حکمرانی و مالکیت بانک خلق چین
بانک خلق چین متعلق به دولت جمهوری خلق چین است. دبیر کمیته حزب کمونیست چین (که با پیشنهاد رئیس شورای دولتی معرفی میشود) نفوذ اصلی بر مدیریت و مسیر بانک دارد و پان گونگشِنگ همزمان هر دو نقش دبیر و رئیسکل بانک را بر عهده دارد. بانک خلق چین چند ابزار سیاستی دارد، از جمله: – نرخ «ریپو معکوس» ۷روزه (Reverse Repo Rate): نرخ سود عملیاتی کوتاهمدت که بانک مرکزی با آن نقدینگی کوتاهمدت به بازار میدهد یا جمع میکند. – «تسهیلات وامدهی میانمدت» (Medium-term Lending Facility): وامهای میانمدت بانک مرکزی به بانکها برای هدایت نرخهای بهره. – مداخله در بازار ارز (foreign exchange interventions): خریدوفروش ارز برای کنترل نوسان نرخ ارز. – «نسبت سپرده قانونی» (Reserve Requirement Ratio): درصدی از سپردههای بانکها که باید نزد بانک مرکزی نگه دارند و قابل وامدهی نیست. «نرخ وامدهی پایه» (Loan Prime Rate) نرخ مرجع چین است و روی نرخ وام، وام مسکن، نرخ سود پسانداز و همچنین نرخ برابری یوان (Renminbi) اثر میگذارد. چین ۱۹ بانک خصوصی دارد که سهم کمی از کل نظام مالی دارند. بزرگترینها شامل وامدهندگان دیجیتال WeBank و MYbank هستند که بهترتیب تحت پشتیبانی تنسنت (Tencent) و گروه اَنت (Ant Group) قرار دارند. مقرراتی که در سال ۲۰۱۴ معرفی شد به وامدهندگان داخلی که کاملاً با سرمایه خصوصی تأمین مالی میشوند اجازه فعالیت داد. تقویتِ اخیرِ نرخ تعیینشده یوان (بالاتر از انتظار) نشان میدهد بانک مرکزی بهطور روشن میخواهد ضعف پول ملی را مدیریت کند. این موضوع همزمان با متفاوت شدن مسیر سیاستها بین کشورهاست: فدرال رزرو آمریکا (بانک مرکزی آمریکا) حالا به دلیل بالا ماندن تورم خدمات (یعنی افزایش قیمت در بخشهایی مثل حملونقل، درمان و خدمات دیگر) برای سال ۲۰۲۶ کاهشهای کمتری در نرخ بهره را نشان میدهد؛ طبق آخرین داده PCE (شاخص هزینههای مصرف شخصی؛ یک معیار تورم در آمریکا) این تورم حدود ۲.۸٪ بوده است. در همین حال رشد سهماهه اول چین (Q1) که هفته گذشته منتشر شد ۴.۸٪ آمد و کمی پایینتر از هدف رسمی بود، و نیاز به حمایت داخلی را تأیید کرد.پیامدهای راهبردی برای بازار
انتظار داریم بانک مرکزی در کوتاهمدت از کاهش شدید «نرخ وامدهی پایه» (LPR) خودداری کند تا از خروج سریع سرمایه (یعنی بیرون رفتن پول و سرمایهگذاری از کشور) و فشار بیشتر بر ارز جلوگیری شود. با نگاه به نحوه مدیریت یوان در سال ۲۰۲۵، راهبرد ترجیحی این بوده که با «تعیین روزانه نرخ مرکزی» و اقدامات بانکهای دولتی، روند تضعیف در برابر دلار قوی را کند کنند، نه اینکه کاملاً متوقف کنند. این یعنی معاملهگران بهتر است به خرید «اختیار خرید» (call option؛ قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص را میدهد) ارزانِ USD/CNY فکر کنند تا از حرکت آهسته رو به بالا در این جفتارز سود ببرند، نه اینکه منتظر جهش تند و عبور ناگهانی از سطح ۷.۳۰ باشند. با توجه به محدودیتهای ارزی، هرگونه آسانگیری پولی (یعنی سیاستهایی برای ارزانتر شدن پول و افزایش نقدینگی) احتمالاً بیشتر از طریق کاهش «نسبت سپرده قانونی» (RRR) انجام میشود، نه از طریق نرخهای اصلی سیاستی. این میتواند در بازار «سوآپ نرخ بهره» (interest rate swap؛ قراردادی برای مبادله جریان پرداخت بهره ثابت و شناور) فرصت ایجاد کند، چون کاهش RRR نقدینگی تزریق میکند و هزینه تأمین مالی کوتاهمدت را پایین میآورد، بدون اینکه مستقیم به یوان ضربه بزند. به نظر ما «دریافت نرخ ثابت» (receive fixed؛ گرفتن سمت دریافت بهره ثابت در سوآپ) روی سوآپهای کوتاهمدت میتواند روش محتاطانهای برای پیشبینی این نوع آسانگیری مبتنی بر نقدینگی باشد. مداخله مداوم بانک مرکزی حرکتهای روزانه ارز را محدود میکند و این باعث شده «نوسان ضمنی» کوتاهمدت (implied volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت میشود) روی یوان کاهش پیدا کند. «فروش استرَدل» کوتاهمدت (option straddle؛ فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش در یک قیمت و سررسید برای کسب سود از کمنوسانی) روی USD/CNH (دلار/یوان برونمرزی؛ یوانی که خارج از سرزمین اصلی چین معامله میشود) میتواند راهی باشد برای گرفتن «پریمیوم» (premium؛ مبلغی که خریدار اختیار معامله میپردازد) از این انتظار که بازار در کوتاهمدت در یک محدوده حرکت کند. با این حال، این ثبات مدیریتشده ریسک یک حرکت تند و ناگهانی را در ادامه فصل بالا میبرد و «اختیارهای نوسان» با سررسید بلندتر میتوانند پوشش ریسک (hedge؛ ابزار کاهش زیان احتمالی) مناسبی باشند.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
