بازدهی اوراق خزانهداری آمریکا در یک حرکت «شیبدار شدن نزولی منحنی بازده» (یعنی بازدهی سررسیدهای بلندمدت سریعتر از کوتاهمدت بالا میرود و معمولاً با افت قیمت اوراق همراه است) افزایش یافت و همزمان قیمت نفت هم بالا رفت؛ این اتفاق در جریان فروش گسترده اوراق قرضه جهانی در روز جمعه رخ داد. بازدهی ۳۰ساله برای چهار روز پیاپی بالای ۵٪ ماند؛ اتفاقی که از ژوئیه ۲۰۰۷ تاکنون دیده نشده بود.
بازارها برای فاصله زمانی ژوئیه ۲۰۲۶ تا ژوئن ۲۰۲۷ حدود ۳۲ واحد پایه «سختگیرانهتر شدن سیاست پولی» (هر واحد پایه برابر ۰٫۰۱٪ است) قیمتگذاری کردهاند؛ یعنی کمی بیش از یک افزایش نرخ بهره دیگر از سوی فدرال رزرو در آن بازه. تمرکز بازار به این سمت میرود که آیا در سطح فعلی بازدهیها، خریداران وارد بازار میشوند یا نه.
محرکهای کلیدی پیشرو
حراج اوراق خزانهداری ۲۰ساله آمریکا در روز چهارشنبه، پس از افت قیمت در اوراق بلندمدت، احتمالاً در کانون توجه قرار میگیرد. همچنین دادههای TIC در روز دوشنبه منتشر میشود؛ این گزارش «جریانهای سرمایه بینالمللی» را نشان میدهد و برای سنجش میزان خرید خارجی اوراق و داراییهای مالی آمریکا در ماه مارس استفاده میشود.
تقویم اقتصادی خلوت است و «صورتجلسه فدرال رزرو» در روز چهارشنبه مهمترین رویداد محسوب میشود. این صورتجلسه مربوط به نشستی است که در آن سه عضو با لحن «تندروانه» (طرفدار کنترل سختگیرانهتر تورم و نرخ بهره بالاتر) با متن بیانیه مخالفت کردند.
علاوه بر صورتجلسه، والر، پاولسون و بار هم قرار است سخنرانی کنند.
بازار شاهد فروش سنگین در اوراق دولتی بلندمدت است که بازدهی ۳۰ساله را به بالای ۵٪ رسانده؛ سطحی که از ۲۰۰۷ دیده نشده بود. این جهش در «هزینه تامین مالی» (یعنی نرخهای وامگیری برای دولت، شرکتها و خانوارها) نگرانی بازار را بالا برده و به دورهای از نوسان بیشتر اشاره دارد. معاملهگران «ابزارهای مشتقه» (قراردادهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که قیمتشان از دارایی پایه مثل اوراق یا سهام تاثیر میگیرد) باید انتظار نوسانهای بزرگتر در قیمت اوراق و سهام را داشته باشند.
پیامدها برای نرخها و ریسک
ماندگاری بازدهیهای بالا مستقیماً با تورم گره خورده است؛ تورم همچنان چالشساز است و آخرین گزارش شاخص قیمت مصرفکننده (CPI)، تورم سالانه ۳.۷٪ در آوریل را نشان داد. این وضعیت نسبت به چشمانداز اواخر ۲۰۲۵ تغییر بزرگی است؛ زمانی که بسیاری انتظار داشتند فدرال رزرو کاهش نرخ بهره را آغاز کند. اکنون بازار ناچار است احتمال حداقل یک افزایش دیگر نرخ بهره، پیش از ژوئن سال آینده، را هم در قیمتها لحاظ کند.
شاخص MOVE که بهعنوان «دماسنج نوسان بازار اوراق» شناخته میشود (نمایانگر میزان نوسان مورد انتظار در بازار اوراق خزانهداری)، به سطوحی جهش کرده که آخرین بار در دوره تنش بانکهای منطقهای در اوایل ۲۰۲۵ دیده شده بود. این موضوع میگوید معاملهگران ممکن است به راهبردهایی فکر کنند که از عدم قطعیت سود میبرند؛ مثل خرید «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید یا فروش دارایی را در قیمت مشخص و تا زمان مشخص میدهد) روی ETFهای بزرگ اوراق قرضه. حراج اوراق ۲۰ساله روز چهارشنبه آزمون مهمی برای سنجش تمایل سرمایهگذاران به خرید در این بازدهیهای جدید و بالاتر است.
این فضا از دلار آمریکا حمایت میکند، چون نرخهای بهره بالاتر میتواند سرمایه خارجی را جذب کند. احتمال ادامه تقویت دلار، بهویژه در برابر ارزهایی که بانک مرکزی آنها «مماشاتگر/متمایل به نرخهای پایینتر» است (یعنی کمتر به افزایش نرخ بهره تمایل دارد) مثل ژاپن، وجود دارد. بنابراین، موقعیتهای مشتقه که «خرید دلار در برابر ین» هستند (یعنی سود با تقویت دلار و تضعیف ین)، ممکن است در هفتههای پیشرو جذاب باشند.
در بازار سهام، بالا ماندن نرخ بهره برای سهام فناوری و «رشدمحور» (شرکتهایی که بخش بزرگی از ارزششان به سودهای آینده وابسته است) فشار بیشتری ایجاد میکند، چون ارزشگذاری آنها به درآمدهای دورتر وابسته است. معاملهگران ممکن است برای پوشش ریسک، «اختیار فروش (Put)» بخرند (قراردادی برای فروش در قیمت مشخص که با افت بازار سود میدهد) روی شاخصهایی که وزن بالایی از سهام فناوری دارند. انتشار صورتجلسه فدرال رزرو در این هفته با دقت دنبال میشود، چون هر نشانهای از ادامه بحث تندروانه در داخل بانک مرکزی میتواند موج دیگری از افت را برای این گروه سهام حساس به نرخ بهره رقم بزند.
