بانک خلق چین (PBoC) نرخ مرکزی دلار/یوان (USD/CNY) برای روز دوشنبه را ۶.۸۵۷۹ تعیین کرد. این رقم با نرخ تثبیتی (Fix؛ نرخ مرجع روزانه که بانک مرکزی تعیین میکند) روز جمعه ۶.۸۶۷۴ و برآورد رویترز ۶.۸۲۸۲ مقایسه میشود.
هدفهای اصلی سیاست پولی بانک خلق چین ثبات قیمتها، از جمله ثبات نرخ ارز، و رشد اقتصادی است. این بانک همچنین روی اصلاحات مالی کار میکند؛ مثل باز کردن مسیر دسترسی و توسعه بازار مالی.
حاکمیت و استقلال بانک خلق چین
بانک خلق چین متعلق به دولت جمهوری خلق چین است، بنابراین استقلال کامل ندارد. دبیر کمیته حزب کمونیست چین (مقام حزبی اثرگذار بر جهتگیری بانک)، که توسط رئیس شورای دولتی معرفی میشود، بر مسیر بانک اثر میگذارد؛ «پان گونگشنگ» همزمان این سمت و سمت رئیس کل بانک را دارد.
بانک خلق چین از ابزارهایی استفاده میکند از جمله: نرخ ریپو معکوس ۷روزه (Reverse Repo؛ تزریق کوتاهمدت پول به بازار با تعهد خرید/فروش معکوس)، تسهیلات وامدهی میانمدت (MLF؛ وام میانمدت بانک مرکزی به بانکها)، مداخله ارزی (خرید/فروش ارز برای اثرگذاری بر نرخ)، و نسبت سپرده قانونی (RRR؛ سهمی از سپردهها که بانکها باید نزد بانک مرکزی نگه دارند). «نرخ وامدهی مرجع» یا LPR (Loan Prime Rate؛ نرخ معیار وامدهی بانکها) نرخ مبناست و بر نرخ وام، وام مسکن، نرخهای پسانداز و همچنین نرخ برابری یوان اثر میگذارد.
چین ۱۹ بانک خصوصی دارد. بزرگترینها وامدهندگان دیجیتال «ویبنک» و «مایبنک» هستند که بهترتیب با حمایت تنسنت و گروه اَنت فعالیت میکنند. سیاست اجازه فعالیت وامدهندگان داخلی کاملاً خصوصی از سال ۲۰۱۴ آغاز شد.
بانک خلق چین نرخ مرجع یوان را قویتر از نرخ تثبیتی جمعه تعیین کرد، اما بهطور معنادار ضعیفتر از برآورد بازار بود؛ این پیام «تضعیف مدیریتشده» را میدهد (یعنی کاهش ارزش پول با کنترل و سرعت مشخص). این اقدام بهنظر حرکتی حسابشده برای حمایت از اقتصاد داخلی بدون ایجاد نگرانی شدید در بازار است. این موضوع نشان میدهد احتمالاً در هفتههای آینده اجازه تضعیف تدریجی یوان داده میشود.
زمینه کلان و پیام سیاستی
دادههای جدید اقتصادی به این تصمیم معنا میدهند: رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) چین در سهماهه اول ۲۰۲۶ برابر ۴.۸٪ ثبت شد که کمی پایینتر از هدف رسمی ۵.۰٪ است. همچنین صادرات ماه مارس برخلاف انتظار نسبت به سال قبل ۱.۵٪ کاهش داشت و این موضوع فشار برای افزایش توان رقابتی را بیشتر میکند. این ضعف اقتصادی انگیزه روشنی به بانک مرکزی میدهد تا یوان را در برابر دلار پایینتر هدایت کند.
در نتیجه انتظار میرود بانک خلق چین از ابزارهایی مثل کاهش نسبت سپرده قانونی (RRR) برای حمایت از رشد استفاده کند؛ احتمالاً با یک کاهش در ماه آینده. چنین اقدامی نقدینگی داخلی (Liquidity؛ پول در دسترس برای وامدهی و معامله) را بیشتر میکند اما فشار کاهشی بیشتری بر یوان میگذارد. همچنین فاصله نرخ بهره با آمریکا را بیشتر میکند (Interest Rate Differential؛ اختلاف نرخهای بهره دو کشور) و داراییهای مبتنی بر یوان را از نظر بازده نسبی کمجذابتر میسازد.
برای معاملهگران مشتقه (Derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه میآید)، این شرایط به معنی آماده شدن برای بالا رفتن نرخ USD/CNY است. خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص) روی USD/CNY با قیمتهای اعمال (Strike؛ قیمت از پیش تعیینشده) نزدیک سطح ۶.۹۵ برای فصل آینده میتواند راهبرد محتاطانهای باشد. این روش امکان بهرهبردن از تضعیف یوان را میدهد و همزمان ریسک را محدود میکند؛ چون بانک خلق چین سابقه مداخله دارد.
اگر از نگاه امروز در سال ۲۰۲۶ به عقب برگردیم، آشفتگی بازار پس از کاهش ناگهانی ارزش پول در میانه ۲۰۱۵ به یاد میآید. رویکرد فعلی بانک مرکزی که شفافتر و تدریجیتر است نشان میدهد میخواهد از تکرار ترس خروج سرمایه (Capital Flight؛ انتقال سریع پول به خارج) مانند آن دوره جلوگیری کند. این موضوع دیدگاه «کاهش کنترلشده» را تقویت میکند، نه کاهش بینظم.
در حال حاضر، نوسان ضمنی یکماهه (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت میشود) برای USD/CNH در سطح نسبتاً پایین ۴.۵٪ قرار دارد، بهخصوص در مقایسه با جهشهای کوتاهی که اواخر ۲۰۲۵ دیده شد. نوسان پایین یعنی قیمت اختیار معامله معمولاً ارزانتر است. بنابراین معاملهگران میتوانند «اختیار خرید ترکیبی» یا Call Spread (خرید یک کال و فروش یک کال در قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه) را در نظر بگیرند تا برای حرکت تدریجی USD/CNY به سمت بالا آماده شوند و با هزینه کمتر از روند مورد انتظار سود بگیرند.
