نفت برنت حدود نیمی از ریزش دوشنبه را جبران کرد؛ چون خوشبینی نسبت به توافق احتمالی آمریکا و ایران فروکش کرد، اما در معاملات ابتدایی دوباره عقب نشست. با نبود خبر قطعی در این هفته، انتظارها درباره زمانبندی تغییر کرده و قیمتها چند دلار پایینتر از بستهشدن روز جمعه ماندهاند. توجه بازار همچنین به خواسته ایران، به نقل از تسنیم، برای آزادسازی نیمی از ۲۴ میلیارد دلار داراییهای مسدودشدهاش پس از رسیدن به توافق بوده است؛ موضوعی که در سفر قالیباف، مذاکرهکننده ارشد، به قطر (که دیروز پایان یافت) مطرح شد.
در سمت آمریکا، وزیر خارجه مارکو روبیو گفت برای توافق بر سر متن پیشنویس «چند روز» زمان لازم است و دوباره تاکید کرد تنگه هرمز باید «بدون مانع و بدون دریافت عوارض» باز بماند. والاستریت ژورنال گزارش داد نیروی دریایی آمریکا به کشتیها برای عبور از تنگه کمک میکند، هرچند فرماندهی مرکزی آمریکا بعدتر از سرگیری اسکورتها (همراهی نظامی کشتیها) را رد کرد. در ۲۴ ساعت گذشته، برنت ۳.۵۸٪ رشد کرد، اما هنوز فقط بخشی از افت ۷.۱۵٪ دوشنبه را جبران کرده است؛ امروز صبح ۱.۵۷٪ افت کرد و به ۹۸.۰۲ دلار در هر بشکه رسید؛ حدود ۵.۵۰ دلار پایینتر از بستهشدن ۱۰۳.۵۴ دلاری روز جمعه.
حساسیت بازار و فضای معاملهگری
قیمت نفت مدام با تیترهای مربوط به امکان توافق آمریکا و ایران بالا و پایین میشود. برنت اکنون حوالی ۹۶.۵۰ دلار در هر بشکه معامله میشود و نسبت به اوج اخیر بالای ۱۰۳ دلار فاصله گرفته است؛ این نشان میدهد بازار چقدر به تصور تغییر در عرضه حساس است. در چنین فضایی، نگهداشتن موقعیتهای بلندمدتِ یکطرفه (شرطبندی روی فقط صعود یا فقط نزول) پرریسک است و معمولاً به نفع راهبردهای کوتاهمدت تمام میشود.
این ابهام باعث جهش «نوسان ضمنی» در «اختیار معامله»های برنت شده است. نوسان ضمنی یعنی نوسانی که بازار از قیمت اختیارها برداشت میکند (نه نوسان ثبتشده گذشته). شاخص OVX (شاخص نوسان اختیارهای نفت، شبیه VIX در سهام) به بالای ۳۵ رسیده؛ سطحی که چند ماهی دیده نشده بود. در صورت توافق، برآورد میشود حدود ۱.۳ میلیون بشکه در روز نفت ایران در مدت کوتاهی وارد بازار جهانی شود. همین احتمال افزایش ناگهانی عرضه، دلیل اصلی افتهای تند قیمت در هفته گذشته بود.
الگوهای تاریخی و پیشنهادهای راهبردی
بهعنوان یک نقشه راه، میتوان به دوره منتهی به توافق برجام (JCPOA: برنامه جامع اقدام مشترک) در سال ۲۰۱۵ نگاه کرد. در شش ماه قبل از نهاییشدن آن توافق، قیمت نفت حدود ۲۰٪ افت کرد؛ چون بازار از قبل بازگشت عرضه ایران را پیشخور کرده بود. الگوی مشابهی ممکن است اکنون هم تکرار شود؛ بنابراین هر نشانه قطعی از پیشرفت مذاکرات میتواند برای قیمت نفت سیگنال نزولی باشد.
در این فضا، بهتر است معاملهگران برای مدیریت «ریسک دوحالتی» (یعنی نتیجهای که یا اتفاق میافتد یا نمیافتد؛ امضای توافق یا شکست آن) روی اختیارهای معامله تمرکز کنند. خرید «استرادل» یا «استرنگل» راهی برای استفاده مستقیم از نوسان بالاست:
– استرادل: خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان.
– استرنگل: خرید اختیار خرید و اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت.
این روشها امکان سود از حرکت بزرگ قیمت در هر دو جهت را میدهند، بدون اینکه لازم باشد نتیجه را حدس بزنید. برای کسانی که مطمئناند توافق نزدیک است، فروش «اسپرد» اختیار خرید خارج از قیمت (Out-of-the-money: اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است) میتواند راهی برای بهرهبردن از افت احتمالی قیمت باشد، در حالی که سقف ریسک مشخص میشود (اسپرد یعنی ترکیب همزمان خرید و فروش چند اختیار برای محدود کردن ریسک و سود).
