تنش‌های آمریکا و ایران بار دیگر افزایش یافته و ریسک‌ها برای زیرساخت‌های انرژی و تردد نفتکش‌ها از تنگه هرمز را بالا برده است؛ در عین حال تهران به شرکت‌های کشتیرانی هشدار داده از مسیرهایی که هرمز را دور می‌زنند استفاده نکنند. پس از فروپاشی یادداشت آتش‌بس آمریکا و ایران که در ژوئن امضا شده بود، تردد نفتکش‌ها از این تنگه به‌طور محسوسی کاهش یافته است. رئیس‌جمهور ترامپ گفت اگر ایران به شناورهایی که از هرمز عبور می‌کنند حمله کند، آمریکا پل‌ها و زیرساخت برق ایران را هدف قرار خواهد داد و ایران نیز در پاسخ اعلام کرد اگر دارایی‌های انرژی‌اش هدف قرار گیرد، تأسیسات برق در سراسر خلیج فارس را خواهد زد.

نگرانی‌های مربوط به عرضه به دریای سرخ نیز سرایت کرده است؛ جایی که گزارش شده حوثی‌ها به دو نفتکش سعودی حمله کرده‌اند و تردد از تنگه باب‌المندب را در معرض تهدید قرار داده‌اند. این مسیر به‌عنوان یک کریدور جایگزین مهم‌تر برای صادرات نفت منطقه‌ای مطرح شده و همین موضوع حساسیت بازار نسبت به هرگونه اختلال را افزایش می‌دهد. نفت برنت در این ماه دوباره به بالای ۹۰ دلار به ازای هر بشکه بازگشته که بازتاب‌دهنده افزایش ریسک ادراک‌شده از یک شوک گسترده‌تر جهانی در حوزه انرژی است.

پرمیوم‌های ژئوپلیتیک و نوسان بازار

با جهش نفت خام برنت به بالای ۹۰ دلار در هر بشکه در ژوئیه، شاهد قیمت‌گذاری یک پرمیوم قابل‌توجه ریسک ژئوپلیتیک در بازارهای انرژی هستیم. تشدید اصطکاک میان آمریکا و ایران، هم‌زمان با تهدیدها علیه تنگه هرمز، عرضه کوتاه‌مدت را به‌شدت غیرقابل‌پیش‌بینی کرده است. به معامله‌گران مشتقه توصیه می‌کنیم خود را برای نوسانات شدیدتر قیمت در هفته‌های پیش رو آماده کنند؛ زیرا این گلوگاه‌های حیاتی ترانزیتی با فشاری بی‌سابقه مواجه شده‌اند.

از منظر تاریخی، تنگه هرمز روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت را جابه‌جا می‌کند که معادل حدود یک‌پنجم مصرف جهانی مایعات نفتی است. برای پوشش ریسک اختلال ناگهانی در عرضه، خرید اختیار خرید (Call) برنت خارج از پول (Out-of-the-Money) را توصیه می‌کنیم تا امکان بهره‌برداری از جهش‌های سریع صعودی فراهم شود. نوسان ضمنی در اختیارهای نفتی با سرعت در حال افزایش است و انتظار داریم شاخص نوسان‌پذیری نفت خام الگوی جهش‌های دوره‌های بحرانی گذشته را تکرار کند و به بالای ۳۰٪ برسد.

راهبردهای معاملاتی در بازارهای انرژیِ نامطمئن

همچنین پیشنهاد می‌کنیم از اسپردهای تقویمی (Calendar Spreads) برای بهره‌گیری از تشدید «بکواردیشن» در منحنی آتی استفاده شود؛ وضعیتی که در آن قیمت‌های سررسید نزدیک با پرمیومی تند نسبت به ماه‌های دورتر معامله می‌شوند. با خرید قراردادهای ماهِ جاری و فروش قراردادهای ماه‌های دورتر، می‌توان از تنگنای فوری بازار منتفع شد. این رویکرد، در صورت فروکش ناگهانی پرمیوم ژئوپلیتیک، ریسک نزولی را نیز محدود می‌کند.

در نهایت باید انتظار داشت بورس‌ها الزامات مارجین را افزایش دهند؛ موضوعی که در شوک‌های بزرگ انرژی در گذشته معمولاً بین ۱۵٪ تا ۲۵٪ رشد کرده است. معامله‌گران باید اهرم خود را کاهش دهند و حاشیه نقدینگی بالاتری نگه دارند تا در برابر کال‌مارجین‌های ناگهانی درون‌روزی تاب‌آوری داشته باشند. کوچک نگه‌داشتن اندازه موقعیت‌ها کمک می‌کند همچنان آماده بهره‌برداری از این نوسانات پرمنفعت اما پرریسک بازار باقی بمانیم.