بانک خلق چین نرخ میانی (central parity) دلار/یوان برای روز پنج‌شنبه را ۶.۸۲۰۳ تعیین کرد؛ در حالی‌که در جلسه قبلی ۶.۸۱۸۴ بود و همچنین بالاتر از برآورد رویترز در سطح ۶.۷۷۷۰ قرار گرفت. این نرخ تثبیت‌شده مسیر معاملات در بازار آن‌شور را هدایت می‌کند و یکی از ابزارهای بانک مرکزی برای مدیریت شرایط نرخ ارز است.

اهداف اعلامی بانک خلق چین شامل ثبات قیمت‌ها ـ که ثبات نرخ ارز را نیز دربر می‌گیرد ـ در کنار حمایت از رشد اقتصادی و پیشبرد اصلاحات مالی برای گشایش و توسعه بازارهاست. این نهاد تحت مالکیت دولت جمهوری خلق چین است و یک نهاد مستقل محسوب نمی‌شود؛ دبیر کمیته حزب کمونیست چین (CCP) که توسط رئیس شورای دولتی معرفی می‌شود، مدیریت و جهت‌گیری را شکل می‌دهد و «پان گونگ‌شِنگ» در حال حاضر هر دو سمت را بر عهده دارد. ابزارهای سیاستی شامل نرخ ریپو معکوس هفت‌روزه، تسهیلات وام‌دهی میان‌مدت (MLF)، مداخله در بازار ارز و نسبت سپرده قانونی (RRR) است، در حالی‌که «نرخ وام‌دهی پایه» (LPR) به‌عنوان نرخ بهره مرجع عمل می‌کند که بر نرخ‌های وام‌دهی، وام مسکن و نرخ‌های پس‌انداز اثر می‌گذارد و از این کانال بر رنمینبی نیز اثرگذار است. چین ۱۹ بانک خصوصی دارد، از جمله وام‌دهندگان دیجیتال WeBank و MYbank؛ مقرراتی که در سال ۲۰۱۴ معرفی شد، به وام‌دهندگان داخلیِ کاملاً دارای سرمایه خصوصی اجازه فعالیت در نظامی با غلبه دولت را داد.

سیگنال بانک مرکزی و واکنش بازار

بانک خلق چین نرخ مرجع روزانه USD/CNY را به‌طور معناداری ضعیف‌تر از انتظارات بازار تعیین کرده است. این اقدام نشان‌دهنده تحمل ـ و شاید ترجیح ـ برای تضعیف یوان در کوتاه‌مدت است. ما این را بیش از آن‌که واکنشی صرف به بازار بدانیم، یک سیگنال روشن سیاستی ارزیابی می‌کنیم.

این اقدام احتمالاً بازتاب داده‌های اخیر اقتصادی است که از کند شدن شتاب حکایت دارد. شاخص رسمی PMI تولیدی چین برای مه ۲۰۲۶ به ۴۹.۸ کاهش یافت که بیانگر انقباض است، در حالی‌که رشد صادرات به تنها ۱.۵٪ در مقیاس سالانه کند شد و پایین‌تر از پیش‌بینی‌ها قرار گرفت. تضعیف مدیریت‌شده یوان می‌تواند کالاهای چینی را ارزان‌تر کند و به بخش صادرات که به تقویت نیاز دارد، کمک برساند.

منطق سیاستی و راهبردهای معاملاتی

همچنین باید واگرایی سیاستی با ایالات متحده را در نظر گرفت؛ جایی که فدرال رزرو موضعی نسبتاً انقباضی/سخت‌گیرانه را حفظ کرده است. این شکاف نرخ بهره به‌طور طبیعی فشار صعودی بر جفت‌ارز USD/CNY وارد می‌کند. به نظر می‌رسد PBoC به‌جای مقابله با این فشارهای بنیادی، در حال هدایت ارز همسو با آن‌هاست.

برای معامله‌گران مشتقه، این وضعیت می‌تواند راهبردی مبنی بر موقعیت‌گیری برای تضعیف بیشتر یوان در هفته‌های پیش رو را تقویت کند. به باور ما، خرید اختیار خرید (Call) دلار در برابر CNH (یوان آف‌شور) راهی با ریسک مشخص برای بهره‌برداری از افزایش تدریجی نرخ ارز است. این رویکرد امکان مشارکت در حرکت صعودی را فراهم می‌کند، در حالی‌که زیان‌های بالقوه را محدود نگه می‌دارد.

نکته کلیدی این است که باید انتظار «تضعیف کنترل‌شده» داشت، نه «کاهش ارزش شدید»، زیرا ثبات همچنان هدف اصلی بانک مرکزی است. بنابراین بهتر است به سراغ آپشن‌هایی با سررسید یک تا سه ماهه رفت تا زمان کافی برای شکل‌گیری روند فراهم شود. غافلگیری در نرخ تثبیت روزانه می‌تواند به افزایش نوسان ضمنی منجر شود و در نتیجه، پس از یک جهش اولیه، راهبردهای فروش اختیار معامله را از منظر جذابیت بالقوه تقویت کند.

از منظر تاریخی، این الگو را پیش‌تر نیز دیده‌ایم؛ برای نمونه در دوره ۲۰۲۲-۲۰۲۳ که فشارهای منفی اقتصادی، PBoC را به هدایت مدیریت‌شده یوان به سطوح پایین‌تر سوق داد. محیط فعلی شباهت‌هایی با آن دوره دارد و نشان می‌دهد مقامات احتمالاً از نرخ ارز به‌عنوان ابزاری برای حمایت از رشد استفاده خواهند کرد. ما انتظار داریم USD/CNY به روند افزایشی تدریجی خود ادامه دهد و به سمت سطح ۷.۰۰ حرکت کند.