دونالد ترامپ گفت اسرائیل و لبنان آتش‌بس خود را برای سه هفته دیگر تمدید می‌کنند؛ بلومبرگ پنج‌شنبه گزارش داد. قرار بود این آتش‌بس در ۲۶ آوریل پایان یابد.

ترامپ گفت در آینده نزدیک از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و ژوزف عون، رئیس‌جمهور لبنان، میزبانی خواهد کرد. او همچنین گفت آمریکا با لبنان همکاری می‌کند تا به این کشور برای محافظت از خود در برابر حزب‌الله کمک کند.

واکنش قیمت نفت و وضعیت فعلی

در زمان نگارش این گزارش، نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI) در روز ۳.۸۰٪ رشد داشت و به ۹۵.۴۵ دلار رسید. WTI یک «شاخص قیمت» برای نفت خام آمریکا است که در بازارهای جهانی خریدوفروش می‌شود؛ در کنار برنت و نفت دوبی.

قیمت WTI عمدتاً با عرضه و تقاضا تعیین می‌شود؛ همچنین روند رشد اقتصاد جهانی هم اثرگذار است. بی‌ثباتی سیاسی، جنگ‌ها، تحریم‌ها، تصمیم‌های اوپک درباره میزان تولید، و ارزش دلار آمریکا هم می‌توانند قیمت را بالا و پایین کنند.

گزارش‌های هفتگی «موجودی انبار نفت» آمریکا از سوی مؤسسه نفت آمریکا (API) و اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) می‌تواند قیمت WTI را جابه‌جا کند. API (یک نهاد خصوصی) معمولاً سه‌شنبه‌ها آمار می‌دهد و EIA (نهاد دولتی) روز بعد منتشر می‌کند. نتایج این دو گزارش در ۷۵٪ مواقع با اختلاف کمتر از ۱٪ نزدیک به هم است، اما داده‌های EIA معمولاً قابل‌اتکاتر تلقی می‌شود چون از یک نهاد دولتی می‌آید.

اوپک ۱۲ کشور عضو دارد و در نشست‌های هر شش ماه یک‌بار، «سهمیه تولید» (سقف تولید برای هر کشور) تعیین می‌کند. اوپک‌پلاس (OPEC+) هم شامل ۱۰ کشور دیگر خارج از اوپک است، از جمله روسیه.

پیامدهای معاملاتی در سه هفته آینده

تمدید آتش‌بس میان اسرائیل و لبنان اتفاق مهمی است، چون خطر فوریِ گسترش درگیری و به‌هم خوردن عرضه نفت را کمتر می‌کند. با وجود این کاهش تنش، WTI تا ۹۵.۴۵ دلار جهش کرده است؛ یعنی بازار یا به دوام آتش‌بس بدبین است یا عوامل دیگری را پررنگ‌تر می‌بیند. این تضاد بین خبر و حرکت قیمت، برای معامله‌گران «بازار مشتقه» (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از قیمت نفت می‌آید) می‌تواند فرصت ایجاد کند.

با توجه به اینکه «شاخص نوسان نفت خام» در بورس شیکاگو (CBOE) با نماد OVX اخیراً نزدیک ۳۲ معامله شده—عددی که نشان‌دهنده نبود قطعیت بالا در بازار است—می‌توان به راهبردهایی فکر کرد که از احتمال افت قیمت سود می‌برند، اگر آتش‌بس پایدار بماند. یک گزینه، فروش «اختیار خرید» (Call Option: قراردادی که به خریدار حق خرید در قیمت مشخص می‌دهد) با «قیمت اعمال» بالاتر از ۱۰۰ دلار است تا «پرمیوم/حق‌بیمه» (پولی که فروشنده اختیار از خریدار می‌گیرد) دریافت شود؛ با این فرض که این رشد قیمت بیش از حد بوده است. این روش زمانی سود می‌دهد که قیمت پایین بیاید یا حتی در همان محدوده بماند و «حق‌بیمه ریسک ژئوپلیتیک» (بخشی از قیمت که به خاطر ترس از جنگ و تنش اضافه می‌شود) کم‌رنگ شود.

احتمال یک توافق گسترده‌تر بین آمریکا و ایران—که با این آتش‌بس قابل‌تصورتر می‌شود—می‌تواند عامل مهمی برای قیمت نفت باشد. یک گشایش دیپلماتیک می‌تواند بیش از یک میلیون بشکه در روز نفت ایران را دوباره وارد بازار کند و عرضه جهانی را بالا ببرد. نمونه‌ای مشابه در سال ۲۰۱۵ دیده شد؛ زمانی که توافق اولیه هسته‌ای ایران باعث افت محسوس قیمت نفت در ماه‌های بعد شد.

با این حال، باید تقاضا و داده‌های موجودی انبار را هم زیر نظر داشت؛ چون ممکن است دلیل قدرت فعلی بازار همین باشد. گزارش این هفته EIA از کاهش موجودی بیش از انتظار—نزدیک به ۲.۵ میلیون بشکه—خبر داد؛ نشانه‌ای از اینکه تقاضا در آستانه «فصل سفرهای تابستانی» در آمریکا (زمانی که مصرف بنزین معمولاً بالا می‌رود) قوی است. اگر این کاهش موجودی ادامه پیدا کند، می‌تواند برای قیمت نفت یک «کف حمایتی» (سطحی که مانع افت بیشتر می‌شود) ایجاد کند، حتی اگر وضعیت سیاسی آرام‌تر شود.

در سه هفته آینده، تمرکز اصلی روی خبرهای مربوط به گفت‌وگوهای برنامه‌ریزی‌شده میان رهبران آمریکا، اسرائیل و لبنان خواهد بود. گزارش‌های هفتگی API و EIA هم برای سنجش وضعیت واقعی عرضه و تقاضا در لحظه مهم هستند. انتظار می‌رود در اطراف انتشار این خبرها و گزارش‌ها، نوسان قیمت بیشتر شود و فرصت‌های کوتاه‌مدت برای معامله‌گرانی ایجاد کند که سریع واکنش می‌دهند.