ازدحام موقعیت‌گیری‌ها در اوراق بدهی آمریکای لاتین در حال باز شدن است؛ زیرا افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا باعث بازقیمت‌گذاری داخلیِ ریسک نرخ واقعی شده است. تا پایان ژوئن، امتیاز جریانِ هموارشده ماهانه برای نخستین بار در دو ماه اخیر منفی شد و در عین حال، موقعیت‌گیری کشیده در FX، بازارهای اوراق بدهیِ حساس به بازده را در معرض تعدیل بیشتر قرار می‌دهد. محرک‌های سیاستی و سیاسی شامل پرو، مکزیک و تحولات مرتبط با USMCA است.

داده‌های جریان‌ها نشان می‌دهد به‌جای خروج فراگیر، چرخش درون‌منطقه‌ای رخ داده است؛ به‌طوری که جریان‌های سهام پس از ماه مهِ بسیار ضعیف، به سمت محدوده «خرید خالص» حرکت کرده‌اند. از آنجا که ورود سرمایه به سهام معمولاً با نسبت‌های پوشش ریسک ارزیِ ساختاری پایین‌تری همراه است، این تغییر، دیدگاه تاکتیکی سازنده بانک نسبت به کریِ آمریکای لاتین را که از مسیر ارزهای منطقه بیان می‌شود، تغییر نمی‌دهد. انتظار می‌رود بانک مرکزی پرو این هفته نرخ‌ها را بدون تغییر نگه دارد، هرچند تورم همچنان بالاتر از هدف است و سوگیری انقباضی تا زمانی که فدرال رزرو تغییر جهت شفاف‌تری ارائه کند، پابرجا می‌ماند.

خروج سرمایه از اوراق بدهی و چرخش پرتفوی در آمریکای لاتین

در حال مشاهده باز شدن یک معامله بسیار شلوغ در اوراق بدهی آمریکای لاتین هستیم؛ نگرانی‌ای که مدتی است مطرح کرده‌ایم. جهش اخیر بازدهی اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا، که برای نخستین بار از اواخر ۲۰۲۵ از ۳.۸۵٪ عبور کرد، بازقیمت‌گذاری ریسک را تحمیل می‌کند. داده‌های پایان ژوئن این چرخش را تأیید کرد و نشان داد برای نخستین بار در دو ماه گذشته، جریان‌های ماهانه هموارشده به اوراق بدهی منطقه منفی شده است.

با توجه به موقعیت‌های بیش‌ازحد اهرمی در ارز که به این اوراق گره خورده‌اند، بازارهای بدهی منطقه در برابر فشار فروش بیشتر آسیب‌پذیرند. داده‌های ژوئن ۲۰۲۶ از خروج خالص ۴ میلیارد دلار از صندوق‌های اوراق بدهی منطقه حکایت داشت؛ بزرگ‌ترین خروج تک‌ماهه سال. برای معامله‌گران، این می‌تواند به معنای زمان مناسب برای بررسی اختیار فروش (Put) حفاظتی روی ETFهای اصلی اوراق بدهی آمریکای لاتین یا آغاز موقعیت‌های فروش در قراردادهای آتی آنها باشد.

با این حال، این موضوع به معنای عقب‌نشینی گسترده از منطقه نیست، بلکه بیشتر یک چرخش است. به‌نظر می‌رسد سرمایه خارج‌شده از اوراق بدهی در حال حرکت به سمت سهام آمریکای لاتین است؛ بازاری که پس از ماه مهِ بسیار ضعیف تازه نشانه‌های خرید خالص را نشان می‌دهد. این چرخش به سمت سهام—که معمولاً از سوی سرمایه‌گذاران خارجی کمتر پوشش ریسک ارزی می‌شود—پشتیبانی زیربنایی برای ارزهای محلی ایجاد می‌کند.

عوامل پشتیبان برای ارزهای آمریکای لاتین

این پویایی، دیدگاه سازنده ما نسبت به معاملات کری در آمریکای لاتین را تقویت می‌کند؛ دیدگاهی که بهترین نمود آن در خود ارزهاست. پزو مکزیک به‌طور محسوسی تاب‌آور بوده و حتی با تضعیف اوراق بدهی منطقه، در برابر دلار جایگاه خود را حفظ کرده است. ما فرصت را در استفاده از قراردادهای آتی یا اختیار خرید (Call) برای ساخت موقعیت‌های خرید در ارزهایی مانند پزو (MXN) یا رئال برزیل (BRL) می‌بینیم.

محرک‌های سیاستی و سیاسی—به‌ویژه در مکزیک—برای این چشم‌انداز کلیدی هستند. تداوم قدرت پیمان تجاری USMCA همچنان به اقتصاد صادراتی مکزیک سوخت می‌رساند و ارقام اخیر از رشد ۵٪ سال‌به‌سال صادرات تولیدی به ایالات متحده حکایت دارد. این روند نزدیک‌سازی زنجیره تأمین (Near-shoring) پشتوانه بنیادی محکمی برای دارایی‌های مکزیک فراهم می‌کند.

در ادامه، سیاست پولی بانک‌های مرکزی تعیین‌کننده خواهد بود؛ زیرا انتظار می‌رود بانک مرکزی پرو این هفته نرخ بهره را در ۶.۰٪ ثابت نگه دارد. این موضع انقباضی که با هدف مهار تورمِ بالاتر از هدف اتخاذ شده، جذابیت ارز را از منظر کری تقویت می‌کند. از منظر تاریخی، بانک‌های مرکزی منطقه که در شرایط نامطمئن بودن مسیر فدرال رزرو نرخ‌های بالا را حفظ می‌کنند، معمولاً شاهد عملکرد بهتر ارزهای خود هستند.