بانک خلق چین (PBOC) نرخ مرجع روزانه دلار/یوان (USD/CNY) را برای جمعه روی 6.8654 تعیین کرد. این رقم در مقایسه با نرخ مرجع روز قبل 6.8649 و برآورد رویترز 6.8313 است.

هدف‌های اصلی سیاست پولی PBOC شامل ثبات قیمت‌ها (تورم)، از جمله ثبات نرخ ارز، و حمایت از رشد اقتصادی است. همچنین روی اصلاحات مالی کار می‌کند؛ از جمله بازتر کردن و توسعه دادن بازار مالی چین.

حاکمیت و کنترل PBOC

PBOC متعلق به دولت جمهوری خلق چین است و یک نهاد مستقل به‌حساب نمی‌آید. دبیر کمیته حزب کمونیست چین در این بانک، که از سوی رئیس شورای دولتی معرفی می‌شود، نفوذ زیادی بر مدیریت دارد و «پان گونگ‌شِنگ» هم‌زمان این سمت و سمت رئیس کل بانک را در اختیار دارد.

PBOC از ابزارهایی مثل «نرخ ریپو معکوس ۷روزه» (تزریق/جمع‌آوری کوتاه‌مدت نقدینگی با خرید و فروش اوراق با تعهد بازخرید)، «تسهیلات وام‌دهی میان‌مدت» (وام‌های چندماهه به بانک‌ها برای مدیریت نقدینگی)، اقدامات در بازار ارز (خرید/فروش ارز برای اثرگذاری بر نرخ)، و «نسبت سپرده قانونی» (سهمی از سپرده‌ها که بانک‌ها باید نزد بانک مرکزی نگه دارند) استفاده می‌کند. «نرخ وام‌دهی پایه» یا Loan Prime Rate (LPR) نرخ بهره مرجع چین است و روی نرخ وام، وام مسکن، نرخ‌های پس‌انداز و همچنین نرخ برابری یوان اثر می‌گذارد.

چین ۱۹ بانک خصوصی دارد. بزرگ‌ترین‌ها شامل WeBank و MYbank هستند و از سال ۲۰۱۴ به وام‌دهندگان داخلیِ کاملاً خصوصی اجازه فعالیت داده شد.

در عمل، بانک خلق چین یوان را در برابر دلار تضعیف می‌کند و نرخ مرجع روزانه را 6.8654 گذاشته است. این عدد به‌طور محسوسی ضعیف‌تر از برآورد بازار (نزدیک 6.83) بود و نشان می‌دهد بانک مرکزی پیام سیاستی مشخصی به بازار می‌فرستد.

پیامدها برای معامله‌گری یوان

این تغییر سیاست با داده‌های اقتصادی دشوار سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ هم‌خوان است. با افت صادرات در ماه مارس به میزان ۷.۵٪ نسبت به سال قبل و تورم مصرف‌کننده بسیار پایین در حد ۰.۱٪، تضعیف ارز معمولاً برای رقابتی‌تر کردن کالاهای چینی در بازار جهانی به‌کار می‌رود. یوان ضعیف‌تر به بخش تولید کمک می‌کند وقتی تقاضای داخلی کم‌جان است.

این مدیریت نرخ ارز با مسیر «سیاست انبساطی» بانک مرکزی هم سازگار است (یعنی سیاستی که با تزریق نقدینگی یا پایین نگه داشتن نرخ‌ها، اقتصاد را تحریک می‌کند). کاهش قابل‌توجه LPR پنج‌ساله در اواخر ۲۰۲۵ با هدف تحریک بازار مسکن و کم کردن هزینه وام‌گیری انجام شد. اجازه دادن به افت ارزش یوان هم ابزار دیگری است، وقتی کاهش مستقیم نرخ بهره اثر محدودی داشته باشد.

برای معامله‌گران «بازار مشتقه» (ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این یعنی شرط‌بندی یک‌طرفه روی تقویت یوان پرریسک‌تر شده است. احتمالاً «نوسان» در «اختیار معامله»‌های USD/CNY بیشتر می‌شود، چون بازار در حال سنجیدن نیت PBOC است. رویکرد کلیدی می‌تواند معامله در محدوده باشد، چون بانک مرکزی احتمالاً برای جلوگیری از افت شدید و بی‌نظم ارزش یوان مداخله می‌کند.

در هفته‌های آینده می‌توان به راهبردهایی فکر کرد که از افزایش تدریجی USD/CNY یا رشد «نوسان ضمنی» (برآورد بازار از نوسانات آینده که در قیمت اختیار معامله منعکس می‌شود) سود می‌برند. نمونه‌اش خرید «اختیار فروش» یوان برون‌مرزی (CNH) یا اجرای «اسپرد اختیار خرید» روی USD/CNH است (خرید و فروش هم‌زمان اختیار خرید با قیمت‌های اعمال مختلف برای کنترل هزینه و ریسک). این موقعیت‌ها می‌توانند از افت کنترل‌شده یوان که انتظار می‌رود رخ دهد، منتفع شوند.