بانک مرکزی چین سقف نرخ سود سپردههای دلاری را تسهیل کرده است، اما با این حال رنمینبی از ابتدای سال جاری حدود ۳٪ در برابر دلار تقویت شده است. این تعدیل سیاستی بهعنوان اقدامی با اثرگذاری محدود توصیف میشود، زیرا اختلاف نرخ سپرده مدتدار یکساله حدود ۲.۲٪ است، در حالیکه شکاف بازده اوراق دولتی یکساله ۲.۷٪ برآورد میشود و هر دو رقم پایینتر از آهنگ اخیر تقویت ارزش ارز قرار دارند. بر مبنای تغییر سهماهه سالانهشده، تقویت رنمینبی تنها از ماه مه سال گذشته به این سو به سطحی پایینتر از اختلاف نرخ بهره سقوط کرده است.
همزمان، سپردههای ارزی در بانکهای چین به رشد خود ادامه دادهاند. سپردههای ارزی شرکتها از فوریه سال گذشته تاکنون با نرخ رشد دو رقمی سالانه افزایش یافته و در تازهترین آمار به ۶۰۲.۴ میلیارد دلار رسیده است؛ بالاترین سطح از زمان آغاز این سری آماری در ژانویه ۲۰۱۵. با وجود این انباشت، گفته میشود نشانههای کمی از فشار کاهشی (تضعیف) دیده میشود و روند تقویت اخیر بهعنوان مسیری که در ماههای پیشرو نیز ادامه مییابد، مطرح شده است.
قدرت یوان نگهداری آن را با وجود نرخهای پایینتر منطقی میکند
ما انتظار داریم یوان چین در ماههای آینده نیز در برابر دلار آمریکا تقویت شود؛ موضوعی که نگهداری یوان را حتی با وجود نرخهای سود پایینتر منطقیتر میکند. اقدام اخیر بانک خلق چین برای تعدیل سقف نرخ سود سپردههای دلاری بعید است این روند زیربنایی را تغییر دهد. دلیل آن این است که میزان تقویت یوان از بازدهیای که با نگهداری دلار از محل سود سپرده بهدست میآورید، پیشی گرفته است.
با توجه به این شرایط، باید به چیدمان موقعیت برای کاهش نرخ برابری USD/CNY طی چند هفته آینده فکر کنیم. راهبردهای مشتقه مانند خرید اختیار فروش (Put) روی دلار در برابر یوان یا فروش قراردادهای فوروارد USD/CNY میتواند مؤثر باشد. این موقعیتها بهگونهای طراحی شدهاند که از افت مورد انتظار دلار در برابر یوان سود ببرند.
مازاد تجاری و واگرایی سیاستی، از تقویت بیشتر یوان حمایت میکنند
دادههای اخیر این دیدگاه را تقویت میکند؛ مازاد تجاری چین در مه ۲۰۲۶ رقم قدرتمند ۸۱ میلیارد دلار ثبت کرده که همین هفته گذشته اعلام شد. این موضوع به معنی تقاضای مطلوب برای صادرات است که معمولاً از ارز ملی حمایت میکند. در حال حاضر، USD/CNY حوالی ۶.۳۴ معامله میشود و به روند نزولی آرام خود نسبت به ابتدای سال ادامه میدهد.
واگرایی سیاستی میان آمریکا و چین نیز از این موضع حمایـت میکند. آخرین پیامهای فدرال رزرو از احتمال مکث در افزایش نرخهای بهره در فضای کاهش تورم حکایت دارد که جذابیت دلار را محدود میکند. در مقابل، مقامهای چینی بر ادامه ثبات و حمایتهای هدفمند از اقتصاد سیگنال میدهند.
این الگو یادآور دوره ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ است؛ زمانی که عملکرد قوی تجاری چین به تقویت قابلتوجه یوان انجامید. بنابراین، ما بهمنظور بهرهگیری از این شتاب، به اختیارهایی با سررسید اواخر ژوئیه و اوت ۲۰۲۶ نگاه میکنیم. نوسان ضمنی در بازار اختیار همچنان در سطحی متوسط قرار دارد که میتواند نشان دهد اکنون زمان مناسبی برای ورود به این معاملات است؛ پیش از آنکه بازار افت بیشتر را بهطور کامل در قیمتها منعکس کند.
