جفت‌ارز NZD/USD روز سه‌شنبه نزدیک ۰٫۵۹۱۰ معامله شد، چون دلار آمریکا تضعیف شد. کاهش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا (بازدهی اوراق دولتی آمریکا که معیار نرخ‌های بازار است) از دلار حمایت کمتری کرد و به بهبود «کیوی» (دلار نیوزیلند) کمک کرد.

اخبار ژئوپولیتیک دوگانه بود و تنش‌های خاورمیانه همچنان عدم‌قطعیت ایجاد می‌کرد. گزارش‌ها گفتند عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، اعلام کرده آمریکا درخواست مذاکره داده و ایران در حال بررسی پیشنهاد است؛ این موضوع تقاضا برای دارایی‌های امن (مثل دلار و اوراق خزانه‌داری در زمان ریسک) را کمتر کرد.

چشم‌انداز فدرال رزرو و فشار بر دلار

بازارها همچنین چشم‌انداز فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را دوباره ارزیابی کردند؛ در حالی‌که فشار سیاسی برای کاهش نرخ بهره وجود داشت و «راهنمایی آینده‌نگر» (پیام‌های رسمی بانک مرکزی درباره مسیر احتمالی نرخ‌ها در آینده) کمی محکم‌تر شد. این تغییر به دلار آمریکا فشار آورد، حتی با وجود اینکه داده‌های اقتصادی آمریکا همچنان قوی بود.

در نمودار ۴ساعته، NZD/USD بالاتر از همه میانگین‌های متحرک (ابزار تحلیل تکنیکال برای نشان‌دادن روند قیمت) باقی ماند و میانگین متحرک ساده ۲۰دوره‌ای (SMA؛ میانگین قیمت در ۲۰ کندل اخیر) نزدیک ۰٫۵۸۹۰ تقریباً صاف بود. میانگین ۱۰۰ بالاتر از میانگین ۲۰۰ قرار دارد و هر دو پایین‌تر از میانگین ۲۰ هستند.

شاخص‌ها در محدوده مثبت ماندند اما شتاب زیادی نشان ندادند. عبور از ۰٫۵۹۳۰ که سقف ماهانه آوریل است، می‌تواند مسیر رشد بیشتر را باز کند.

رویکرد آپشن و مدیریت ریسک

امروز شرایط تغییر کرده است؛ بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا نزدیک ۴٫۶٪ محکم مانده که نسبت به سال قبل بسیار بالاتر است. در حالی‌که تورم نیوزیلند برای سه‌ماهه اول ۴٫۰٪ اعلام شد و بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) را در حالت آماده‌باش نگه می‌دارد، تورم آمریکا حدود ۳٫۵٪ «چسبنده» بوده (یعنی به کندی کاهش می‌یابد). این موضوع بازار را وادار کرده انتظار کاهش‌های بزرگ نرخ بهره توسط فدرال رزرو را عقب بیندازد.

با توجه به اینکه این جفت‌ارز اکنون بالای ۰٫۵۹۳۰ معامله می‌شود، معامله‌گران می‌توانند خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید دارایی را در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص می‌دهد) را بررسی کنند. این روش امکان هدف‌گرفتن رشد تا سطح روانی ۰٫۶۰۰۰ را با ریسک محدود فراهم می‌کند (ریسک محدود یعنی زیان شما معمولاً به مبلغ پرداختی برای «پرمیوم/حق‌بیمه» آپشن، یعنی هزینه خرید قرارداد، محدود می‌شود). این نگاه بر این ایده تکیه دارد که دلار نیوزیلند بتواند حتی در مقابل دلار نسبتاً قوی نیز مقاومت کند.

با این حال، بالا بودن بازدهی آمریکا یک مانع مهم است. برای پوشش ریسک برگشت قیمت، خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش دارایی را در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص می‌دهد) با قیمت اعمال پایین‌تر از حمایت کلیدی ۰٫۵۸۹۰ می‌تواند تصمیم محتاطانه‌ای باشد. این کار از سناریویی محافظت می‌کند که در آن سیاست «نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر» فدرال رزرو (Higher-for-longer؛ یعنی نگه‌داشتن نرخ بهره در سطح بالا برای زمان بیشتر) در نهایت دلار را تقویت کند.

این اختلاف بین مسیر سیاست پولی آمریکا و پایداری کیوی نشان می‌دهد استفاده از «اسپرد آپشن» (Option Spread؛ ترکیب هم‌زمان خرید و فروش آپشن‌ها برای کاهش هزینه و مشخص‌کردن ریسک) در هفته‌های آینده می‌تواند کارآمد باشد. «اسپرد صعودی اختیار خرید» (Bull Call Spread؛ خرید یک Call و فروش یک Call با قیمت اعمال بالاتر) می‌تواند رشد محدود را ثبت کند و در عین حال هزینه پرمیوم را پایین بیاورد، اگر فکر می‌کنید سقف رشد زیاد نیست. این راهبرد ریسک و سود احتمالی را در محیط معاملاتی پیچیده‌تر، مشخص‌تر می‌کند.