تورم شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ یعنی میانگین تغییر قیمت سبد کالاها و خدمات مصرفی خانوار) در فیلیپین در ماه آوریل به ۷.۲٪ نسبت به سال قبل رسید؛ در حالی که انتظار بازار ۵.۲٪ بود و نسبت به ۴.۱٪ در ماه مارس، بیش از ۳ واحد درصد افزایش نشان داد. این افزایش به فشار گسترده در قیمت مواد غذایی و سوخت نسبت داده شد و تورم همچنین در حال سرایت به شاخص‌های «هسته» (Core؛ یعنی تورم بدون اقلام پرنوسان مانند غذا و انرژی) است.

نفت برنت (Brent؛ معیار قیمت‌گذاری جهانی نفت خام) قرار است در سه‌ماهه دوم (2Q) به‌طور میانگین حدود ۱۰۴ دلار به‌ازای هر بشکه باشد و انتظار می‌رود اختلال‌های عرضه (Supply disruptions؛ یعنی توقف یا کاهش تولید/صادرات) تازه از سه‌ماهه سوم (3Q) به شکل قابل‌توجهی کمتر شود. پیش‌بینی می‌شود تورم CPI در 2Q بیشتر بالا برود و به‌طور میانگین بالای ۸٪ قرار گیرد و در نتیجه پیش‌بینی تورم کل سال به ۶٪ نسبت به سال قبل افزایش یابد.

ریسک‌های افزایش نرخ سیاستی بیشتر می‌شود

این داده‌ها ریسک افزایش بزرگ‌تر و سریع‌تر نرخ‌های سیاستی توسط بانک مرکزی فیلیپین (Bangko Sentral ng Pilipinas) را بالا می‌برد. افزایش ۲۵ واحد پایه (Basis point؛ هر ۱۰۰ واحد پایه برابر ۱ واحد درصد است، پس ۲۵ واحد پایه یعنی ۰.۲۵٪) در ماه ژوئن تقریباً قطعی تلقی می‌شود و افزایش ۵۰ واحد پایه (یعنی ۰.۵٪) هم ممکن است.

داده‌های اخیر تورم، یک هشدار جدی است. تورم CPI آوریل به ۵.۹٪ جهش کرد، از پیش‌بینی‌ها بالاتر رفت و نسبت به ۳.۸٪ در ماه مارس سریع‌تر شد. این افزایش بیشتر از فشار دوباره بر هزینه‌های غذا و حمل‌ونقل می‌آید که با رشد قیمت جهانی نفت تشدید شده است.

این وضعیت یادآور شوک تورمی سال ۲۰۲۵ است که CPI از ۷٪ عبور کرد. آن زمان، بانک مرکزی فیلیپین (BSP) برای جلو افتادن از موج تورم، سیاست انقباضی شدید (Aggressive tightening؛ یعنی بالا بردن سریع نرخ بهره و سخت‌تر کردن شرایط پولی) اجرا کرد. این تجربه نشان می‌دهد بانک مرکزی احتمالاً دوباره برای تثبیت انتظارات تورمی (Inflation expectations؛ یعنی تصور مردم و بازار از تورم آینده) قاطع عمل می‌کند.

بازار جهانی انرژی هم فشار را بیشتر کرده و نفت برنت بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه مانده است. با نگرانی‌های عرضه در مناطق مهم تولیدکننده، بعید است در فصل بعد کاهش محسوس قیمت رخ دهد. این فشار هزینه‌ای مستقیم به اعداد تورم داخلی منتقل می‌شود.

موضع‌گیری بازار و پیامدها برای پزو

با این چشم‌انداز، معامله رایج، آماده شدن برای نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت بالاتر است. نشست بعدی بانک مرکزی در ژوئن بسیار حساس شده و افزایش ۲۵ واحد پایه حداقل سناریو است. ریسک به سمت افزایش بزرگ‌تر ۵۰ واحد پایه متمایل است، به‌خصوص با توجه به اینکه پزو اخیراً از ۵۸.۵۰ در برابر دلار عبور کرده است.

برای ارز، تصویر پیچیده است. افزایش نرخ بهره معمولاً به نفع پزو است، اما تورم بالا می‌تواند اعتماد بازار را تضعیف کند. معامله‌گران بهتر است از «اختیار معامله» (Options؛ ابزار مشتقه برای پوشش ریسک یا معامله روی نوسان) برای پوشش ریسک نوسان بیشتر پزو (Volatility؛ شدت بالا و پایین شدن قیمت) استفاده کنند، چون ارز بین سیاست سخت‌گیرانه بانک مرکزی (Hawkish policy؛ یعنی تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) و تیترهای منفی تورم گرفتار خواهد شد.