MAS در آوریل سیاست ارزی خود را سخت‌گیرانه‌تر کرد و شیب باند «نرخ مؤثر اسمی دلار سنگاپور» (S$NEER) را کمی افزایش داد. (S$NEER یعنی ارزش دلار سنگاپور در برابر سبدی از ارزهای شرکای تجاری، با وزن‌دهی بر اساس اهمیت تجارت.) عرض باند و سطح مرکزی آن بدون تغییر ماند.

MAS پس از درگیری ایران، نخستین بانک مرکزی آسیا (به‌جز ژاپن) بود که سیاست پولی را انقباضی‌تر کرد. این نهاد پیش‌بینی خود از «تورم سرفصل» (تورم کل) و «تورم هسته MAS» (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل هزینه‌های اقامت و حمل‌ونقل خصوصی) را به ۱.۵ تا ۲.۵ درصد افزایش داد؛ در حالی‌که قبلاً ۱ تا ۲ درصد بود.

MAS ارزیابی رشد اقتصادی ۲۰۲۶ را پایین آورد و اعلام کرد رشد تولید ناخالص داخلی در ۲۰۲۶ احتمالاً نسبت به سرعت بالاتر از روند بلندمدت در ۲۰۲۵ کمتر می‌شود.

MAS اعلام کرد «شکاف تولید» مثبت (یعنی اقتصاد بالاتر از ظرفیت معمول خود تولید می‌کند) به حدود صفر درصد کاهش می‌یابد. این نهاد به نااطمینانی ناشی از درگیری خاورمیانه برای رشد و تورم اشاره کرد.

MAS انتظار دارد شوک‌های عرضه انرژی (اختلال در عرضه که قیمت انرژی را بالا می‌برد) در سناریوهای مختلف ادامه‌دار باشد. به گفته این نهاد، این وضعیت می‌تواند در ماه‌ها و فصل‌های آینده هزینه نهاده‌ها (هزینه مواد اولیه و انرژی مورد استفاده تولیدکنندگان) را همچنان بالا ببرد.

حرکت‌های بعدی سیاستی به غافلگیری‌ها در تورم و نتایج شکاف تولید نسبت به برآوردهای MAS وابسته شد. این مطلب با ابزار هوش مصنوعی تولید و توسط دبیر بازبینی شده است.

با توجه به تصمیم اخیر MAS برای تندتر کردن شیب باند سیاستی S$NEER، پیام اصلی ادامه تقویت دلار سنگاپور است. هدف این اقدام مهار تورم است؛ بنابراین «موقعیت خرید دلار سنگاپور» از طریق «ابزارهای مشتقه» مانند «فوروارد» (قرارداد خرید/فروش ارز در آینده با نرخ از پیش تعیین‌شده) یا «اختیار خرید/کال آپشن» (حق خرید ارز با قیمت مشخص تا زمان معین) راه مستقیم برای بیان این دیدگاه است. بازار باید انتظار داشته باشد ارز با سرعتی کمی بیشتر از قبل تقویت شود.

این رویکرد انقباضی با داده‌های جدید هم پشتیبانی می‌شود؛ تورم هسته ماه مارس ۲.۳ درصد ثبت شد که در محدوده پیش‌بینی جدید MAS یعنی ۱.۵ تا ۲.۵ درصد قرار دارد. تداوم این سطح یعنی سیاست‌گذار به تقویت ارز برای کاهش هزینه واردات تمایل دارد. در نتیجه، «فروش جفت‌ارز USD/SGD در زمان جهش‌ها» (یعنی فروش دلار آمریکا در برابر دلار سنگاپور وقتی نرخ بالا می‌رود) می‌تواند در هفته‌های پیش رو یک راهبرد قابل بررسی باشد.

در عین حال باید به کاهش چشم‌انداز رشد هم توجه کرد؛ آمار تولید ناخالص داخلی فصل اول نشان می‌دهد رشد سالانه به ۱.۸ درصد کند شده، در حالی‌که در ۲۰۲۵ سرعت بالاتری دیده می‌شد. این تضاد بین مهار تورم و کند شدن رشد، نااطمینانی ایجاد می‌کند و «راهبردهای اختیار معامله» را جذاب‌تر می‌سازد. معامله‌گران می‌توانند «اختیار فروش (پوت) روی USD/SGD» بخرند تا از احتمال کاهش این جفت‌ارز منتفع شوند، اما ریسک خود را محدود کنند؛ به‌ویژه اگر نگرانی از رشد جهانی باعث «فرار به سمت دلار آمریکا» شود (یعنی سرمایه‌گذاران برای امنیت بیشتر دلار بخرند).

ادامه درگیری خاورمیانه همچنان محرک مهمی است؛ قیمت انرژی را بالا نگه می‌دارد و تمرکز MAS بر تورم را تقویت می‌کند. با توجه به اینکه نفت برنت اکنون حدود ۹۵ دلار برای هر بشکه معامله می‌شود (در برابر میانگین ۸۵ دلار در ۲۰۲۵)، فشار تورم وارداتی (گرانی ناشی از افزایش قیمت کالاهای وارداتی) کاهش نیافته است. این عامل بیرونی برای حفظ تمایل MAS به سیاست انقباضی دلیل قوی ایجاد می‌کند.

به‌عنوان نخستین بانک مرکزی منطقه خارج از ژاپن که سیاست را سخت‌تر کرد، MAS یک «واگرایی سیاستی» روشن ساخته است (یعنی مسیر سیاست پولی سنگاپور با برخی کشورهای منطقه متفاوت شده). این می‌تواند فرصت «معاملات ارزش نسبی» ایجاد کند؛ مانند خرید دلار سنگاپور در برابر ارزهای منطقه‌ای که بانک‌های مرکزی‌شان هنوز سیاست آسان‌گیرانه‌تری دارند. «خرید SGD/THB» یا «خرید SGD/MYR» می‌تواند عملکرد خوبی داشته باشد اگر این فاصله سیاستی بیشتر شود.