دوشنبه، بانک مرکزی چین (PBOC) نرخ مرکزی دلار/یوان (USD/CNY) را روی 6.8435 تعیین کرد. این رقم در مقایسه با نرخ تثبیت‌شده جمعه 6.8415 و برآورد رویترز 6.8086 است.

هدف‌های اصلی سیاست پولی بانک مرکزی چین شامل ثبات قیمت‌ها (از جمله ثبات نرخ ارز) و رشد اقتصادی است. این بانک همچنین از اصلاحات مالی حمایت می‌کند؛ مثل باز کردن راه ورود سرمایه و توسعه بازار مالی.

حاکمیت و نقش نهادی

بانک مرکزی چین متعلق به دولت جمهوری خلق چین است و یک نهاد مستقل (خودمختار) نیست. دبیر کمیته حزب کمونیست چین که توسط رئیس شورای دولتی معرفی می‌شود، نفوذ اصلی را دارد. «پان گونگ‌شِنگ» هم‌زمان این سمت و سمت رئیس‌کل بانک مرکزی را در اختیار دارد.

ابزارهای سیاست‌گذاری شامل نرخ «ریپو معکوس ۷روزه» (Reverse Repo؛ وام کوتاه‌مدت بانک مرکزی به بانک‌ها در برابر وثیقه)، «تسهیلات وام‌دهی میان‌مدت» (MLF؛ وام میان‌مدت بانک مرکزی به بانک‌ها)، دخالت در بازار ارز (خرید/فروش ارز برای اثرگذاری بر نرخ)، و «نسبت سپرده قانونی» (RRR؛ درصدی از سپرده‌ها که بانک‌ها باید نزد بانک مرکزی نگه دارند) است. «نرخ وام‌دهی مرجع» (LPR؛ نرخ معیار وام‌دهی بانک‌ها) شاخص اصلی نرخ بهره است و روی نرخ وام، وام مسکن، نرخ سود سپرده‌ها و همچنین نرخ برابری رنمینبی/یوان اثر می‌گذارد.

چین ۱۹ بانک خصوصی دارد که بخش کوچکی از نظام مالی را تشکیل می‌دهند. بزرگ‌ترین‌ها وام‌دهندگان دیجیتال WeBank و MYbank هستند. از سال ۲۰۱۴، اجازه داده شد سرمایه خصوصی به‌طور کامل بانک‌های داخلی را تأمین مالی کند.

نرخ مرکزی دلار/یوان روی 6.8435 تعیین شد که به‌طور محسوسی ضعیف‌تر از انتظار بازار است. این پیام روشن دارد که مقام‌ها با تضعیف یوان راحت هستند یا حتی آن را به سمت پایین هدایت می‌کنند تا از اقتصاد حمایت شود. این را می‌توان چراغ سبز رسمی برای ادامه افت ارزش یوان در هفته‌های آینده دانست.

پیامدهای بازار و چشم‌انداز

این جهت‌گیری با داده‌های اخیر اقتصادی همخوانی دارد. رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) چین در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ کمی پایین‌تر از هدف و برابر ۴.۸٪ ثبت شد. همچنین آخرین آمار تورم آوریل نشان داد قیمت مصرف‌کننده فقط ۰.۵٪ نسبت به سال قبل افزایش داشته است. با توجه به اینکه قیمت تولیدکننده همچنان در محدوده کاهش قیمت‌ها (تورم منفی/کاهش مداوم سطح قیمت‌ها) قرار دارد، بانک مرکزی دلیل و فضای کافی دارد که ارز ضعیف‌تر را برای تقویت صادرات بپذیرد.

هم‌زمان باید قدرت ادامه‌دار دلار آمریکا را هم در نظر گرفت؛ چون فدرال رزرو نرخ‌های بهره را بالا نگه داشته است. بازده فعلی اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا حدود ۴.۲٪ است که از بازده حدود ۲.۵٪ اوراق دولتی چین بالاتر است. این فاصله نرخ بهره همچنان خروج سرمایه از چین و حرکت به سمت دارایی‌های دلاری را تشویق می‌کند.

از منظر معامله‌گران، این فضا می‌تواند به معنی احتمال حرکت به سمت نرخ بالاتر USD/CNY در هفته‌های آینده باشد. راهبردهایی مثل خرید «اختیار خرید دلار» (Call Option؛ حق خرید دلار با قیمت مشخص در آینده) در برابر یوان برون‌مرزی (CNH؛ یوانی که خارج از چین معامله می‌شود) یا گرفتن موقعیت خرید در «قرارداد فوروارد USD/CNY» (Forward؛ قرارداد خرید/فروش ارز در تاریخ آینده با نرخ از پیش تعیین‌شده) می‌تواند مناسب باشد. همچنین احتمال افزایش نوسان نرخ ارز بالاست؛ بنابراین معامله‌هایی که از رشد نوسان سود می‌برند هم می‌توانند کارآمد باشند.

با توجه به نفوذ مستقیم دولت، باید اقدامات حمایتی بیشتر بانک مرکزی چین را زیر نظر گرفت. کاهش «نرخ وام‌دهی مرجع یک‌ساله» (LPR) یا کاهش «نسبت سپرده قانونی» (RRR) تأیید قوی این رویکرد انبساطی/حمایتی (Dovish؛ تمایل به کاهش نرخ بهره و آسان‌تر کردن شرایط مالی) خواهد بود. چنین اقدامی احتمالاً فشار نزولی بیشتری بر یوان وارد می‌کند.