بانک خلق چین (PBoC) نرخ میانه روز چهارشنبه برای برابری USD/CNY را روی 6.8130 تعیین کرد؛ نرخی محکم‌تر از نرخ تثبیت‌شده سه‌شنبه 6.8147 و به‌طور معناداری بالاتر از برآورد رویترز 6.7749. اهداف اعلامی بانک مرکزی شامل حفظ ثبات قیمت‌ها ـ از جمله ثبات نرخ ارز ـ در کنار حمایت از رشد اقتصادی است و همچنین پیگیری اصلاحات مالی مرتبط با بازگشایی و توسعه بازارهای داخلی را دنبال می‌کند.

بانک خلق چین متعلق به دولت جمهوری خلق چین (PRC) است و بنابراین نهادی مستقل محسوب نمی‌شود؛ دبیر کمیته حزب کمونیست چین (CCP) در این نهاد نفوذ کلیدی بر جهت‌گیری سیاست‌ها دارد و پان گونگ‌شنگ در حال حاضر هم‌زمان این نقش و ریاست بانک مرکزی را بر عهده دارد. ابزارهای سیاستی آن شامل نرخ ریپو معکوس هفت‌روزه، تسهیلات وام‌دهی میان‌مدت (MLF)، مداخله در بازار ارز و نسبت سپرده قانونی (RRR) است؛ در حالی‌که نرخ وام‌دهی اولیه (LPR) به‌عنوان نرخ معیار چین عمل می‌کند و به هزینه‌های استقراض، قیمت‌گذاری وام مسکن و نرخ‌های پس‌انداز منتقل می‌شود و از این مسیر بر رنمینبی اثرات ثانویه دارد. چین 19 بانک خصوصی دارد، از جمله وام‌دهندگان دیجیتال WeBank و MYbank، و مقرراتی که در سال 2014 معرفی شد به وام‌دهندگان داخلی با تأمین مالی خصوصی اجازه داد در سیستم دولت‌محور فعالیت کنند.

تثبیت روزانه یوان توسط PBOC به‌عنوان سیگنال سیاستی

اینکه بانک خلق چین یوان را به‌طور محسوسی ضعیف‌تر از برآوردهای بازار تعیین می‌کند، برای ما یک سیگنال مستقیم است. این اقدام، یعنی تعیین USD/CNY در 6.8130 در برابر انتظار 6.7749، نشان‌دهنده قصدی عامدانه برای جلوگیری از تقویت سریع ارز است. باید آن را به‌عنوان «مقاومت در برابر باد» از سوی بانک مرکزی برای حمایت از اقتصاد تفسیر کنیم.

این اقدام با داده‌های اخیر اقتصادی که از بهبود نامتوازن حکایت دارد، هم‌راستا است. در حالی که صادرات چین در ماه مه 2026 نسبت به مدت مشابه سال قبل 7.6% رشد کرد، چالش‌های داخلی مانند تداوم بحران بخش املاک و ضعف تورم مصرف‌کننده ـ که در نزدیکی زیر 1% در نوسان بوده ـ موانعی ایجاد می‌کند. ارز مدیریت‌شده و ضعیف‌تر به رقابتی‌تر شدن کالاهای چینی در سطح جهانی کمک می‌کند و برای بخش تولید، نقش سپر حمایتی مهمی دارد.

پیامدهای بازار و چشم‌انداز راهبردی

با توجه به این سیگنال روشن از سوی بانک مرکزی، ما یک فرصت در فروش نوسان‌پذیری یوان می‌بینیم. PBOC عملاً سقفی برای روند تقویتی یوان ایجاد می‌کند؛ بنابراین حرکت‌های بزرگ و ناگهانی به سمت تقویت، در هفته‌های پیش رو بعید است. می‌توانیم به طراحی معاملات مانند فروش اختیار خرید خارج از پول (out-of-the-money) روی CNH فکر کنیم؛ چرا که این موقعیت‌ها از کاهش ارزش زمانی (time decay) و ماندن ارز در یک دامنه قیمتی سود می‌برند.

این راهبرد در گذشته نیز کارایی داشته است؛ به‌ویژه در دوره‌هایی بین 2019 تا 2023 که مقامات به‌طور پیوسته از تثبیت روزانه برای مدیریت انتظارات اقتصادی استفاده می‌کردند. فاصله گرفتن از برآورد بازار، ابزاری کلاسیک برای هدایت احساسات است بدون آنکه به تغییرات سیاستی شدیدتر متوسل شوند. ما تثبیت امروز را یک رخداد مقطعی نمی‌بینیم، بلکه ادامه یک دستورکار جاافتاده تلقی می‌کنیم.

در ادامه، باید اعلامیه‌های پیشِ‌رو درباره تسهیلات وام‌دهی میان‌مدت (MLF) و نرخ وام‌دهی اولیه (LPR) را نزدیک رصد کنیم. هرگونه کاهش در این نرخ‌های کلیدی، این رویکرد انبساطی را تأیید می‌کند و فشار نزولی بیشتری بر یوان وارد خواهد کرد. همچنین هرگونه تعدیل احتمالی در نسبت سپرده قانونی (RRR) را به‌عنوان ابزار دیگری برای تزریق نقدینگی و حمایت از رشد زیر نظر خواهیم داشت.