نفت برنت نخستین رشد هفتگی خود را در نزدیک به یک ماه ثبت کرد و قرارداد نزدیکرسید آن با افزایش ۰.۱۸ درصدی در سطح ۷۲.۱۲ دلار بهازای هر بشکه بسته شد. با این حال، سپس قیمتها تحت فشار قرار گرفت؛ چراکه تردد نفتکشها از تنگه هرمز ادامه یافت و اوپکپلاس نیز با تعدیل محدودیتهای عرضه از ماه اوت به میزان ۱۸۸ هزار بشکه در روز موافقت کرد. در پسزمینه همچنین حملات ادامهدار اوکراین به زیرساختهای نفتی روسیه قرار دارد که بیش از آنکه صرفاً بر تولید اثر بگذارد، ابهام را درباره لجستیک صادرات افزایش میدهد.
ایران اعلام کرده است پس از پایان یک دوره ۶۰روزه مذاکره—که با امضای یادداشت تفاهم ایران و آمریکا فعال شده—برای شناورهایی که از تنگه هرمز و از آبهای سرزمینی ایران عبور میکنند «هزینههای خدماتی» وضع خواهد کرد. این اقدامات میتواند به شکلگیری قیمتگذاری و شرایط دسترسی متفاوت بر مبنای همسویی ژئوپلیتیک منجر شود؛ بهگونهای که ایالات متحده و چین بهعنوان دو قطب اصلی مطرح باشند و ایران و امارات متحده عربی در دو سوی مقابل قرار گیرند. این مقاله با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تولید و توسط یک editor بازبینی شده است.
نوسان و فرصت در بازار نفت
در بازار نفت سیگنالهای متناقضی میبینیم که ایجاد فرصت میکند. تصمیم اوپکپلاس برای افزایش عرضه از اوت، در حالت عادی باید به معنای قیمتهای پایینتر باشد. اما با ادامه اختلالات در خلیج فارس و اوکراین، چالش واقعی همچنان رساندن نفت به بازار است.
این کشمکش میان اعلام افزایش عرضه و ریسکهای فیزیکی عرضه به این معناست که باید «نوسان» را معامله کنیم، نه «جهت» را. شاخص نوسانپذیری نفت خام بورس آپشن شیکاگو (Cboe) موسوم به OVX در دو هفته پایانی ژوئن بیش از ۱۵ درصد افزایش یافته و با تشدید عدمقطعیت تا سطح ۴۵ نیز رسیده است. ما معتقدیم راهبردهایی مانند خرید استرادل (Straddle) روی قراردادهای آتی برنت با افزایش احتمال یک نوسان قیمتی معنیدار، عملکرد مناسبی خواهند داشت.
تغییرات ژئوپلیتیک و تکهتکه شدن قیمتگذاری نفت
محرک اصلی که باید زیر نظر داشت، برنامه ایران برای دریافت «هزینههای خدماتی» بابت عبور از تنگه هرمز است. ضربالاجل این موضوع در اواسط اوت بهسرعت نزدیک میشود و به نظر روشن است که شرایط ترجیحی به چین و متحدانش ارائه خواهد شد. این روند میتواند به شکاف رسمی در بازار جهانی نفت منجر شود و عصر «یک قیمت برای همه» را پایان دهد.
این واگرایی هماکنون در اسپرد قیمتی میان شاخصها دیده میشود. پریمیوم نفت برنت نسبت به وستتگزاس اینترمدیت (WTI) به بیش از ۷ دلار افزایش یافته؛ شکافی که از زمان اختلالات کشتیرانی ابتدای ۲۰۲۵ مشاهده نشده بود. انتظار داریم با قیمتگذاری ریسکهای ژئوپلیتیک برای نفت حملشونده از مسیر دریا، این اسپرد بیشتر هم باز شود.
در عمل، خود را برای بازگشت به ساختاری شبیه دهه ۱۹۷۰ آماده میکنیم؛ با نظامهای قیمتگذاری متفاوت برای بلوکهای ژئوپلیتیک مختلف. بهایی که برای نفت میپردازید، بهطور فزایندهای به این بستگی خواهد داشت که در کدام اردوگاه قرار دارید. این تکهتکه شدن، مهمترین روندی است که میخواهیم در هفتههای پیشرو بر مبنای آن موقعیتگیری کنیم.
