دلار آمریکا پس از بازگشت از سطح ۹۸.۵۰ در روز چهارشنبه، روز پنج‌شنبه افت خود را محدود کرد و کمی بالاتر از ۹۹.۰۰ ماند. با تردید بازارها نسبت به آتش‌بس ایران، تقاضا برای این ارز افزایش یافت.

پس از اعلام آتش‌بس، مقام‌های ایرانی در پی حمله اسرائیل به لبنان، تنگه هرمز را بستند. آمریکا و اسرائیل گفتند لبنان بخشی از توافق نیست، در حالی که تهران از نقض سه بند اصلی خبر داد و درباره ادامه گفت‌وگوها تردید مطرح کرد.

گفت‌وگوهای آتش‌بس و واکنش بازار

روند گفت‌وگوها ادامه دارد و قرار است واشنگتن و تهران روز شنبه هیئت‌هایی را برای مذاکره مستقیم در پاکستان اعزام کنند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، هشدار داد اگر ایران پایبند نباشد، «اقدام» بیشتری انجام می‌شود.

صورت‌جلسه نشست ماه مارس فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) نشان داد رویکردی محتاط و متوازن در پیش گرفته شده است. کاهش نرخ بهره (کم کردن نرخ‌های سود سیاستی) همچنان ممکن است، اما برخی مقام‌ها برای نخستین بار از زمان شروع کاهش‌ها در سپتامبر ۲۰۲۴، احتمال «سخت‌گیرتر شدن سیاست پولی» را هم مطرح کردند (یعنی بالا بردن نرخ بهره یا کمتر کردن حمایت از اقتصاد برای مهار تورم).

قرار است اواخر پنج‌شنبه شاخص قیمت PCE آمریکا منتشر شود. PCE (هزینه‌های مصرف شخصی) یکی از معیارهای اصلی سنجش تورم برای فدرال رزرو است و انتظار می‌رود فشارهای قیمتی در فوریه تغییر زیادی نداشته باشد. تمرکز بازار روی شاخص CPI ماه مارس است؛ CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده) معیار عمومی تورم خانوارهاست. پیش‌بینی می‌شود تورم کل سالانه ۳.۳٪ باشد (بیشترین سطح در نزدیک به دو سال) و CPI هسته (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) از ۲.۵٪ در فوریه به ۲.۷٪ برسد.

پیامدهای معاملاتی در شرایط افزایش عدم‌قطعیت

با توجه به شکننده بودن آتش‌بس در ایران، باید انتظار افزایش شدید نوسان بازار را داشت. در بحران دریای سیاه در سال ۲۰۲۵ دیدیم که VIX می‌تواند ظرف چند روز به بالای ۳۵ برسد. VIX «شاخص ترس» بازار است و نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا را نشان می‌دهد. خرید اختیار خرید VIX یا استرادل در قیمت اعمال نزدیک به قیمت روز (at-the-money straddle: هم‌زمان خرید اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال نزدیک به قیمت فعلی) روی شاخص‌های بزرگ مانند SPX (شاخص S&P 500) راهی مستقیم برای سود بردن از افزایش عدم‌قطعیت در آستانه گفت‌وگوهای آخر هفته است.

بسته شدن تنگه هرمز یک گلوگاه حیاتی برای انرژی جهانی است و حدود ۲۱٪ از مصرف جهانی «مایعات نفتی» (نفت خام و فرآورده‌های نزدیک به آن) از آن عبور می‌کند. این وضعیت یادآور شوک عرضه اواخر ۲۰۲۵ است که باعث شد قراردادهای آتی نفت برنت (قرارداد استاندارد خرید/فروش در آینده) در یک جلسه بیش از ۱۵٪ جهش کند. معامله‌گران می‌توانند خرید اختیار خرید روی قراردادهای آتی نفت یا ETFهای بخش انرژی را در نظر بگیرند تا برای احتمال شکست مذاکرات موقعیت بگیرند. ETF (صندوق قابل معامله در بورس) ابزاری شبیه سهم است که سبدی از دارایی‌ها را دنبال می‌کند.

دلار آمریکا هم از تقاضای پناهگاه امن (safe-haven: دارایی‌ای که در بحران‌ها معمولاً خریدار پیدا می‌کند) و هم از احتمال سیاست سخت‌گیرانه‌تر فدرال رزرو سود می‌برد. عبور شاخص دلار (DXY: شاخص ارزش دلار در برابر چند ارز مهم) از ۹۹ می‌تواند شروع حرکت بزرگ‌تری باشد؛ شکست گفت‌وگوهای پاکستان می‌تواند آن را به‌راحتی به سمت سطح ۱۰۴ ببرد؛ سطحی که در موج نگرانی از رشد جهانی در ۲۰۲۵ دیده بودیم. موقعیت خرید در قراردادهای آتی دلار (USD futures: قرارداد خرید/فروش دلار در آینده) یا خرید اختیار خرید در برابر ارزهایی که هزینه واردات انرژی بالایی دارند، جذاب به نظر می‌رسد.

گزارش CPI ماه مارس مهم‌ترین محرک داخلی این هفته است، چون نخستین عدد رسمی از اثر تورمی جنگ محسوب می‌شود. انتظار می‌رود عدد ۳.۳٪ فدرال رزرو را تحت فشار بگذارد و نشان دهد تورمی که در ۲۰۲۵ با آن درگیر بودیم هنوز کاملاً مهار نشده است. با این نگاه، خرید اختیار فروش روی ETF اوراق خزانه‌داری بلندمدت مثل TLT (صندوقی که قیمت اوراق قرضه دولتی بلندمدت آمریکا را دنبال می‌کند) پوشش ریسک مناسبی است. اختیار فروش (put option) ابزاری است که با افت قیمت دارایی می‌تواند سود بدهد و برای محافظت از سبد سرمایه‌گذاری استفاده می‌شود.

ترکیب ریسک ژئوپلیتیک و تورم سرسخت، شرایط را برای سهام دشوار می‌کند. فشارها شبیه افت حدود ۱۰٪ پاییز ۲۰۲۵ است. خرید اختیار فروش روی شاخص‌های S&P 500 یا Nasdaq 100 (نزدک ۱۰۰: شاخصی متکی به شرکت‌های بزرگ فناوری‌محور) می‌تواند راهبرد دفاعی لازم برای پوشش ریسک سبدها در برابر افت قابل توجه در هفته‌های آینده باشد.