بی‌ان‌پی پاریبا رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده در اقتصاد) را برای سال ۲۰۲۶ معادل ۲.۴٪ پیش‌بینی کرده که از ۲.۱٪ در ۲۰۲۵ بالاتر است. این بانک تورم ۲۰۲۶ را ۳.۳٪ برآورد می‌کند و انتظار دارد تورم تا ۲۰۲۸ بالاتر از «هدف تورمی» (سطح مطلوبی که بانک مرکزی برای تورم تعیین می‌کند) باقی بماند؛ علت اصلی را هم افزایش قیمت نفت و تعرفه‌ها (مالیات واردات که قیمت کالاهای خارجی را بالا می‌برد) می‌داند.

دامنه هدف نرخ بهره فدرال رزرو (Fed Funds؛ نرخ بهره کوتاه‌مدت بین‌بانکی در آمریکا) در محدوده ۳.۵٪ تا ۳.۷۵٪ پیش‌بینی شده است. در این سناریو، کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC؛ نهاد تصمیم‌گیر نرخ بهره در فدرال رزرو) به «چشم‌انداز دوطرفه» می‌رسد؛ یعنی اگر لازم باشد هم امکان افزایش نرخ بهره را دارد و هم کاهش آن.

تضعیف دلار در برابر یورو

بی‌ان‌پی پاریبا در سناریوی پایه خود انتظار دارد دلار آمریکا در برابر یورو به‌تدریج تضعیف شود. این سناریو را «عادی‌شدن تدریجی شرایط در خاورمیانه» و تداوم فشارهای قیمتی (ماندن تورم در سطح بالا) توصیف می‌کند.

این بانک نرخ یورو/دلار (EUR/USD؛ قیمت هر یورو به دلار) را ۱.۲۱ تا پایان سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ و ۱.۲۵ تا پایان سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۷ پیش‌بینی کرده است.

اقتصاد آمریکا امسال بالاتر از ظرفیت بالقوه خود (سطحی از رشد که بدون ایجاد فشار تورمی شدید ممکن است) حرکت می‌کند و رشد آن در مسیر ۲.۴٪ قرار دارد. تازه‌ترین داده‌های سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ این قدرت را تأیید کرد و رشد سالانه‌شده (Annualized؛ تبدیل رشد یک فصل به معادل سالانه) را ۲.۶٪ نشان داد. این روند یعنی اقتصاد فعلاً می‌تواند سطح فعلی نرخ‌های بهره را بدون آسیب جدی تحمل کند.

تورم همچنان مقاوم است و انتظار می‌رود میانگین آن امسال ۳.۳٪ باشد؛ وضعیتی که در بخش زیادی از ۲۰۲۵ هم دیده شد و تورم پیوسته بالاتر از هدف ماند. به همین دلیل، احتمال کاهش نرخ بهره در کوتاه‌مدت کم است و بنابراین دامنه هدف نرخ بهره فدرال رزرو احتمالاً تا پایان سال در ۳.۵٪ تا ۳.۷۵٪ ثابت می‌ماند.

پیامدهای معاملاتی برای یورو/دلار

این تصویر اقتصادی به تضعیف تدریجی دلار در برابر یورو اشاره دارد. با کمتر شدن برتری رشد اقتصاد آمریکا و ادامه جریان‌های تنوع‌بخشی (Diversification flows؛ جابه‌جایی سرمایه برای کاهش ریسک با پخش‌کردن آن بین دارایی‌ها و ارزهای مختلف)، جذابیت دلار به مرور کاهش می‌یابد. هدف این بانک برای یورو/دلار تا پایان امسال ۱.۲۱ است.

برای معامله‌گران، این نگاه یعنی آماده‌شدن برای افزایش آرام و پیوسته در جفت‌ارز یورو/دلار که اکنون نزدیک ۱.۱۸۵۰ است. خرید «اختیار خرید» (Call option؛ قراردادی که حق خرید دارایی را در قیمت مشخص تا زمان مشخص می‌دهد) با سررسید بلندمدت روی یورو می‌تواند راهی برای بهره‌گیری از این حرکت تدریجی باشد. «نوسان بازار» (Volatility؛ شدت رفت‌وبرگشت قیمت) فعلاً پایین است، بنابراین قیمت این اختیارها خیلی بالا نیست.

با توجه به انتظار برای ثابت‌ماندن سیاست فدرال رزرو، راهبردهایی در بازار اختیار که از نبودِ تغییر نرخ بهره سود می‌برند نیز می‌تواند مطرح باشد؛ مثل فروش «استرَنگِل» (Strangle؛ فروش هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت برای کسب سود از کم‌نوسانی) روی قراردادهای آتی SOFR (نرخ تأمین مالی یک‌شبه تضمین‌شده؛ معیار اصلی نرخ بهره کوتاه‌مدت در آمریکا). نکته اصلی هفته‌های پیش‌رو این است که احتمالاً حرکت یورو صبورانه و فرسایشی رو به بالا خواهد بود، نه یک جهش تند.