بانک نگارا مالزی (BNM) در ۳ سپتامبر نرخ سیاستی شبانه (Overnight Policy Rate) را در سطح ۲.۷۵٪ حفظ کرد؛ هفتمین تثبیت پیاپی، و عبارت مربوط به اینکه موضع فعلی «مناسب» است را از بیانیه حذف کرد؛ اقدامی که انعطافپذیری بیشتر را سیگنال میدهد. DBS انتظار دارد سیاست پولی تا سال ۲۰۲۶ بدون تغییر بماند، هرچند به ریسک یک «نرمالسازی» یکباره پس از کاهش ۲۵ واحد پایهایِ بیمهایِ ژوئیه ۲۰۲۵ اشاره میکند؛ در صورتی که شرایط تغییر کند.
BNM در بیانیه خود به دو حوزه قابل رصد برای تورم اشاره کرد. نخست، تداوم حلنشده مناقشه خاورمیانه که میتواند قیمتهای جهانی کالا—بهویژه انرژی—را نسبت به یک سال قبل بالا نگه دارد و از مسیر شوک سمت عرضه، فشار هزینهها را افزایش دهد. دوم، اینکه آیا رشد قوی—احتمالاً حدود ۵٪ در سال ۲۰۲۶ و همچنان مقاوم در ۲۰۲۷، تا حدی مرتبط با بادهای موافق ناشی از هوش مصنوعی—به فشارهای پرقدرتتر «کشش تقاضا» از طریق رشد سریعتر دستمزدها منجر میشود یا نه؛ تا اینجا، ماهیت سرمایهبَر این دوره توسعه، سرریزها به تورم داخلی را محدود کرده است.
چرخش در سیاست نرخ بهره و نوسان بازار
با کنار گذاشتن موضع خنثی توسط بانک نگارا مالزی در نشست ۳ سپتامبر، انتظار داریم تغییر محسوسی در بازار بدهی داخلی رخ دهد. معاملهگران مشتقات باید فوراً برای احتمال یک افزایش نرخ ۲۵ واحد پایهای آماده شوند که کاهش بیمهای ژوئیه ۲۰۲۵ را معکوس کند. این «توقف» با لحن متمایل به انقباض به این معناست که دوره انتظاراتِ نرخهای ثابت پایان یافته و احتمالاً نوسان در ابزارهای با درآمد ثابت مالزی در هفتههای آتی جهش خواهد کرد.
اقتصاد داخلی از تابآوری بالایی برخوردار است و دادههای اخیر نشان میدهد رشد تولید ناخالص داخلی مالزی در حوالی ۵.۰٪ همچنان قوی مانده؛ رشدی که با جهش سرمایهگذاری در زیرساختهای هوش مصنوعی تقویت شده است. از منظر تاریخی، توسعههای صنعتی سریع در این مقیاس به تنگتر شدن بازار کار و تورم دستمزد میانجامد که در نهایت به قیمتهای مصرفکننده منتقل میشود. توصیه ما پرداخت نرخ ثابت در سوآپهای نرخ بهره رینگیت برای پوشش ریسک این فشار صعودیِ پیشِرو بر بازدهیهاست.
ریسکهای تورمی خارجی و راهبرد ارزی
ریسکهای بیرونی نیز در حال افزایش است؛ در حالی که قیمت نفت برنت در حوالی ۷۸ دلار به ازای هر بشکه و تحت تأثیر اصطکاک ژئوپلیتیک پایدار در خاورمیانه نوسان میکند. از آنجا که مالزی صادرکننده مهم انرژی است، تداوم قیمتهای بالای نفت تورم سمت عرضه ایجاد میکند و همزمان به تقویت ارز محلی میانجامد. پیشنهاد میکنیم از طریق قراردادهای فوروارد، موقعیت خرید رینگیت اتخاذ شود؛ با این انتظار که کاهش فاصله نرخهای بهره با آمریکا، ارز را به سطوح بالاتر هدایت کند.
در حال حاضر، قراردادهای آتی KLIBOR سهماهه احتمال نرمالسازی سیاست پولی پیش از پایان سال را بهطور کامل منعکس نمیکنند. پیشنهاد میکنیم این قراردادهای نرخ بهره کوتاهمدت را فروش استقراضی کنید تا از بازقیمتگذاری اجتنابناپذیر بازار منتفع شوید. بهکارگیری راهبردهای اختیار معامله با ساختارهای منعطف، امکان بهرهبرداری از این چرخشهای ناگهانی را فراهم میکند، بدون آنکه در تلههای نقدشوندگی کوتاهمدت گرفتار شویم.