UOB انتظار دارد فشارهای تورمی آمریکا فراتر از انرژی باشد، زیرا شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ «شاخص قیمت کالاها و خدماتی که خانوارها میخرند») و شاخص قیمت تولیدکننده (PPI؛ «شاخص قیمتها در مرحله تولید و عمدهفروشی») هر دو در آوریل دوباره افزایش گرفتند. شاخصهای «تورم هسته» (Core؛ یعنی تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) نیز بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) توصیف شدهاند.
این بانک اکنون میانگین تورم «CPI سرفصل» (Headline؛ یعنی تورم کلی) را برای ۲۰۲۶ برابر ۳.۷٪ پیشبینی میکند (قبلاً ۳.۳٪). همچنین میانگین تورم هسته CPI را برای ۲۰۲۶ حدود ۳.۰٪ میداند (قبلاً ۲.۸٪).
چشمانداز تورم بالاتر رفت
UOB پیشبینی میکند تورم سرفصل و هسته در ۲۰۲۷ به سمت ۲٪ کاهش یابد، چون «اثر پایه» (Base effects؛ یعنی اثر مقایسه با دورهای که قیمتها قبلاً خیلی بالا یا پایین بوده) عادی میشود. با این حال هشدار میدهد ممکن است تورم مدت بیشتری بالاتر از هدف بماند.
برای ۲۰۲۶، این بانک سناریوهای تورمی را به تحولات خاورمیانه و نفت نزدیک ۱۰۰ دلار برای هر بشکه گره میزند. اگر قیمت نفت خیلی پایینتر از ۱۰۰ دلار/بشکه بیاید، انتظار دارد تورم در نیمه دوم ۲۰۲۶ فروکش کند.
اگر آتشبس شکسته شود و درگیریها تشدید شود، میگوید نفت میتواند خیلی بالاتر از ۱۰۰ دلار برود. در آن صورت، تورم سرفصل ممکن است تا پایان نیمه دوم ۲۰۲۶ به سمت ۵٪ حرکت کند.
همچنین میافزاید جهش PPI در آوریل و فاصله بین PPI و CPI میتواند نشانه افزایش انتقال قیمت از تولیدکننده به مصرفکننده باشد (Pass-through؛ یعنی شرکتها افزایش هزینه را به قیمت فروش منتقل کنند). در متن اصلی اشاره شده این مطلب با ابزار هوش مصنوعی تولید و توسط یک دبیر بازبینی شده است.
پیامدهای بازار و راهبرد
با توجه به شتابگرفتن دوباره دادههای تورم آوریل، باید فرض قبلی بازار درباره کاهش نرخ بهره در ۲۰۲۶ را جدیتر زیر سؤال برد. احتمال کاهش نرخ توسط فدرال رزرو تا سپتامبر اکنون در بازار «قراردادهای آتی نرخ بهره» (Interest rate futures؛ ابزارهایی برای پیشبینی/پوشش ریسک نرخ بهره) به زیر ۴۰٪ افت کرده که نسبت به ماه قبل تغییر چشمگیر در قیمتگذاری است. «مشتقات» (Derivatives؛ ابزارهای مالی مبتنی بر دارایی/نرخ پایه) که روی کاهش سریع نرخ شرط بستهاند، مثل موقعیت خرید در «قراردادهای آتی SOFR» (SOFR futures؛ آتیِ نرخ مرجع تامین مالی شبانه دلار)، بهتر است بازنگری یا «پوشش ریسک» شوند (Hedge؛ کاهش ریسک با گرفتن موقعیت جبرانی).
ادامه فشارهای قیمتی میتواند نوسان بیشتری برای سهام ایجاد کند، بهویژه برای سهام رشدیِ حساس به نرخ بهره (یعنی شرکتهایی که ارزشگذاریشان به نرخهای پایین وابستهتر است). برای محافظت، میتوان به سراغ ابزارهای پوشش ریسک رفت؛ مانند «آتی VIX» (VIX futures؛ قرارداد روی شاخص نوسان بازار) یا خرید «اختیار فروش» (Put option؛ حق فروش در قیمت مشخص) روی شاخصهایی مانند نزدک ۱۰۰، چون ریسک اصلاح بازار بالاتر میرود.
ژئوپلیتیک همچنان عامل اصلی غافلگیری تورمی صعودی است و کانال اصلی آن نفت خام است. با توجه به اینکه نفت WTI (نفت شاخص آمریکا) نزدیک ۸۸ دلار در هر بشکه نوسان میکند، اگر آتشبس متزلزل شود، جهش بالای ۱۰۰ دلار همچنان محتمل است. از نگاه نویسنده، میتواند خرید «اختیار خرید خارج از پول» (Out-of-the-money call؛ یعنی قیمت اعمال بالاتر از قیمت فعلی) روی نفت خام، مثل قراردادهای فصل سوم با «قیمت اعمال» ۱۰۰ دلار (Strike price؛ قیمت توافقشده در اختیار معامله)، برای بهرهبردن از جهش احتمالی مفید باشد.
همچنین فاصله قیمت تولیدکننده و مصرفکننده نشان میدهد شرکتها هنوز همه افزایش هزینه را به مشتری منتقل نکردهاند. این «تورم پنهان در مسیر انتقال» یعنی فشار تورمی میتواند دیرتر در قیمت مصرفکننده ظاهر شود و این موضوع دیدگاه ماندن فدرال رزرو در وضعیت بدون تغییر را تقویت میکند. این تفاوت سیاستی میتواند از دلار قویتر حمایت کند؛ بنابراین «موقعیت خرید در آتی دلار» یا «اختیار خرید» (Call option؛ حق خرید در قیمت مشخص) در برابر یورو بهعنوان راهبرد مطرح شده است.
