نفت خام WTI پس از سه جلسه افت متوالی، در معاملات آسیایی روز دوشنبه نزدیک ۸۸.۸۰ دلار در هر بشکه معامله شد و با افزایش بیش از ۲ درصدی، همزمان با رشد نگرانیها درباره عرضه، بهبود یافت. این حرکت در پی دستور اسرائیل به نیروهایش برای پیشروی بیشتر در لبنان رخ داد؛ تشدید تازهای که با وجود آتشبس اعلامشده بیش از شش هفته قبل، گروه حزباللهِ تحت حمایت ایران را نیز درگیر میکند. ازسرگیری درگیریها انتظارات نسبت به اینکه آمریکا و ایران بهزودی برای تمدید چارچوب آتشبس گستردهتر خود به توافق برسند را تضعیف کرده و درست پس از میزبانی واشنگتن از گفتوگوهای صلح اسرائیل-لبنان در روز جمعه اتفاق افتاد؛ موضوعی که نگرانیها درباره ثبات منطقه و احتمال اختلال در جریانهای انرژی را دوباره زنده کرد.
ابهام پیرامون یک ترتیبات آمریکا-ایران برای تمدید آتشبس و بازگشایی تنگه هرمز نیز ادامه داشت. در تعطیلات آخر هفته، هر دو طرف پیشنهادهایی را رد و بدل کردند که هدف آن اعمال تغییرات در پیشنویس توافق بود؛ در همین حال، گزارشی از BBC گفت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، خواهان شروط سختگیرانهتری است که قواعد مربوط به هرمز و الزام به خروج اجباری اورانیوم با غنای بسیار بالا را پوشش دهد. مقامهای ایرانی اعلام کردند تماسها با واشنگتن روز یکشنبه هم ادامه داشته، اما تنها یک نتیجه روشن امکان ارزیابی را فراهم میکند؛ و محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، شرط گذاشت که هر توافقی باید صراحتاً حقوق مردم ایران را تضمین کند.
ریسک ژئوپلیتیک و نوسانپذیری بازار
با حرکت نفت WTI به سمت ۸۹.۰۰ دلار، سیگنال اصلی برای ما افزایش تند نوسانپذیری مورد انتظار بازار است. پیشروی اسرائیل در لبنان یک «پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک» معنادار را وارد قیمتها میکند که بازار پیشتر تا حدی آن را نادیده گرفته بود. ما میبینیم شاخص نوسانپذیری نفت خام CBOE (OVX) از قبل به بالای ۴۲ جهش کرده که بالاترین سطح آن در ماههای اخیر است و نشان میدهد معاملهگران اختیار معامله خود را برای نوسانهای قابلتوجه قیمتی در آینده نزدیک آماده میکنند.
با توجه به تهدید مستقیم علیه ثبات منطقه، ما برای بهرهگیری از پتانسیل رشد بیشتر، اقدام به خرید اختیار خرید خارج از پول (Out-of-the-money) میکنیم. بهطور مشخص، قراردادهایی با قیمت اعمال ۹۵ تا ۱۰۰ دلار برای سررسیدهای ژوئیه و اوت را مدنظر داریم؛ چرا که این رویکرد راهی کمهزینهتر برای کسب سود از جهش احتمالی قیمت فراهم میکند. هرگونه تشدید تنش که تنگه هرمز را تهدید کند—مسیری که نزدیک به ۲۰٪ از کل عرضه نفت جهان از آن عبور میکند—میتواند رسیدن به این سطوح را بهسادگی ممکن سازد.
موقعیتگیری راهبردی، پوشش ریسک و مبانی بازار
همچنین منحنی آتی را از نزدیک رصد میکنیم که به سمت «بکواردیشن» (Backwardation) تندتر شده است؛ وضعیتی که در آن قراردادهای کوتاهمدت گرانتر از قراردادهای بلندمدت هستند. این ساختار نشاندهنده نگرانی شدید درباره دسترسی به عرضه در کوتاهمدت است؛ الگویی که از نظر تاریخی در دورههای اوجگیری تنشهای ژئوپلیتیک—مانند مرحله ابتدایی جنگ روسیه-اوکراین در سال ۲۰۲۲—مشاهده شده است. افزایش فاصله بین قرارداد ماه نخست و قرارداد ششماهه نشان میدهد معاملهگران حاضرند برای تحویل فوری، پرمیوم سنگینی بپردازند.
با وجود اینکه سوگیری ما صعودی است، در برابر یک «گشایش دیپلماتیک» ناگهانی که میتواند قیمتها را بهشدت پایین بکشد، پوشش ریسک میگیریم. گفتوگوی جاری—هرچند شکننده—میان آمریکا و ایران به این معناست که وقوع یک رویداد «ریسکگریزی» (Risk-off) همچنان محتمل است. ما از استراتژی «اسپرد فروشِ اختیار فروش» (Bear Put Spreads) برای محافظت از موقعیتها استفاده میکنیم تا در صورت کاهش غیرمنتظره تنشها و برگشت تند قیمت، ضربهگیر ایجاد شود.
توان بازار برای جذب یک شوک واقعی عرضه، عامل کلیدی دیگری در راهبرد ماست. توجه داریم که ظرفیت مازاد تولید اوپکپلاس در حال حاضر کمتر از ۳.۵ میلیون بشکه در روز برآورد میشود؛ حاشیه امنی که از نظر تاریخی در برابر اختلالهای بزرگ، بسیار نازک محسوب میشود. نبودِ یک شبکه ایمنی قابلتوجه به این معناست که هر کاهش واقعی در عرضه منطقه، مستقیماً به جهش شدید و فوری قیمت تبدیل خواهد شد.
دادههای موجودی این هفته بسیار تعیینکننده خواهد بود؛ بنابراین گزارش EIA در روز چهارشنبه را برای نشانههای قدرت تقاضا زیر نظر داریم. گزارش هفته گذشته کاهش غیرمنتظره ۴.۲ میلیون بشکهای ذخایر را نشان داد و تکرار رقمی مشابه میتواند به رالی ژئوپلیتیکی کنونی، پشتیبانی بنیادی اضافه کند. در مقابل، افزایش چشمگیر ذخایر ممکن است موقتاً سقفی برای رشد قیمت ایجاد کرده و نقطه ورود بهتری برای موقعیتهای خرید جدید فراهم کند.
