بازارها تا حد زیادی افزایش نرخ بهره بانک مرکزی اروپا (ECB) در ماه ژوئن را از قبل در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند و این اقدام بیشتر «نمادین» تلقی می‌شود تا «شوک». انتظار برای افزایش‌های بیشتر در ادامه سال کاهش یافته، چون امید به حل‌وفصل جنگ ایران بیشتر شده است. همچنین گفته می‌شود احتمال بازگشایی تنگه هرمز در روزهای آینده به‌تنهایی مانع افزایش نرخ در ژوئن نمی‌شود.

در سناریویی که در آن وضعیت خاورمیانه دوباره تشدید نشود و «اثرهای دور دوم» ظاهر نشوند (یعنی افزایش اولیه قیمت‌ها—مثلاً انرژی—به موج بعدی تورم از مسیر رشد دستمزدها و افزایش قیمت کالاها و خدمات تبدیل نشود)، ECB احتمالاً بعد از همین یک گام متوقف می‌شود و تمرکز بازار از اندازه افزایش نرخ به «الگوی واکنش» بانک مرکزی تغییر می‌کند (یعنی اینکه بانک با دیدن تورم، رشد و ریسک‌ها چگونه تصمیم‌ها را تنظیم می‌کند). افزایش مورد انتظار ۲۵ واحد پایه است (هر واحد پایه برابر ۰٫۰۱ درصد است؛ پس ۲۵ واحد پایه یعنی ۰٫۲۵ درصد). استدلال این است که این موضوع دامنه «بازقیمت‌گذاری» بلندمدت را محدود می‌کند (یعنی تغییر دوباره قیمت دارایی‌ها بر اساس مسیر جدید نرخ‌ها) و در نتیجه فشار کمتری بر یورو می‌گذارد. در کوتاه‌مدت، پایان جنگ ایران با دلار آمریکا (USD) ضعیف‌تر، بهبود نگاه به رشد منطقه یورو و ثبات کلی انتظارات نرخ بهره ECB همراه دانسته می‌شود.

انتظارات افزایش نرخ بهره ECB و واکنش بازار

ما معتقدیم افزایش مورد انتظار نرخ بهره بانک مرکزی اروپا در ۱۱ ژوئن همین حالا در قیمت‌های بازار منعکس شده است. «سوآپ شاخص شبانه» (Overnight Index Swaps) که ابزار مشتقه‌ای برای سنجش انتظار بازار از نرخ‌های کوتاه‌مدت است، احتمال ۹۵٪ برای افزایش ۲۵ واحد پایه نشان می‌دهد؛ بنابراین خودِ رویداد بعید است نوسان تازه و بزرگی ایجاد کند. تمرکز اصلی هفته‌های آینده باید بر تحولات سیاسی-امنیتی خاورمیانه باشد.

پایان جنگ ایران می‌تواند محرک اصلی تقویت یورو باشد. احتمال بازگشایی تنگه هرمز باعث شده قیمت نفت برنت از بالای ۱۱۵ دلار به حدود ۱۰۲ دلار در هر بشکه عقب‌نشینی کند؛ موضوعی که فشار تورمی و نگرانی‌های رشد را در منطقه یوروی وابسته به انرژی کاهش می‌دهد. این بهبود برای اقتصاد اروپا می‌تواند جریان سرمایه را به سمت منطقه جذب کند (یعنی ورود پول و سرمایه‌گذاری به دارایی‌های اروپایی).

پیامدها برای ارزها و راهبردهای معاملاتی

هم‌زمان، کاهش تنش‌ها جذابیت دلار آمریکا به‌عنوان «پناهگاه امن» را تضعیف می‌کند (یعنی وقتی ریسک سیاسی/جنگی کم می‌شود، تقاضا برای دلار به‌عنوان دارایی امن کاهش می‌یابد)؛ رفتاری که قبلاً هم دیده شده است. برای نمونه، کاهش تنش‌های جهانی در اواخر ۲۰۲۲ باعث شد «شاخص دلار» (Dollar Index / DXY؛ شاخص ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) در دو ماه بیش از ۸٪ افت کند. اگر توافق یا پایان درگیری به‌طور رسمی اعلام شود، انتظار حرکتی مشابه داریم، هرچند احتمالاً با شدت کمتر.

برای معامله‌گران ابزارهای «مشتقه» (Derivatives؛ قراردادهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از قیمت دارایی پایه می‌آید)، این چشم‌انداز به معنی چیدمان برای افزایش نرخ برابری EUR/USD است. با اینکه «نوسان ضمنی» یک‌ماهه (Implied Volatility؛ برآورد نوسان آینده که از قیمت اختیار معامله استخراج می‌شود) همچنان نزدیک ۹٫۸٪ و بالا است، خرید «اسپرد کال» EUR/USD با سررسید ژوئیه می‌تواند جذاب باشد. «اسپرد کال» یعنی هم‌زمان خرید یک اختیار خرید و فروش یک اختیار خرید دیگر در قیمت بالاتر برای کاهش هزینه؛ این روش از رشد احتمالی نرخ ارز در صورت تضعیف دلار و ثبات بیشتر منطقه یورو بهره می‌گیرد و بخشی از هزینه بالای فعلی اختیار معامله را جبران می‌کند.