیرامون تنگه هرمز نیز با فشار مواجه‌اند. گزارش یک حمله در نزدیکی عربستان سعودی به رشد برنت تا بالای ۹۶ دلار در هر بشکه کمک کرد و نگرانی‌ها را تقویت کرد که پویایی‌های درگیری به مسیرهای عرضه انرژی سرایت کرده و محرک تورمی ایجاد می‌کند.

بازار نرخ‌ها کمتر شبیه یک حرکت سنتی «ریسک‌گریزی» واکنش نشان داده و بیشتر به یک «شوک تورمی» شباهت دارد. بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا، بوند و گیلْت افزایش یافته، زیرا بازارها اثر ماندگارتر شوک انرژی را قیمت‌گذاری می‌کنند و دوباره انتظار انقباض سیاستی را در سراسر منحنی‌های جهانی اضافه کرده‌اند. رشد نفت در حال سخت‌گیرانه‌تر کردن شرایط مالی است، در حالی که بانک‌های مرکزی همچنان میان تورم و رشد موازنه می‌کنند؛ نتیجه آن‌که مناطق مختلف به شکل متفاوتی در معرض ریسک قرار می‌گیرند، با این تفاوت که آسیا همچنان به چرخه فناوری گره خورده و اروپا مستقیم‌تر زیر فشار انرژی و نرخ‌هاست.

ریسک‌های عرضه انرژی و موقعیت‌گیری در مشتقات

با جهش نفت برنت به بالای ۹۶ دلار در هر بشکه و تهدید به عبور از ۱۰۰ دلار، شاهد تهدیدهای جدی برای عرضه در حیاتی‌ترین کریدورهای دریایی جهان هستیم. عبور روزانه از تنگه هرمز بیش از ۲۰ میلیون بشکه، یا حدود ۲۰٪ از مصرف جهانی مایعات نفتی را شامل می‌شود؛ بنابراین هرگونه درگیری محلی می‌تواند بسیار اخلال‌زا باشد. برای مدیریت این وضعیت، به معامله‌گران مشتقات توصیه می‌کنیم اختیار خرید (Call) بلندمدت/خریدی روی برنت و نفت WTI ایجاد کنند تا از پتانسیل رشد بیشتر بهره‌مند شوند.

راهبردهای اوراق، سهام و پوشش ریسک در شرایط شوک تورمی

بازارهای جهانی اوراق این جهش انرژی را به‌عنوان یک شوک مستقیم تورمی تلقی می‌کنند، نه یک رویداد معمول «فرار به دارایی امن». برای مثال، بازدهی اوراق ۱۰ساله خزانه‌داری آمریکا در هفته‌های اخیر دوباره به سمت ۴.۵٪ بالا آمده که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران دوره‌ای طولانی‌تر از نرخ‌های بهره بالا را قیمت‌گذاری می‌کنند. در پاسخ، می‌توان با فروش (Short) قراردادهای آتی اوراق دولتی بلندمدت یا استفاده از سوآپ‌های نرخ بهره، از افزایش بازدهی‌های جهانی منتفع شد.

پیامدهای اقتصادی به‌شدت نامتقارن است؛ اروپا یک شوک دردناک انرژی و نرخ‌ها را جذب می‌کند، در حالی که آسیا همچنان از چرخه جهانی فناوری بهره می‌برد. این شکاف جغرافیایی امکان معاملات «ارزش نسبی» را فراهم می‌کند؛ مانند فروش قراردادهای آتی سهام اروپا نظیر Euro Stoxx 50 و هم‌زمان حفظ موقعیت خرید (Long) در شاخص‌های آسیاییِ در معرض فناوری. همچنین پیشنهاد می‌کنیم برای محافظت در برابر رکود تورمی در منطقه یورو، اختیار فروش (Put) روی یورو در برابر دلار آمریکا خریداری شود.

از آن‌جا که نوسان بازار همچنان نسبت به شوک‌های انرژی پیشین با سطح نسبتاً پایینی قیمت‌گذاری شده، اختیار معامله‌ها همچنان ابزار مقرون‌به‌صرفه‌ای برای پوشش ریسک هستند. می‌توان به خرید مستقیم نوسان از طریق اختیار خرید (Call) روی VIX یا اتخاذ استراتژی استرَدِل خرید (Long Straddle) روی ETFهای بزرگ بخش انرژی توجه کرد. این موقعیت‌گیری از پرتفوی‌ها محافظت می‌کند اگر بانک‌های مرکزی برای مقابله با موج جدید تورم ناچار به افزایش بیشتر نرخ‌ها شوند.