بازده حراج «لتراس» ۱۲ماهه اسپانیا به ۲.۶۳۵٪ رسید؛ درحالیکه در حراج قبلی ۲.۶۱۱٪ بود.
این تغییر یعنی بازده ۰.۰۲۴ واحد درصد افزایش یافته است.
تورم چسبنده از توقف بانک مرکزی حمایت میکند
افزایش اندک هزینه استقراض ۱۲ماهه اسپانیا نشان میدهد تورم زیربنایی هنوز «چسبنده» است؛ یعنی کاهش آن کند شده و بهراحتی پایین نمیآید. با توجه به اینکه آخرین داده «تورم هسته» منطقه یورو برای آوریل ۲۰۲۶ روی ۲.۸٪ ثابت مانده (تورم هسته یعنی تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و غذا)، نتیجه این حراج دیدگاه «ثبات سیاستی» بانک مرکزی اروپا را تقویت میکند؛ یعنی فعلاً نرخها را تغییر ندهد. بنابراین باید روی احتمال کاهش نرخ بهره در کوتاهمدت دوباره فکر کرد.
بهتر است موقعیتها در «قراردادهای آتی نرخ بهره» تنظیم شود، چون بازار احتمالاً احتمال کاهش نرخ در تابستان را کمتر قیمتگذاری میکند. «آتی سهماهه یوریبور» برای تحویل اواخر ۲۰۲۶ (یوریبور یعنی نرخ مرجع وامدهی بینبانکی یورو؛ قرارداد آتی یعنی قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت امروز) احتمالاً افت قیمت میبیند، چون «بازده ضمنی» بالا میرود (بازده ضمنی یعنی نرخی که از قیمت قرارداد برداشت میشود). شاید زمان کاهش قرارگیری در معاملههایی باشد که روی چرخش سیاستی نرمترِ بانک مرکزی (رویکرد «داویش» یعنی تمایل به کاهش نرخ و حمایت از رشد) حساب کردهاند.
این موضوع «اسپرد اوراق دولتی» را هم دوباره مهم میکند؛ یعنی فاصله بازدهی بین کشورها. شکاف بازده اوراق ۱۰ساله اسپانیا و آلمان که نزدیک ۸۵ «نقطه پایه» است (نقطه پایه یعنی یکصدم درصد)، میتواند دوباره بیشتر شود. میتوان از «مشتقهها» (ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه میآید) برای بهرهبرداری از افزایش این فاصله در هفتههای پیشرو استفاده کرد.
فضای ابهام در سیاستگذاری معمولاً به «نوسان» بالاتر منجر میشود. میتوان به خرید «پوشش ریسک» فکر کرد؛ مثل خرید «اختیار خرید» روی شاخص VSTOXX (VSTOXX شاخص نوسان مورد انتظار سهام اروپا است؛ اختیار خرید یعنی حق خرید در قیمت مشخص). این شاخص هنوز نسبت به اوایل ۲۰۲۵ پایین است و میتواند پوششی کمهزینه در برابر موج ناگهانی ریسکگریزی در سهام اروپا باشد.
