براون برادرز هریمن اعلام کرد انتظار میرود بانک مرکزی مجارستان نرخ سیاستی خود را بدون تغییر در سطح ۶.۲۵٪ نگه دارد؛ اقدامی که به معنی سومین جلسه پیاپی بدون تغییر خواهد بود. این پیشبینی بر حفظ موضع پولی (یعنی جهتگیری نرخ بهره و سیاستهای کنترل تورم) از سوی بانک مرکزی مجارستان در تصمیم پیشِرو تمرکز دارد.
در این یادداشت همچنین به «معامله همگرایی با یورو» اشاره شده؛ یعنی شرطبندی بازار بر اینکه مجارستان در بلندمدت به استانداردها و مسیر لازم برای پیوستن به یورو نزدیک میشود و همین موضوع تقاضا برای فورینت را تقویت میکند. جداگانه گفته شده دولت جدید مجارستان قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ شرایط پذیرش یورو را فراهم کند؛ موضوعی که روایت سیاستگذاری را حول همسویی بلندمدت با ارز واحد اروپا شکل میدهد.
فرصتهای معامله انتقالی (Carry Trade) و موقعیتگیری بازار
با توجه به انتظار تثبیت نرخ سیاستی بانک مرکزی مجارستان در ۶.۲۵٪، در هفتههای آینده فرصت مشخصی دیده میشود. این نرخ بالا، بهویژه در مقایسه با نرخ سیاستی فعلی بانک مرکزی اروپا که ۲.۷۵٪ است، اختلاف قابلتوجه نرخ بهره ایجاد میکند. این اختلاف نرخ بهره باعث جذاب شدن «معامله انتقالی با فورینت» میشود؛ یعنی معاملهگری با قرض گرفتن در ارزی با نرخ بهره پایینتر و سرمایهگذاری در ارزی با نرخ بهره بالاتر تا از تفاوت نرخها سود بگیرد.
دادههای اخیر از چشمانداز نرخ ثابت پشتیبانی میکند که برای این رویکرد کلیدی است. آخرین عدد تورم مجارستان برای آوریل ۲۰۲۶ برابر ۴.۸٪ و همچنان بالا گزارش شده و به بانک مرکزی مجارستان دلیل کمی برای کاهش زودهنگام نرخ بهره میدهد. همچنین رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده در اقتصاد) در سهماهه اول ۲۰۲۶ با ۱.۲٪ نشاندهنده بهبود ملایم و پیوسته است و حاکی از آن است که اقتصاد فعلاً میتواند هزینههای فعلی وامگیری را تحمل کند.
پشتوانههای ساختاری و مدیریت ریسک
برنامه بلندمدت دولت برای پذیرش یورو تا سال ۲۰۳۰ یک «عامل حمایتی ساختاری» برای فورینت محسوب میشود. این روایت «همگرایی با یورو» نقش لنگر دارد؛ یعنی میتواند احتمال افت شدید ارزش فورینت را محدود کند و اعتماد برای نگهداری موقعیتهای «خرید فورینت» (Long HUF؛ یعنی سود بردن از تقویت فورینت) را بیشتر کند. این پیام را میدهد که اراده سیاسی با ثبات پول ملی همسو است.
برای موقعیتهای مبتنی بر ابزارهای مشتقه (قراردادهایی که ارزششان از قیمت داراییهایی مثل ارز گرفته میشود)، فروش اختیار خرید EUR/HUF که «خارج از پول» است میتواند راهبردی محتاطانه باشد. «خارج از پول» یعنی قیمت توافقی اختیار خرید بالاتر از قیمت فعلی بازار است و در حالت عادی اجرای آن بهصرفه نیست. این کار اجازه میدهد «پرمیوم» یا حقبیمه (مبلغی که فروشنده اختیار دریافت میکند) دریافت شود و در صورت ثبات یا تقویت تدریجی فورینت، «افت ارزش زمانی» (Time Decay؛ کاهش ارزش اختیار با نزدیک شدن به سررسید) به نفع معاملهگر عمل کند. استفاده از قراردادهای فوروارد (Forward؛ قرارداد توافقی برای خرید/فروش ارز در آینده با نرخی مشخص) برای قفلکردن اختلاف بالای نرخ بهره نیز راه مستقیم دیگری برای اجرای این دیدگاه است.
با این حال باید حواس به نوسان تاریخی فورینت باشد؛ مانند تضعیف شدید سال ۲۰۲۲. هرچند عوامل فعلی حمایتی است، اما تیترهای ژئوپلیتیکی یا تغییر ناگهانی در «ریسکپذیری بازار» (Risk Sentiment؛ تمایل سرمایهگذاران به داراییهای پرریسک یا کمریسک) میتواند بیثباتی ایجاد کند. بنابراین بهتر است معاملات با ریسک مشخص طراحی شوند؛ مثلاً استفاده از «اسپرد اختیار معامله» (Option Spread؛ ترکیب خرید و فروش اختیارها برای محدود کردن زیان) بهجای فروش اختیار خرید بدون پوشش (Naked Call؛ فروش اختیار بدون داشتن پوشش لازم که زیانش میتواند بسیار بزرگ شود).
