TD Securities پیش‌بینی می‌کند بانک مرکزی کانادا نرخ شبانه (Overnight Rate؛ نرخ بهره اصلی و کوتاه‌مدت که بانک‌ها برای وام‌گیری یک‌روزه از هم می‌پردازند) را تا سال ۲۰۲۶ روی ۲.۲۵٪ نگه دارد. این نهاد انتظار دارد نرخ بهره به «نرخ خنثی» ۲.۷۵٪ (نرخی که نه اقتصاد را تحریک می‌کند و نه کند؛ سطح تعادلی سیاست پولی) در اوایل ۲۰۲۷ برگردد؛ با دو افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی (۲۵ واحد پایه؛ هر واحد پایه برابر ۰.۰۱٪) در ژانویه و مارس.

بیانیه سیاستی لحنی کمی متمایل به کاهش نرخ داشت و گفت ضعیف‌تر شدن شرایط تجارت می‌تواند به کاهش‌های بیشتر نرخ بهره منجر شود. همچنین اشاره کرد افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک می‌تواند باعث چند افزایش پیاپی شود؛ موضوعی که باعث تغییر قیمت‌گذاری در سررسیدهای کوتاه بازار شد (بازار نرخ‌های کوتاه‌مدت را دوباره برآورد کرد).

قیمت نفت و شوک تورمی

افزایش قیمت نفت که به تنش‌های آمریکا–ایران و تهدید برای عرضه جهانی نفت خام مربوط می‌شود، به‌عنوان «شوک تورمی» توصیف شده است (یعنی جهش ناگهانی هزینه‌ها که تورم را بالا می‌برد). این پیش‌بینی فرض می‌کند سیاست‌گذاران می‌توانند صبر کنند تا تصویر روشن‌تری از ریسک‌های ژئوپلیتیک و اثر آن بر شاخص قیمت مصرف‌کننده داخلی (CPI؛ شاخصی برای سنجش تغییر قیمت کالاها و خدمات مصرفی) به‌دست آید.

پیش‌بینی می‌شود تورم در سه‌ماهه دوم (Q2) نزدیک ۳٪ به اوج برسد؛ بالاتر از برآوردهای گزارش سیاست پولی آوریل بانک. این نگاه همچنین فرض می‌کند انتظارات تورمی همچنان «خوب مهار شده» باقی می‌ماند (یعنی مردم و بازارها انتظار جهش پایدار تورم ندارند)، گستره تورم پایین‌تر است (یعنی افزایش قیمت‌ها در همه اقلام پخش نشده) و شتاب تورم هسته (Core Inflation؛ تورمِ تعدیل‌شده از اقلام بسیار پرنوسان مثل انرژی و غذا) کم می‌ماند.

پیش‌بینی به دو افزایش نرخ تا ۲.۷۵٪ در اوایل ۲۰۲۷ اصلاح شد (به‌جای سه افزایش).

انتظار داریم بانک مرکزی کانادا نرخ شبانه را تا پایان ۲۰۲۶ روی ۲.۲۵٪ حفظ کند. قیمت‌گذاری فعلی بازار که در قراردادهای آتی «قبول‌برات بانکی» (Banker’s Acceptance Futures؛ ابزار مشتقه‌ای مبتنی بر نرخ بهره کوتاه‌مدت) دیده می‌شود، احتمال دست‌کم یک افزایش نرخ تا پایان سال را نشان می‌دهد. از نظر ما بانک با وجود نوسان‌های اخیر بازار عجله نمی‌کند و صبور می‌ماند.

پیامدها برای قیمت‌گذاری سررسیدهای کوتاه

بالا رفتن تنش‌های ژئوپلیتیک قیمت نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) را به بالای ۹۵ دلار در هر بشکه رسانده و یک شوک تورمی جدی ایجاد کرده است. در حالی که تورم کل (Headline CPI؛ عدد کلی تورم بدون تعدیل) در مارس ۲.۹٪ اعلام شد، معیارهای تورم هسته مانند CPI-trim (شاخصی که با حذف بخش‌های با تغییرات بسیار شدید، تصویری باثبات‌تر از تورم می‌دهد) نزدیک ۲.۱٪ ثابت مانده‌اند. این یعنی فشار قیمت‌ها آن‌قدر فراگیر نیست که بانک را مجبور به افزایش نرخ کند.

این وضعیت به بانک اجازه می‌دهد از جهش موقت تورم کل عبور کند؛ رویکردی شبیه نیمه دوم ۲۰۲۵ که در همین چرخه برای نخستین‌بار مکث کرد. همچنین چون انتظارات تورمی مهار شده، سیاست‌گذار می‌تواند برای شفاف‌تر شدن شرایط صبر کند. بنابراین معامله‌گران باید در نظر بگیرند که آستانه لازم برای افزایش نرخ در ۲۰۲۶ بسیار بالاتر از چیزی است که بازار اکنون نشان می‌دهد.

تفاوت دیدگاه ما با قیمت‌گذاری بازار نشان می‌دهد بخش کوتاهِ منحنی بازده کانادا (Canadian Yield Curve؛ رابطه بازده اوراق با سررسیدهای مختلف) بیش از حد شیب‌دار شده است، یعنی بازار برای نرخ‌های کوتاه‌مدت افزایش بیشتری را قیمت کرده. راهبردهای اختیار معامله (Options Strategies؛ استراتژی‌هایی با استفاده از قرارداد اختیار خرید/فروش) که از نوسان پایین و ثبات نرخ شبانه سود می‌برند—مثل فروش استرادل (Selling Straddles؛ فروش هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش در یک قیمت اعمال برای سود بردن از کم‌نوسانی) روی قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاه‌مدت—می‌تواند مناسب باشد. این موقعیت بر این فرض استوار است که بانک برخلاف چیزی که بازار قیمت کرده، غافلگیری انقباضی (Hawkish Surprise؛ سیاست سخت‌گیرانه‌تر با نرخ‌های بالاتر) ارائه نمی‌دهد.

بازگشت به نرخ خنثی را موضوع اوایل ۲۰۲۷ می‌دانیم، با دو افزایش تدریجی ۲۵ واحد پایه. این مسیر به سمت «عادی‌سازی» (Normalization؛ بازگشت نرخ‌ها از سطوح غیرعادی به حالت معمول) کندتر از چیزی است که چند ماه پیش انتظار داشتیم. در کوتاه‌مدت، این نگاه تأکید می‌کند که بانک ثبات را به واکنش فوری به نوسان‌های قیمت انرژی ترجیح می‌دهد.