آخرین حراج اوراق خزانهداری آمریکا با سررسید ۴ هفته، بازدهی ۳.۶۱٪ ثبت کرد. این رقم نسبت به حراج قبلی که ۳.۶۰٪ بود، افزایش یافته است.
این تغییر برابر با رشد ۰.۰۱ واحد درصد است. این حراج، نرخ وامگیری دولت آمریکا برای دوره چهار هفتهای را تعیین میکند.
پیامدها برای نرخهای کوتاهمدت
این افزایش کوچک در حراج T-bill چهار هفتهای (اسناد خزانه کوتاهمدت دولت آمریکا) نشان میدهد بازار برای آینده خیلی نزدیک، نرخهای کمی بالاتر را قیمتگذاری میکند. یعنی هزینه وامگیری کوتاهمدت دولت به آن سرعتی که برخی انتظار داشتند پایین نمیآید. این یک نشانه روشن است که کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) ممکن است دیرتر از تصور قبلی رخ دهد.
این حرکت با دادههای اخیر اقتصادی هم همخوان است. گزارش تورم Core PCE (شاخص «هزینههای مصرف شخصی» بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی که فدرال رزرو به آن توجه ویژه دارد) در ماه گذشته همچنان بالا و چسبنده بود و به ۲.۹٪ نسبت به سال قبل رسید. گزارش قوی اشتغال آوریل هم، با اضافه شدن ۲۱۰ هزار شغل در برابر انتظار ۱۸۰ هزار، به فدرال رزرو این امکان را میدهد که عجله نکند. با چنین اعدادی، فشار فوری برای کاهش سختگیری پولی (سیاستهای محدودکننده مثل نرخ بهره بالا) دیده نمیشود.
الگوی اواخر ۲۰۲۵ را هم باید به یاد داشت؛ زمانی که مجموعهای از گزارشهای مقاوم اقتصادی باعث شد فدرال رزرو چرخه کاهش نرخ بهره را برای یک فصل کامل متوقف کند. آن دوره نشان داد بازدهیهای کوتاهسررسید چقدر به هر دادهای حساساند که روایت «کاهش تدریجی تورم» را زیر سؤال ببرد. به نظر میرسد بازار حالا آرامآرام به احتمال تکرار چنین وضعی توجه میکند.
برای مشتقهها (ابزارهای مالی که ارزششان از داراییهای دیگر مثل نرخ بهره گرفته میشود)، این یعنی قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاهمدت که کاهش نرخ در تابستان را پیشبینی کردهاند، شکنندهتر میشوند. میتوان به چیدمانهایی فکر کرد که از ثابت ماندن یا کمی بالاتر رفتن نرخ هدف فدرال رزرو (Fed funds rate؛ نرخ بهره بینبانکی آمریکا) تا پایان فصل سوم سود میبرند. برای نمونه، ممکن است شامل فروش قراردادهای آتی مرتبط با جلسه فدرال رزرو در سپتامبر ۲۰۲۶ باشد (فروش آتی یعنی شرطبندی روی افت قیمت قرارداد که معمولاً با بالاتر ماندن نرخهای مورد انتظار همراستا است).
نوسان و ملاحظات پوشش ریسک
این فضا میتواند روی نوسان بازار اوراق قرضه هم اثر بگذارد؛ نوسانی که اخیراً پایین بوده است. شاخص نوسان نرخ بهره CBOE (SRVIX؛ معیاری از میزان نوسان مورد انتظار در نرخهای بهره) نزدیک کفهای سالانه و حوالی ۸۵ در نوسان بوده که میتواند نشانه بیخیالی بازار باشد. در چنین شرایطی، خرید اختیار فروشِ خارج از پول (out-of-the-money put؛ اختیار فروشی که قیمت اعمال آن پایینتر از قیمت فعلی دارایی است و ارزانتر است اما فقط در افت شدید سود میدهد) روی ETFهای اوراق کوتاهمدت (صندوقهای قابل معامله که سبدی از اوراق را نگه میدارند) میتواند پوشش ریسک مناسبی در برابر تغییر ناگهانی انتظارات نرخ بهره باشد.
