طلا (XAU/USD) در معاملات اولیه آسیایی روز سهشنبه نزدیک ۴٬۸۲۵ دلار تقریباً بدون تغییر بود، چون بازارها ریسکهای تازه ژئوپلیتیک در خاورمیانه را ارزیابی میکردند. قیمتها ثابت ماند، زیرا ابهام درباره امنیت منطقه و مسیر دیپلماسی ادامه دارد.
رویترز دوشنبه گزارش داد ایران در حال بررسی حضور در گفتوگوهای صلح با آمریکا در پاکستان است؛ پس از آنکه اسلامآباد برای پایان دادن به «محاصره» بنادر ایران از سوی آمریکا اقدام کرد. مقامها گفتند هنوز تصمیمی گرفته نشده است. عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، «ادامه نقض آتشبس» از سوی آمریکا را مانعی برای مذاکرات بیشتر دانست.
قیمت نفت بهدلیل نگرانی از شکست گفتوگوهای آمریکا و ایران و احتمال «محاصره دوباره» تنگه هرمز بالا رفته است. افزایش هزینه انرژی میتواند «انتظارات تورمی» (یعنی تصور بازار از بالا رفتن قیمتها در آینده) را بیشتر کند و شانس «کاهش نرخ بهره» را کم کند؛ موضوعی که معمولاً تقاضا برای داراییهای بدون سود دورهای مثل طلا را محدود میکند (طلا «بهره» یا «کوپن» پرداخت نمیکند).
بعدتر در سهشنبه، توجه بازار به گزارش «خردهفروشی آمریکا» است. پیشبینی میشود خردهفروشی در ماه مارس نسبت به ماه قبل ۱.۴٪ رشد کند (رشد ماهانه)، در حالیکه در فوریه ۰.۶٪ بود؛ «تورم» ضعیفتر از انتظار میتواند به دلار آمریکا فشار بیاورد و از طلای قیمتگذاریشده با دلار حمایت کند.
با معامله طلا نزدیک ۴٬۸۲۵ دلار، بازار بین حمایت ناشی از ریسک ژئوپلیتیک خاورمیانه و فشارِ نرخهای بهره بالا گرفتار شده است. این وضعیت نشان میدهد شرطبندی یکطرفه روی جهت قیمت در کوتاهمدت پرریسک است. معاملهگران محتاطتر شدهاند و منتظر یک محرک روشن برای خروج قیمت از محدوده فعلی هستند.
ریسک اصلی در سمت صعود این است که گفتوگوهای صلح آمریکا-ایران کاملاً شکست بخورد و تنشها در تنگه هرمز تشدید شود. در رویدادهای مشابه سال ۲۰۱۹، حتی تهدید اختلال در عرضه نفت میتواند «گریز به دارایی امن» (یعنی رفتن سرمایه به داراییهای کمریسکتر) ایجاد کند و به نفع طلا تمام شود. محاصره دوباره تقریباً قطعاً طلا را به سمت سقفهای جدید میبرد و «اختیار خرید» (Call؛ قراردادی که حق خرید دارایی در قیمت مشخص را میدهد) میتواند پوشش ریسک مناسبی باشد.
اما مانع اصلی طلا همچنان تورمِ بالا و سیاست بانک مرکزی است. با توجه به اینکه آخرین گزارش «شاخص قیمت مصرفکننده» آمریکا (CPI؛ معیار اصلی سنجش تورم) تورم ۳.۱٪ را نشان داد که بالاتر از هدف فدرال رزرو است، بازار بخش زیادی از انتظار برای کاهش نرخ بهره در سال جاری را کنار گذاشته است. در چنین محیطی، «هزینه فرصت» نگهداری طلا بالا میرود؛ یعنی سرمایهگذار با نگه داشتن طلا از سودِ بدون ریسکِ نرخ بهره جا میماند.
داده خردهفروشی این هفته آزمون مهمی برای این وضعیت است. اگر عددی قویتر از ۱.۴٪ اعلام شود، تصور «اقتصاد قوی آمریکا» را تقویت میکند؛ احتمالاً دلار را تقویت و طلا را پایین میکشد. برعکس، عدد ضعیف میتواند امید به کاهش نرخ بهره را زنده کند و به فلز گرانبها کمک کند.
با توجه به این سیگنالهای متضاد، بهتر است معاملهگران بهجای شرطبندی صرف روی جهت، سراغ راهبردهایی بروند که از «نوسان» سود میبرند. خرید «استرادل» یا «استرنگل» بلندمدت (ترکیب اختیار خرید و اختیار فروش؛ طوری طراحی میشود که از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت سود بدهد) میتواند مؤثر باشد، چون از جهش بزرگ قیمت در هر سمت سود میگیرد. این روش کمک میکند روی «شکست محدوده» موقعیت بگیرید، بدون اینکه مجبور باشید حدس بزنید محرک آن تنش نظامی است یا گزارش ضعیف اقتصادی.
